Amphipolis.gr | الكسندروس و FILIPPOS على بارادوسي ماكيدونيكي

(من كتاب أبوت, الفولكلور المقدونية, كامبريدج 1903, p. 279-289)

fillip1

"أي شيء رائحة الآثار", ويقول أبوت, "تعزى بقرويين مقدونيا في اثنين ملوك هذا البلد العظيم. الأغاني وتقاليدهم, التي أنهم فخورون جداً, θεωρούν ότι ανάγονται «στα χρόνια του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου-και του Ηρακλή», μια συμπυκνωμένη περίοδος στην οποία διαμοιράζονται όλα τα απομεινάρια του παρελθόντος με άψογη αμεροληψία.
Πηγαίνοντας από Δράμα προς Καβάλα, και λίγο παράμερα από το δρόμο, βρίσκονται τα συμπαγή απομεινάρια από μια αρχαία πύλη που βλέπει προς τα ερείπια των Φιλίππων. هذا المبنى بقايا معروفة للجماهير باسم "قصر الإسكندر الأكبر".
في دمير Chissar هما "سيديروكاسترو", επί της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης-Σερρών, υπάρχουν υπολείμματα από ένα παλιό κάστρο ή φρούριο, με θέα το φαράγγι, στις πλευρές του οποίου η πόλη είναι σφηνωμένη. وتعزى هذه الأطلال إلى الملك فيليب. وعاء الحجر اكتشف في الخانق منذ فترة, ονομάστηκε αμέσως χρηματοκιβώτιο ή θησαυροφυλάκιο του βασιλιά Φίλιππου. Η ίδια ρομαντική παράδοση διακρίνει, σε δυο λείες πέτρες που βρίσκονται στη βραχώδη όχθη του τοπικού ποταμού που διασχίζει το φαράγγι, το «πλυσταριό» πάνω στο οποίο οι βασιλοπούλες, οι κόρες του βασιλιά Φιλίππου, πήγαιναν και λεύκαιναν τα ρούχα τους, όπως ακριβώς κάνουν οι Μακεδόνισσες μέχρι τις μέρες μας.
Οι δυο μεμονωμένοι βράχοι στην πεδιάδα των Σερρών, που ήδη έχουν αναφερθεί ως «Δρακόπετρες»(1), ονομάζονται από τους κατοίκους της Νιγρίτας «Πέτρες του Μεγάλου Αλεξάνδρου», υπονοώντας ότι αυτός τις έχει ρίξει. Μήπως δεν είχε ζήσει σε μια εποχή κατά την οποία, σύμφωνα με τα λεχθέντα από έναν αγωγιάτη, «ο Θεός αξίωνε τους αντρειωμένους»;.
أيضا, κοντά στο χωριό Σταυρός, στην ανατολική ακτή της Χαλκιδικής και λίγο βορειότερα από τη θέση στην οποία τοποθετούνται από πολλούς τα Στάγειρα, η γενέτειρα του Αριστοτέλη, υψώνεται ένα βουνό ανώνυμο στους χάρτες που είναι γνωστό στους χωρικούς ως «το Βουνό του Αλεξάνδρου» ή, λιγότερο ορθώς, «της Αλεξάνδρας», μια ονομασία ιδιαίτερα πετυχημένη σε μια περιοχή που σχετίζεται
με το όνομα του διάσημου δασκάλου του Αλεξάνδρου.
Νότια από τον Σταυρό βρίσκεται το χωριό Λυμτζιάσδα, που οι ντόπιοι ανάγουν στο όνομα της μητέρας του Αλεξάνδρου (της Ολυμπιάδας), μια αναγωγή «καθόλου απίθανη» σύμφωνα με τον Leake. Ο περιηγητής αυτός αποδίδει, λιγότερο ορθά, το όνομα του χωριού ως Λυμπιάδα και σχετικά με την ετυμολογία σημειώνει ότι η παράλειψη του αρχικού «Ο» και η μετατροπή από Λυμπιάδα σε Λυμπτζιάδα υπάγονται στη συνήθη πορεία των αλλοιώσεων λόγω επίδρασης της λατινικής γλώσσας μετά τη Ρωμαϊκή κατάκτηση.
وفي الفقرة نفسها تلاحظ Leake أن "في موقع أقل بقليل من قصر القلعة الآغا, حيث بعض البقايا من الأعمدة لا تزال واضحة, λέγεται ότι βρίσκονταν το νομισματοκοπείο του Αλέξανδρου.
Τόσον οι Τούρκοι όσο και οι Έλληνες, ακόμα και οι πιο φτωχοί χωρικοί, είναι εμποτισμένοι με την ιστορία του Αλεξάνδρου, μολονότι μερικές φορές η ιστορία αυτή είναι παράξενα παραμορφωμένη, και όχι σπάνια ο Αλέξανδρος συγχέεται με τον Σκεντέρμπεη».
موجة فيها اسم الكسندر تستخدم لتحدي الشياطين من اعصار هو مثال آخر على المقاومة تسليم, και επίσης επισημαίνει το καταπληκτικό φωτοστέφανο το οποίο, κατά τη διάρκεια των αιώνων της άγνοιας, έχει συγκεντρωθεί γύρω από την προσωπικότητα του μεγάλου Βασιλιά. في التصور الشعبي الكسندر يملأ جانبا مماثلة لتلك التي كتبها سليمان المحتلة في ليالي العرب والتراكيب شرقية أخرى. الفضل في قوة غامضة على الأرواح الشريرة, واسمه كافيا لطرد………………………
……..ويكفي أن نقول إن الرواية تحت اسم شعبي “Φυλλάδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου”, είναι εδώ και καιρό ένα από τα αγαπημένα αναγνώσματα των κατώτερων τάξεων σε όλο τον ελληνικό κόσμο, και έχει βοηθήσει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο να κρατήσει τη μνήμη του μεγάλου κατακτητή(3) φρέσκια αλλά και συγκεχυμένη. باعت العديد من هذه الصحف سنويا في الفلاحين مقدونيا من باعة الكتب في الشوارع وكذا وأنا اكتسبت القمامة مع مبلغا تافها من المشبك, ίσο με 2,25 στερλίνες (2)….”

530748_519483784753126_702692676_n

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:
(1) Στις σελίδες 263-64, ο Άμποτ (που παραπέμπει στο πόνημα του Α.Δ.Γούσιου «Η κατά Παγγαίον χώρα…», Λειψία 1894) σημειώνει ότι οι «Δρακόπετρες» (ή «Πέτρες του Μεγάλου Αλεξάνδρου», κατά την Νιγριτινή εκδοχή) είναι «δυο μοναχικοί βράχοι στην πεδιάδα των Σερρών, όχι μακριά από το χωριό Λακκοβίκια», (العمر Mesolakkia, حول 7 χιλιόμετρα ανατολικά της σημερινής Νέας Μεσολακκιάς). من وصف Gousios (p.27) وخلصت إلى أن Drakopetres تقع في مكان ما بالقرب الحاضر Mesolakkia جديد.

(2) رئيس الدير, كما يرمز, ودعا "منشورات …», αναφέρεται στην έκδοση «Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου του Μακεδόνος: حياة, Πόλεμοι και Θάνατος αυτού», أثينا, (ي). Νικολαϊδης, 1898. ويؤكد أيضا أن السرد من الكتيبات هو مبدأ "Psefdokallistheni" التي ظهرت للمرة الأولى في مصر في القرن الثامن قبل الميلاد 2ND. ويعرض ملخصا واسعة من النصوص ذات الصلة.

(3) وthrylloi إلى الإسكندر الأكبر، واستمر في العصر الحديث: يقول كبار السن أن, الحقول كما zefgarizan في تلة Mougila (بين Xylotrou والبساتين), το αλέτρι σκάλωνε σε πιθάρια και σε μεγάλες πέτρινες πλάκες. Και η λαϊκή φαντασία έκανε τη «διάγνωση» είτε ότι παλιά το χωριό (Ξυλότρο) βρίσκονταν στη Μουγγίλα είτε ότι εκεί είναι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου!
Και νατου λόγου το αληθές: «Εντός του χειμάρρου της Τερπνής, μεταξύ των χωρίων Ξυλοτρού (سيك) και Φυτοκίουκατά τας ενεργηθείσας εκεί το θέρος του 1950 σκαφικάς εργασίας υπό τηςΥΣΣΥΕΜ, ανευρέθησαν αγγείά τινα, εκ των οποίων το σημαντικώτερον ήτο ερυθρόμορφος κωδωνοειδής κρατήρ των μέσων του 4ου αιώνος π.Χ. (Χρονικά Αρχαιολογικά, Ανασκαφαίεν Μακεδονία και Θράκη …1940-1950, Χ.Ι. Μακαρόνας, ΣΕΛ 648). لاحظ أن سيل Terpni "ولغ" التل Mougila تقع (بالنسبة لأولئك الذين يعرفون المنطقة) ανάμεσα στα πάλαι ποτέ «τσιαϊρια» και «σιαφάρια» του Ξυλότρου και στον Τσιαρπισ’νό ποταμό (χείμ.Τερπνής).
Ήτοι, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι η λαϊκή παράδοση έχει τις ρίζες της, σχεδόν πάντοτε, σε κάποιο πραγματικό γεγονός.
Εικόνα του ωραίου ερυθρόμορφου αγγείου και τοπογραφικό διάγραμμα της περιοχής Μουγγίλας όπου βρέθηκε, και όπως παρουσιάζονται στην παραπάνω δημοσίευση, παρατίθενται κατωτέρω.

اترك ردًا