テスト

This is heading element

I am text block. このテキストを変更するには、[編集]ボタンをクリックします. Loremのイプサムのニンジン, ミネアポリスの学部の開発者. 土地の開発者に, 喪の、どちらullamcorperのmattis, バレーボールタンパク質ライオン.

Amphipolis.gr | アレキサンダー大王の奇妙な死

アレキサンダー大王の奇妙な死

最大の歴史的な謎の一つ, でも、エジプトのスフィンクス実際よりも悪いです, それはアレキサンダー大王を殺した者です.

一部は軽く彼の仲間にアレキサンダーの死を充電したいです. 戦闘中にデューティのわずかな怠慢と言う方へ, ここで指摘 アレクサンダーは、常に主導的な役割を主張しました, 数え切れないほどの時間はマケドニアの不屈の司令官の死につながる可能性.

続きを読む

Kassandros: 脇電力の強奪者アレキサンダー大王の血液ライン

強奪者のアレキサンダー大王のすべての子孫を排除し、殺害定規と彼の母親オリンピア同じカッサンドロス最終的に何をしていました;

彼と彼の父アンティパトロスはアレクサンダーの信頼を裏切ったと苦心フィリップII、それをリッピング’ 作成していました. マケドニアの強力な状態. そして、まだこの男は、テッサロニキの創設者でした.

帝国統一を維持するためのアレクサンダーの後継者があったので, そして、すべてのヘレニズム王国のローマ人によって征服されるまでヘレニズム時代の華麗な衰退とギリシャ本土のに痛い苦しみました. ギリシャ人は別の形式になりますxanaelampeとき: ビザンチンクリスチャン・ギリシャ人として

Kassandros ( 358 または 350 – 297 例えば. ) 彼はアレキサンダー大王の最も住まれた都市の一つだった, 後継者の戦争で prwtagwnistikes の人物の一人, マケドニアの周辺で君臨人. 彼は最も古いアンティパトロスの息子とテッサロニキの創設の治世に関連した最も顕著なイベントの一つでした. 彼はまた短命antipatrid王朝の創始者でした.

リトル・アレキサンダーとヘファイスティオンとアリストテレスの授業に出席していました. カッサンドロスアレキサンダーの軍隊を踏襲していません, 彼はアンティパトロスと一緒にマケドニアに滞在しました. 後で, バビロンにある中庭の司令官, カッサンドロス彼は自分のクラスの敵に対する彼の父親を擁護し、特にオリンピックました, アレキサンダーの母親の.

後で, Mの死後. Alexandrou, 彼の父はポリュペルコンマケドニアの王国に彼の後継者を宣言しました. カッサンドロスがかかりました, 彼の若い年齢にもかかわらず、, 第二階層内の場所とキャプテンのランク, ペルシャ以来場所顕著でした, M採用しました. 国家の統治でアレクサンダー.

しかし、不快カッサンドロス, ポリュペルコンとして, 洗練されたものの, これは、血液によってその相対的でした. それから, シチリアのディオドロスによると, まず地元の同盟国と同盟して、エジプトの王と, プトレマイオス救い主とアンティゴノスワンアイド, そして競合他社との戦争を宣言しました.

ほとんどのギリシャの都市はアテネに味方とも配信します. まで、 318 例えば, 誰が彼の艦隊ポリュペルコンボスポラス海峡を破りました, 彼はマケドニアの主権とギリシャの残りの手の中に蓄積しました. 彼はまた、エウリュディケとの同盟を作りました, マケドニアArrhidaiosのフィリップ王IIIの野心的な妻, そして、摂政になりました.

しかし, 彼女と彼女の夫の両方 (これはアレキサンダーの半弟でした), オリンピックによって殺さ, 弟と一緒にカッサンドロス, ニカノール. カッサンドロス一度オリンピアに対して行進し、, 彼はピュドナに降伏する彼女を強制的に, オリンパスのふもとポート, 彼は彼女の死を命じ 316 例えば. 後継者の壊滅的な戦争の後, カッサンドロス, いいえ。’ オリンピックのナンバーワンの敵, 彼は彼とマケドニアの王位の自称キュレーターと同盟エウリュディケとマケドニアのフィリップArrideusでマスターストラテジストになりました. オリンピアード, の孫の利益に見て危険, アレキサンダーIV, 大陸を離れ、マケドニアに運動をし.

エウリュディケとArrhidaiosの軍隊との競合で, 後者は、古い女王によって捕獲され、野生殺害します. Kassandros, アテネのその時点で忙しいです, オリンピックに対して向け, これThermaikosピュドナの要塞海岸沿いの町に避難を取ります, 彼女の小さなアレクサンダー第四になります, ロクサーヌ, テッサロニキと多くの忠実な.

7ヶ月の包囲の後と包囲の状態は耐え難いなった後 (アレキサンダー大王の象のギフトを虐殺し、食べることを余儀なくさenclaved), オリンピアは孫を保存するために降伏しました. Kassandros, 彼の約束に失敗, 虐殺に人を置く - 中’ 他の人がOlympiadaから殺害の怒りの親戚を招待しました, 石彼女へ, “腐敗に埋め込まない死体を残します”. 今日は墓が墓であると推測しました “宙返り” Makrigialosピュドナ, しかしまだ発掘

ロクサーヌはオクシュアルテスの美しい娘でした, アレクサンダーを取った要塞. この領域は、その後バクトリアのヘレニズム王国でした, 現在のアフガニスタン北部をカバーするエリアで、次の2世紀のための栄え.

結婚, いくつかの情報源によると, それは美しいロクサーヌのためのアレクサンダーの激しい愛の結果でした, 他の情報源は、結婚は政治的便宜だったと言うしながら、. おそらくそれは、両方の組み合わせだった - 実際のところ他を排除するものではありません.

彼の息子アレクサンダーはにバビロンで生まれました 323 , 彼はすでに死んでいたとき、. だから、彼の息子, アレクサンダー・D. "という名前 ,叔父と一緒に王を宣言, Arrhidaios. ロクサーヌと彼女の息子はマケドニアに戻り、Olympiadaそこに住んでいたエピラスに逃げました, アレキサンダー大王の母.

あなたは、彼はマケドニアに安全だと感じていなかった参照します, 今の王位のアレキサンダーの相手と侵害することにより、行使パワーがあるので. ロクサーヌと彼女の息子アレクサンダーは最終的に残忍なexousiomaniasの犠牲者を落ちたカッサンドロス.

約 313, 様々な都市は、彼らがカッサンドロスとしていた同盟関係を否定し、ペロポネソス半島の大部分は、アンティゴノスの手に落ちました, 後継者の戦争はまだ進行中でした. カッサンドロスは交渉に入ることを余儀なく, しかし、これはどこにもつながりませんでした.

今後2年間で, プトレマイオスとカッサンドロスは再び主導権を取り、アンティゴノスは敗北を被りました. 秋 311, 署名した平和協定, 彼の息子M.の敵対行為の停止と認識のために提供され. Alexandrou, アレキサンダーIV, 成人後に王として.

すべての王座と王朝のメンバーすべての時間, 彼らは王位の侵害する間陰謀と暗殺に苦しんでいます. だから何ロクサーヌを恐れました. オリンピックが死亡したとき, そのサポートとアンティパトロスの息子を失いました, Kassandros, マケドニアでパワーを奪わいた人, アンフィロクサーヌと彼女の息子アレクサンダーで投獄, ここでの注文 311 例えば. 彼らは殺害しました.

彼らはカッサンドロスの敵だったとしてではなく、自分の体は、伝えられるところでは、適切な値に埋め込まれていません. 価格はバシリカや埋葬したことは確かに可能性,
ライオン - スフィンクスにより示唆されるようアンフィで見つかりました, それは王室の墓のために任意のイベントであること.

カッサンドロスも関心がアレキサンダーの非嫡出の息子を毒殺したというポリュペルコンを確信し, ヘラクレス, そして、彼の母親, ペルシャのアレクサンダーの愛人, バルシネ, 、 309 例えば. すでに妻テッサロニキを取ることによって、王室に接続されています, stepbrother M. Alexandrou.
セレウコスとの提携を持ちます, プトレマイオスとリュシマコス, アンティゴノスに対する, 後者と彼の息子ディミートリアスの敗北の後になりました 301 例えば. イプソスの戦い, マケドニアの誰もが認める定規.

ギリシャでは、彼は彼の父の政策を踏襲しました, これにより家臣ではなく、同盟国としての都市国家で挙動, 作ったものの反対アンティゴノスAとディミトリオスPoliorkitis. カッサンドロスは文学への愛を持つ男でした, だけでなく、暴力的かつ野心的な.

アレクサンダーからレベリングした後、テーベを改めて構築し、サーモテッサロニキのサイト上に構築されました, 彼の妻の名誉で. 彼は新しい都市を建設し, Kassandreia, フィリップを破壊したポティダイアの遺跡、.

彼は水腫で死亡しました, 、 297 例えば. パウサニアスは長男と書いています, フィリップ, まもなく彼の加盟後, 変性疾患は苦しんで死にました. 次の息子, Antipatros B, 彼は彼の母親を殺害しました, テッサロニキ, それは小さな息子に特別な好意を示した検討, アレクサンダー・E. アレクサンダーはアンティパトロスIIをdethroning復讐しました, 後者簡単には王国を奪還ものの、, 何年か後に. アレクサンダーは、ディミートリアス征服者によって殺されました, アンティゴノスの息子.

アレクサンダーによって設立されカッサンドロス帝国のは、共通の基準点を持っていなかったので, 後継者はの権威を認識しないかもしれないが、彼の息子アレクサンダーD'.Nai, しかし、彼らの存在そのものを負って誰に男性との直接血液リンクは互いに戦うしないようにそれらを強制します, アレクサンダー息子の劣後の少なくとも一つを認識.

アレクサンダー放射輝きはまだ彼の死の後に開催します. 彼の息子が父親の美徳の一部または多くがあった場合以外にも、私たちは知っていることはありません. 絶滅の年齢 12-13 回.

http://master-lista.blogspot.gr/

ギリシャ語 – 神話は崩壊します

人間の言語を研究する科学,言語学は言いました. 19世紀の終わりには独立した科学ではありませんでした, しかし、言語の問題は文献に記載されました.
言語学は、三つの主要なセクタに分割することができ:
(a)) 一般言語学, ライブ話し言葉の現象を調べています, 精神機能に言語現象を持っているすべての現象は言語とコンテキストで動作し、その下のルール,
(b)) 歴史的な文法や言語学の歴史, 時間の経過とともに言語の要素に生じる変化を調べます,
(c)) 比較言語学, これは地球上に存在するすべての言語を調べ, 分類プロセス, グループに分類し、類似点と相違点の同定に.

文献学の様々なツールを使用して、時間の言語学の間に言語とその変化の研究のために, 声として, 文法, セマンティクス、など.
言語科学の重要性は膨大です. 別に提供しています明確な知識から, であり、それは時間の経過とともにどのように変化するかをどのような言語について, 言語学は、出会い系言語のモニュメントを発見し、読むことに成功しました 5.000 年BC. このように、先史時代に栄えていた全体の文明の人々の注意を喚起.
言語学の歴史最初の言語学的研究, 語源の形をしました, すでにホーマーで観測されました, 様々な英雄と神の名の語源を説明しようとする彼の叙事詩で誰. ホーマーと古代の他の作家は、この点で同じ努力をした後. しかし, 彼らの研究は成功しませんでした, なぜさえ表音ルールを知っていません, 語源が正しかったかどうそれを通して彼らが認定します. その説明が、単語の言語的検査の最初の例を提起.

古典時代にはプラトンの対話「クラテュロスは、」言語的、科学の根本的な問題を調べ, つまり、いくつかの単語は、「自然の中や、法律で」作成された場合. 確かに、古代ギリシャ人はインドの言語学者の完璧さと奥深さに達したことはありません, しかし、言語学の用語の主な創設者でした, 今日でも使用. ローマ人は彼らの言語に対処するだけの最初のBCを開始しました. 世紀 (CDAP, Flakkos, クインティリアヌス, Priskianos) そして、ギリシャの例の完璧な模倣の文脈で.

そのオブジェクトの科学は、原稿往時の書き込みを読んで研究することです, 古文書は言いました.
古文書によって調べたテキストである上に材料, 主にベラム、紙. どのような,どのような特別な科学で調べパピルスに書かれています, パピルス学, 硬質材料の碑文は、金石学で調べながら、. 羊皮紙は、特別な治療を受けた動物の皮で作られており、13世紀に古代から使用されました. 紙は徐々に13世紀中に静止として導入以来羊皮紙に取って代わっ. 今日まで優勢.
すべての書かれた言語は、独自の古文書を持っていますが, 特に関心のギリシャ語とラテン語古文学は、他のどの言語よりも多く研究されています.
ギリシャの古文学. ベネディクト修道士の仕事、ベルナール・ド・Monfokonを発足, «Palaeographia Graeca»は、, パリで発行されました 1708. 彼らはいくつかのプロジェクトを追いました, 主にフランス語とドイツ語, 研究手法を導入し、その問題とされました. ギリシャの古文学が専門家によって表現されました, 例えばS.として. Lambros, S.. Kougeas, (A). Sigalas, L.. などギリシャの市民の書き込みは4世紀からpalaeographicalに監視しました. 例えば. 時系列のフレームワーク, 指定の, は:
(a)) Ptolemiesの時代
(b)) Mとしてローマ時代. コンスタンティン
(c)) Mの期間. 年としてコンスタンティン 800 (微小の確立)
(d)) 期間 800-1204
(e)) 印刷の発明のように時間Palaiologanから期間
(f)) 印刷の発明、及び次の期間
執筆のタイプについて, 分け :
(a)) 書道や書籍· m’ これは、主に本を書かれており、特に慎重です
(b)) 民衆の, 毎日の使用, その中に書かれた文書や私的な手紙,
(c)) 正式な事務局を書きます, 王室や最高行政当局すなわち.
ギリシャの書き込みの歴史の中で9世紀です. 西暦, その後、微小を紹介しますので、. ほとんどすべての4世紀から文学図書を存続. p. X. 9世紀に. ad のチートコード. 大きな活字で書かれました, これは古代の碑文の書き込みから来ています. 微小ギリシャの神々の寺院に遭遇した古代の雄大な文字を使用するようにキリスト教徒を止めるために、教会の必要性から来ているように見えます. レタリングのこの変更は、その後、書き込み図書として採用し、これらの年に体系ようです. 適応症は、このプロジェクトは、コンスタンティノープルでスタジアムの修道院になったということですので、, 第九世紀にビザンチン資本の強力な精神的な中心地でした. 微小もちろんの採用が大きな活字の廃止を意味するものではありません, イニシャルや微小などのテキストや影響力のいずれかで生存します. 現在のギリシャの書き込みがちょうど9世紀に微小から来ていることに留意すべきです。, 首都最古の大型プリントと一緒に.
ギリシャの古文学のもう一つのマイルストーンは、印刷機の発見と紹介です. アルダス・マニュティウス 15世紀の終わりにヴェネツィアの最初のギリシャの本を印刷した場合。, 彼の時間の原稿から、文字の形状を受け, これらの本の執筆は、スクリプトとほぼ同じです理由です. しかし, 手の多くの作品が書かれ続け, 19世紀のように.

大手ギリシャの外国の科学者たちは、アルファベットの起源について書きました

1. (A). Ζαρντέστό「ギリシャ人の形成」, パリ 1923 ΣΕΛ 215 これは、アルファベットのギリシャ語の文字をサポートしています.
2. «ジャーナルアジアティーク・ザ・リバー・フロント»フランスの哲学者ルネ・Ntyssoとして、 ,1,357,1905 彼は、彼らはギリシャ人からフェニキア文字を取った方法をサポートしてきました : 「Ciは住みやすいヘッドOXを形成するために倒し(Vougenis =ディオニュソス).
3. OエバンスTHE«のScriptaミノアオックスフォード» 1909 はっきりクレタはフェニキアに手紙をもたらしたと述べています.
4. プルタルコス「宴会」アルファの主題を説明, Viotiaはフェニキア人が出席していないどのように最初に言って.
5. 「ブックE74」のディオドロス語ります : 「TAISませMousaiosは父evresin手紙や叙事詩の組成物のprosagorefmeni詩的でdothinai」 – 「パームCDRの最初evrein手紙, しかし、文字の種類が唯一metatheinai, そして、人々の大多数の書き込み原理自体のいずれか」としては、上記の一般的な名詞tychein chrisastheと何のために.
6. 歴史的にIA」IN Polyvios,4「と言います : 「オルソン法, CDRカスタム, ええとoulogos別互いに向かっ種類で公になしアーメン (パームスやギリシャ)».
7. 「事前ソクラテスと記事のオルフェウス」でハーマン・ディロンドイツ文学語ります:「ギリシャ人は書き込みのみを知っていません, しかし、薄板のコメントや心を書きます ".
8. アルゴナウティカ「詩 44 私たちがいることを確認し、104」 : 「エジプトとリビアでのオルフェウスexelochefse神聖な言葉.
9. Perssonの教授ウプサラ 1951, これは、スクリプトがクレタ島の起源であるとの結論に達しました (リニアA).
10. Noumantias上でSoulten教授は書き込みが2000pch以来、クレタ島で使用されていたことがわかりました.
11. Ventrisとチャドウィック (言語学者) ギリシャ文字リニアBを明らかにしました
12. どのようなChourmousiadisの考古学者 1994 の文字が刻ま発掘絵馬 5260 BC (日々 15\2\94).
13. どのようなkavadi (アカデミシャン) 彼の作品に「先史考古学は」アルファベットは、ギリシャ語であるかを示します.
14. 同じことは、「碑文「プロジェクトに言うとC Arvanitopoulos.
15. どのようなDB. 「古代クレタ島の文化」プロジェクトでマリネ大学教授はまた、アルファベットは、ギリシャ語でどのように伝えます.
16. O Papagianopoulos教授epigraphers 1939 プロジェクト「アレキサンダー大王と世界ヘレニズム」ギリシャ編, ダリウスページ 146 それはフェニキアがどのように考えてどのように悪いのアルファベットをサポートしてきました.
17. 職場でのセオドア・バーチドイツ史教授は「アレキサンダー大王は、」アルファベットのギリシャ文字の証明します.
18. ギリシャ人は、最初の書き込みを知っていたと言うものは何でも「Tsilmertマレー»英語史家や学者.
19. «デアKretische UrsprungデPhonizichenアルファベット»でGermanosシュナイダークレタ島は、アルファベットであるかを示しています.
20. ヨーロッパのテオフィロスVaugerのすべての重要な言語学者は次のようにアルファベットのクリエイターを言うようにギリシャ人を考慮します : ギリシャ語方言の基礎ガー「アトピー, 話す野蛮な発見「 - 」文法Choiroboskos, 序文, P340»
21. ベッチは原始ヘブライ文字への引数はもちろんのこと、ユダヤ人ではなく、その逆にギリシャ人によって与えられた文字の単語の方法ウェルターをサポートしています (ウンベルト・エーコ: 「完璧な言語の検索」).
22. フランスの雑誌L「EXPRESS INTERNATIONAL T,2611, 19/8/2001 言われます: 「それともヘラスは、すべてのものを負っています, アルファベット, 正しいです, 民主主義, Theatron, スポーツの, 哲学, 数学, 医学, 倫理, 天文学, アート…»
23. 教授オリバー・タプリン. オックスフォード , ギリシャ人は西洋文明の中心に識字を確立しています, ワードは、最初の2つのギリシャ文字からギリシャ語でされている理由.
24. ヘンリー・ミラー (ekd.Pleias) 言われます : 「クノッソスまたは最も壮大な遺産人類がこれまでに知られている世界のアルファベットに遺贈. クノッソスは、言葉の真の意味WITH世俗的でした. 文化は溶解して表現します 1500 年前の救い主として地球に来ます, 彼は「全西洋世界にアルファベットを遺贈しました.
25. 英語版Grolierの新ウェブスター辞典, ニューヨーク , アルファベットはギリシャ語であります
26. ディオニーサイオス・ザキサイノス, アルファベットはギリシャ語であります
27. ハリス・ランピディス, アルファベットはEllinikonです
28. ポール・フォーレIN「やクレタ島のミノア時代の日常生活」エドOkeanis Athinai 1976 言われます : 「アルファベット」はクレタ島の起源であります.
29. レイナッハーστό "valeesインチと-ドナウ川でのケルト人" λέγειπώςΜυκηναϊκόείναιτόΑλφάβητον.
30. Burrewsギリシャ«クレタ島で発見»はすべてフェニックスでした.
31. pseftaiのFoinikistai HUMEZ«オメガへのアルパ»
32. LODS«前の西暦, ギリシャ編, Divris 109ページ「ギリシャ人はAlfanitonのヤシの木を教え
33. Dussaud«レ・文明prehelleniques DANSル・洗面・デ・ラ・単なるジー»ギリシャ人は、Palmにアルファベットを与えました.
34. Ell.EkdアテネOuil Ntyran「文明の歴史」 1965 ボリュームA.. アルファベットはデュラスがEllinikonであると言います.
35. チャールズBairlits「忘れられた世界からのミステリー」工学,出版, テーラー, ΣΕΛ 253. Ellinikonアルファベット.
36. アンドレアスPapagiannopoulosの考古学者のepigrafologos, アルファベットは、ギリシャのです言います.
37. マリオ・ペイΚαθηγητήςγλωσσολογίαςστόコロンビア大学USA«ファンクとWagnalis新百科事典» 1972 ボリューム 13 ΣΕΛ 451. アルファベットはギリシャでした.
38. ページ・デ・ソシュール«一般linguistuicsでコース» 39, Hellinikonはアルファベットであります.
39. Arvanitopoulos (1874-1938) ホームバージョンアテネ 1937 ボリューム 1. Ellinikonアルファベット.
40. ジョージ・スミスモーリシャスシュミット 1872 と 1876 また、アルファベットのギリシャの起源に応じて.
41. イブニング官報 27\3\87 によって書かれました 8000 例えば
42. 知事アクロポリス 17\1\87 ESOは、考古学を破壊したよう, エッチング公演.
43. 南官報 25\11\86 ギリシャ語のアルファベットで.
44. コンスタンティノ・トサットソス大学教授, 哲学者, 弁護士, 詩人. アルファベットはEllinikonです.
45. 教授Stassinopoulos, アルファベットはEllinikonです.
46. ILIAS 168 からの手紙のpentheronに送られた「Vasilefs Proitos (カドモス信号).
47. エウリピデス (Aposp.578) Palamidis,コスとSimonidisのEpicharmusは、アルファベットをでっち上げ.
48. アルファベットのギリシャの起源によるとGkeorgiefブルガリア語アカデミー.
49. ジャクリーン・ド・ロミリー: 著名なellinistria, ヨーロッパで提供することができ、古代ギリシャのテキストと幸福の教育のために奮闘, 彼女が主張するよう. 「ギリシャのツリー」キャンペーンに参加, 焦げた8月の植林を目的としました, アテネの「出版の自由」を宣言します: 「これはちょうど約連帯であります! どのような文明のためにギリシャに負っています. ギリシャの文化は世界のすべての文化」の出発点です...
50. ヘンリエッタウォルター, 「我々はすべてのギリシャ人いる言葉で」フランスの言語学者.
51. 言語を変更することにより、時間をかけてヘロドトス, そして、「手紙の速度を変えます.
52. 歴史家ドゥーリスはフェニックスに手紙を帰せ, アキレスの家庭教師.
53. 「カリオペ」論文のM.Minoide INは書き込みが何であれ: 「ピンダロスは、文字がアテネ命名歌詞が発明した意見であります.
54. S.G. 彼の作品でRembroke (ギリシャの遺産, オックスフォード大学出版 1994) 言われます : 「手のひらに歴史のあらゆる情報をエスケープする役割の仲介を提供されました. 「ギリシャ人にそれら未開や自治体の方に選ばれた人々」の知恵と文化のキャリアをある役割.
55. Damianosぽっちゃり「研究 ( 誕生とギリシャ語聖書の解釈, アテネ 1987) 彼女は、機能を書き込み、 : 「子どもたちは、ギリシャ人はフェニキアからの書き込み借りすることを教えられています. どのようにギリシャ人の人がとても表情豊かでした, オリジナル, iconolaters, 機知, 融資の図に話さスピーチをキャプチャすることが可能です, 彼自身の精神的な世界への外国人, 独自のイベントや講座の完全に機械的な ".
56. Suidas補題-Samion自治体- 彼は手紙はサモスアテネ人が東にそれらを転送epinoithisanとみなし.
57. 「人類あたりエルメスのCpdヤシの葉書かkatapemfthinaiによってその位置par'iminのいくつかの発言は、NOTファッシ自然」.
58. どのような雄弁家アリスタイズ, 小アジアのex'Andrioupoleosが2ai.mch書き込みを起点として、: 「私たちにGAR都市とすべての人の属をパスし、ずれ、当社の先進的なダイエットや音声から…ヘラクレスの列…リビア…ボスポラス海峡…シリア。. キリキア, しかし、すべての土地…そしてdi'imon満場一致事実は「合格または宇宙.
59. すべてウィルデュラント(1885-1981) 哲学者, コロンビア大学の歴史家と教授, 書き込み: 「アルファベット私たちはKymisで西に来ました」. 納得させるために他に何を見つけるのですか, アルファベットでの自身のあることではないアメリカ人やパキスタン人, しかしギリシャ人は話します, アルファベットは独自のあること. THE 480 テミストクレスは、彼らがSalaminaに手のひら敗北しました, 彼らザシモンは敗北しました 466 EurymedonとCは彼らが敗北アナキシクレイツ 449 キプロス .

ジェンティーレは、最初の相互作用のためのシステムを書いて開発し、自分の考えを表現しています, の画像, アイデアなど. または仮想の表示, 文書化されていません, 一方的かつ権威主義様相を伴うと補完非科学的な理論はフェニキア文字からギリシャ語のアルファベットの起源を読み込み, フェニキア文字, これは本質的に五十音やアルファベットはなかったです. Foinikistonの唯一の引数は、ヘロドトスの言葉です: 「そしてELLIS前のセクターのギリシャ人や自治体との手紙のCDR eontaを教えるにもたらしたパーム, dokeeiとしてミー」. 最後の文自身ヘロドトスは、予約を行います. doko動詞を考える意味します, 推測. また彼は、ヘロドトスが手紙を書き、手紙を導入していないものをもたらしました. 漠然と発現し、手のひらの言いました : 「言語を変更することにより、時間の経過, そして、「手紙の速度を変えます. ギリシャ語の単語のパームスを学びます, 言語を変更. シチリアE74 TOセット: 「TAISませMousaiosは父に手紙のevresinをdothinai」- そして、漠然とで手紙をevresinありません. さらには、いわゆるフェニキア文字は、本発明の手のひらであったことを示しています, しかし、ギリシャ文字の適応: 「ファッシは、CDR例evrein権限を手のひら, しかし、文字の種類は "のみmetatheinai. フェニシア・エイジナー創設者は、フェニックスの父でした ,Kadnouとヨーロッパ. 単語フェニックスはEllinikotatiあると紫の意味します, 赤, 殺人-foinios-殺害に根ざし.
sのPeleseth (ペリシテ人に呼びかけたクレタ) 彼らは、NDVパレスチナの領域の海岸線を定住するとき, 一緒に持ってきて、書き込み, 知っていたとemimithisan遊牧民の大衆WHICH, その後、彼らはそこに定住しました, 歴史的な履行に名前をesfeteristhisan. また、それらはマケドニア名でSkopjansによって達成されています. フェニキア名前のほかにギリシャ人に知られています. どのようなバルカンのCpdトロアスのDaris Iereas, 彼は手のひらに書いたホメロスのイーリアス最古の葉, Aelianは、彼が見たと言っていました. 歴史家ドゥーリスはフェニックスに手紙を帰せ, アキレスの家庭教師. フェニキア人たちは、私たちが手紙を見つけたと言います, 実際には五十音あったもの. 母音を持っていません, 木製パネルや粘土板echaraxanありません, または小石, やビー玉. Adiefkrinistoは正確に書いたもののままフェニキア. 一つは、今日確かです: 何も書いていません. 「カリオペ」論文のM.Minoide INは書き込みが何であれ: 「ピンダロスは、文字がアテネ命名歌詞が発明した意見であります. ヨセフスは、アテネという名前の歌詞が発明したか手紙nagnomiを試してみました. ヨセフスは、手のひらとユダヤ人が同じ起源た方法を紹介しよう (おそらく、彼はユダヤ人だったので、), しかし、納得していません, 最古の文明まで、これらの人々を提示するために、あまりにも誇張されたヘブライ語のイベントため、. またはウガリット, 古都, 遺跡は、ラタキアの街の近くに位置しています (シリア北部) そして発見 1928. 都市の繁栄は、12世紀に15日からの期間内に配置されています. 例えば. 今日面積はラスSamraと呼ばれています. 街の歴史を知ることの領域で行わ考古学的発掘に基づいています, フランスの考古学者クロード・シェファーストラスブール大学の. タブレット上で粘土は、市内の歴史の重要なイベントを記録しました. ウガリットはもともとエジプトに支流だったようです, その後、ヒッタイト人で, キプロス、クレタ島のギリシャ人との貿易は重要でした, 発掘調査で見つかった豊かな陶器によって証明されるように、. 楔形文字の看板に書かれてevrethisan 4つの言語を使用しています, 市は、国際的な中心地であったことを証明, アッカド語押し寄せました, ヒッタイト, クレタ島のギリシャ人, ミケーネ. ウガリットの4つの言語のテッサリアKypro.Ektosは、書き込みの7種類を使用しました. 物語フィニキアは今日食べる私たちを与えるように、. すべての文明の人々を集めるショッピングセンター, すべての文明の人々の創造になるだろう. 今日より多くのお金がそこに行くためにスイスやお金をefyireありません, ギリシャ人がepigainonためにもフェニキアにはアルファベットをefyireありません, エジプト人とアジア人. パームスはそこで楔形文字式を使用しました 30 点数, これは、事実上すべての訪問者と通信するために、いくつかの言語で一般的でした. 彼らはBaalismとダグを信じて、そこの住民, しかし、地域のいくつかのイベントは、旧約聖書に興味を確認するように見えるので、 (などエリアス偽者について), ユダヤ人適しパームスの理論は、促進し、第二ウガリット書き込みが持っていたangixei.Iする重大な科学者を残しません 22 のみ起因れるsymfonogrammata 22 2回目の書き込みがsymfonitario考えることができるように、舌下. しかし、ここでアルファベットです ;

またはパームスのこの理論をmikrozoi, 彼は英語の古典S.Gとして書き込み時にヨーロッパに導入. 彼の作品でRembroke (ギリシャの遺産, オックスフォード大学出版 1994) 言われます : 「手のひらに歴史のあらゆる情報をエスケープする役割の仲介を提供されました. 「ギリシャ人にそれら未開や自治体の方に選ばれた人々」の知恵と文化のキャリアをある役割. 中世後期には, 原理主義と啓蒙がポイントに達していたことにより、, 彼らは彼とIefthaイフィゲニアアガメムノンの娘の娘になりたいです, アークとしてデウカリオーン, テイレシアース、IN Moisiや歪みなどオルフェウス, などサタンとしてFaethona. から、 1599 しかし、インドにイギリスの宣教師を訪問して, 言語的関心の動きがあった場所, 言語の比較では、国家の文法によります. 実証する必要が提示宣教師やヨーロッパ言語 (すなわち、ギリシャ語や) いくつかのアジアから発信する必要があるデ, 旧約聖書で私たちをリードするとpistefoume.Oiに私たちの言語を話すと良いユダヤ人の良さを与えた優れたユダヤ人は、言語の類似点が多くのヨーロッパ賢明に関心の気候を作成気づく彼らに感謝するために、, を, 旅行, 彼らの研究, そしてお金は金持ちのユダヤ人から来ます, 彼らはヨーロッパの言語とインドの単語の間に多くの対応があることがわかりました. その後、フェニキアになるところ 1798 言語zendikisの古代と親和性のためにソート・バートロメオ«パドヴァイタリアの宣教師パウリヌスの著書に掲載されました (すなわち、古代ペルシャ), サンスクリット (つまり、古代インド) そしてドイツ語 ", これは巨大な印象を引き起こしました. その中でコートハンガーは、これは何の印象を生じないホーマーを判断します. 比較研究は、多くの人に継続したので、. 言語学の創設者は、フランツ・ブープと考えられています, 誰で 1816 主なヨーロッパ言語とインドの共通の起源をefyire, アルメニア, ペルシャ語など. しかし、共通の起源は何ですか ;
ベイルートベイルートの街, 彼はVeriaの娘Adonidosと金星からその名前を取りました. ダマスカスやシリアの現在の資本金は、エルメスのとAlimidisの息子ダマスカスのonmaを取りました, アルカディア (St.Vyzantios). 古代ギリシャの植民地だったシドン. しかしMenelaosが訪れたトロイの木馬回自分自身へと寄贈し、貴重なクレーターのFaidimosその王. これはMenelaosテレマコス前記echariseクレーターこれを自分自身を認めています ((d),615-619). アヤックスのTeukros兄弟はシドンに来て、王Vilosからの助けを持ちます, ekyriefseキプロスと建てサラミス. またシドナ・ファラの王は、より多くのAchaiousとトロイの木馬と同盟していないSarpidonaアドバイス. カイサリアのエウセビオスは、塩化リチウムの都市すべての創業を与えます, Eloimの頭部 (神々の), 相関土星ギリシャ人. ドレッシングは、アゾン息子Irakleousからその名前を持っています. 間に 1150-1050 クレタはパレスチナに定住しました. O Mpratsiotisは神ダゴンは合金カナン人とクレタ神性だったと信じています. ベツレヘムにもかかわらず、メトロポリスペリシテ人を見つけました. グロメットを見つけ、これらtafoisあたりペリシテ人, 銀と陶器, ミケーネ芸術を示しています. 存在クレタ島、パレスチナは言及して旧約聖書からさ : ゼパニヤV4-6 – ジョエル章C., 6 - イザヤ章のI, 12 - エゼキエル章JV, 16. ユダヤ人のためにさらに悪いです, 創世記の章KG3-4はアブラハムはユダヤ人の主任となっている誰か述べて, 彼らは見知らぬ人がPalaistini1100pchであることを示し. 「東の人民」プロジェクトでどのようなKoumaris教授は、ヒッタイトが古いアジアの人々があったと述べています, Aigaiatikisから. ヒッタイト人はユダヤ民族に属していませんでした. 欧州の形態と、特に地中海に似ています. LoannisパサそれらはM.アジアUNDERに表示されます。 2000 BC由来の埋め込み. フェニックスについて, FROM名フェニックスは、世代を来ていたInachou, アルゴスの古代の王. 最終的にはアルファベットパームスを見つけていないだけでなく、, しかし、たとえ都市ギリシャ人によって設立されました.
著者は、名前foinikeia文字を考えます, あなたが書いている赤色の. 彼らが書いたところその他の名前は、手のひらから来ていると信じているの葉. しかし、洪水のDefkalionos後, メモリには守られていない文字, Pelasgonを除きます, 野蛮人のplanithentonのaf'Elladosエリア. その他grammariansは明らかにPelasgic手紙を呼び出します. 他の人がどのようにクレタ島の手紙を言います, どのように他の人がアキレスの元家庭教師です, フェニックス, しかし、文字が水星をもたらしたかと言う他はあります, 刻まれた手のひらは「エルメスのCPDヤシの葉によってその位置par'iminのNOTファッシの自然が人類ごとkatapemfthinaiを書かれたいくつかの発言」を残します. その他の著者は、シーシュポスは手紙を見つけた方法を言います. EuripidisとステシコロスはPalamidisを主張します, Suidas補題-Samion自治体間- 彼は手紙はサモスアテネ人が東にそれらを転送epinoithisanとみなし. 1つの噴水のパフォスの碑文, または碑文Delphiの容器は、「Amfitrionのm'anethikeがtilevoaonからハンドル」, ベレロフォンIN参照するときやホメロスの証言は「Grapsas CPDがプレートptyktoは、多くのthymofthora」, 彼の作品オルフェウス, またはディオニュシオスの証言, アリスタルコスや他の多くの学生は、ギリシャ人がトロイ戦争の前に長い書いていたことを示唆しています, よく自然に前に世界のパームスで発生. 最初にギリシャ人は16grammataを持っていました: (A),(B),(C),(D),(E),(J),K,L.,M,N,、,P,P,S.,T,コンピュータ. SimonidesはHを追加しました,ああ,O,YとG Palamidisそれが発明された前のI.,F,X,Z. これが本当だったら, 意識ホーマー. Thを見つけるいくつかの属性,F,X,コスシラキュースのEpicharmusでZ, カドモスの現代人でした. 「Foinikeiaは、文字と呼ばれていました, fisin..EteonefsとMenandrosなど, 歴史家として, 理由のCpd petalois foinikikois egrafonto, オペラkreitton Estinは話します, そのフェニキアの女たち自身の心, "すなわち栄光 (ベッカーAnecd). またはギリシャ語はまた、正常な発達を提示します :
1. 早期Eikografiko
2. 絵文字
3. 五十音
4. Fthongografiko.

インド西部でBehistunで楔形文字は、ギリシャ語の文章や人質の偉大さにつながったことはありません.
キプロス、リニアBは既に復号化されており、ギリシャ語は切れ目のない、非常に明確に表現されています. 直線Bは直線Aの進化であります(TsikritsisリニアB ekd.Vikelaias, この開発でさえ、ナショナルジオグラフィック基づいekd.Ell.t.6,1999) そしてVentrisとチャドウィックTHEによって解読 1952. 関連の兆候が見つかりました。何エバンスTHE 1900 クレタ島, なラウンドEptaneseなどなど, 中央ギリシャとペロポネソス.

ギリシャの象形文字の中で最も重要なのは、ファイストスの円盤であります, これは、エッチングが、小さなシールの指紋を示し、印刷の最初のステップであると考えられることができませんでした.

クレタ島のArkalochoriで見つかっ刻まプラーク. すべては最初からエヴァンスをサポートしています : 「リニアBと音節は、ギリシャ語の言語を表現する方法. フェニキア人はクレタからスクリプトを受け取った方法を説明しています, これは13世紀の間、BCは、「ペリシテ人とパレスチナの海岸を植民地化. 仮定ルネNtyssoと同じ頃: 「パームスはproimotataアルファベットを受けていました, ギリシャ人にもかかわらず、, オイティンは「そうEC cretomycenean書き込みを形成していました. 基本的に仮名を受け、このような理由からアルファベットを開発したことがないパームス. これと同じように、彼らは拾い、残りました. つまり単語DDMSの手のひらがDidymaionを理解します, ダビデとその. 逆にギリシャ語や正常な発展のセットは、現在の書き込み方式になりました, 歴史の中で最初で唯一の、すなわちアルファベット. ドーリア式の要素がリニアBを持っていたとしてVentrisによってもたらされる重要な要素でした, 位置決め時間ドーリアMykinaioys後, インド・ヨーロッパ理論とドーリアに別の「平手打ち」をもたらします, アパッチ, ズールーと他人のギリシャ語の "周りに来ることができていますか 1200 例えば.
だから、常にドーリアはペロポネソス半島にあったので、何の歴史家は彼らのためではない書き込むことはありません. 古代の作家を書くだけ降下, であるかHerakleidonの陰極とそれに詳述, ペロポネソスイラクリオンの子孫からの避難民の帰還, progonikin中とdorikin-立っPELOPONNISOUを (アリストテレス, ストラボン, キュレーター, ディオドロス). 陰極は帰国を意味します, そのようなリターン. 無数の手段リターンのディセント, 損害賠償, 送還, Xenofon下. したがって、単に温度の陽極と陰極の温度上昇や低下を言うとありません. Foinikistonの最後のタッチは、ギリシャ語のアルファベットがあるかどうかでした, フォント名の結果は用言たしなければならないであろう. しかし、要素のindeclinable eisinの名前, 準アルファアルファアルファTD, TDのようにベータ版のベータベータ. なぜならeisin公国, アル古代ず、ルート物事をシンプルかつapoikiloiしなければなりません, 準または単純Estinとapoikilosをlefkotitis…「直接ないように領域がこれらperivallomenをdyschereianし、さまざまな設定でそれらをsyncheomen(Comm.eis Dion.Thrakaはヴァティカーナコメント).

ギリシャ人は6千年紀から文書を書きました. カストリアDispilio先生アリストテレス大学KG Hourmouziadis, 見つけPLATE 5260 例えば, 最も近代的な方法に日付を記入し、考古学博物館、アテネにあるされています. このプラークは、世界初のか碑文指定されました. 三年後、北スポラデスの由良、INサイクロプスの洞窟」先史時代と古典古代A.Sampsonの学芸員は、現在のアルファベットと同じ文字で陶片を発見しました. これらのポットに日付 4500 例えば. 彼自身の考古学者 1995 ミロス島は、第三千年紀の楽器のprotocycladic船を発見しました, 文字M刻まれました,X,N,K,O,P,、,(E). まず、エヴァンスは、グラフィックスやアルファベットはギリシャ語に由来するとの見解を表明するもの. アメリカの雑誌「考古学」でどのような「POLは、」兆候はイサカのCyclopean壁にevrethisanいます, 2700pchのリニアA. 例えば : 最古の中国の碑文彼1450pch, 最古のヘブライ語のテキストは、彼を700pchありながら、. 英語の最古のテキストは、8世紀ADにさかのぼります, 第四世紀におけるドイツ人(司教ウルフィラ), フランス人は、9世紀のADに属しています (ストラスブールの誓い), イタリア人1150mchの (kantilena), 最古のテキストのスペイン人は10・1世紀と12世紀にポルトガルの日付に遡ります.
Gortynは、クレタ島の非常に古い町の都市でした. その名は英雄から取られGortyna, Radamanthysの息子 (以前はEllotisとラリッサと呼ばれます). ミノア時代にあったかどうかについての証拠はありません. 多くは、クレタ島の非常に古い住民の座席としてそれを考える人々は、しかしあります (Hdeck). 確かなことすでに英雄的な時代に繁栄するためにあるようだということです. ホーマー (イル. (B), 646 及びCs. (C), 204) それを呼び出します “teichioessan” そして、クレタ島の都市の中で言及しているが栄え達していました. また、プラトンで述べています “法制” の (IV, 708) 豊かでよく支配都市として. しかし、いくつかの他. その繁栄は続きました, いくつかの変動のコースで, として 863 m.a.ch.ch. サラセン人によって破壊されたkatalithfike.
ローマの占領時にGortynaは、ローマ総督の席でした.
Gortys存在村やテン聖人大聖堂の間に正確に配置された旧市街の場所, 右と左の川Mitropoliano (古いLitheos) 進展とは、リビア海に流れ込みます 90 ステップ, 16 すなわち. 南キロメートル. 3. この領域では、他の調査結果の中で、そのdodekastiliを見つけました “大きなしるし” 冒頭で述べたとされ、より良いとして知られています “Gortynaのコーデックス”.
それの基本的な部分の発見は指導を見つけイタリアの考古学者フェデリコ・ハルブハーによるものです (距離) 別の偉大なイタリアの古書, ドメニコ・コンパレッティとドイツERNのかなりのオンサイト支援の. ファブリ. 碑文は、すべて一緒に発見されました. 含ま小片 15 見つかった11列の最初の詩, 19世紀の真ん中に, 2人のフランスの観光客, G.. ペリーとL. に建てられThenon’ 水車小屋村テン聖人. 碑文のこの部分は、時間の科学界に碑文の存在の最初のヒントでした.
20年後, また、フランス人B. Haussoulier, 見つかっに壁’ 同じ村の家を再び, 碑文の新しい部分: 含むもの 15 最初の詩 (しかし、唯一の列7の左半分と詩の数文字 10 – 15 10カラム). しかし、原因Fに碑文の重要な発見. Halbherrは、上記の. 彼は体系的にサイトを発掘し、見つかりました, 、 1884, Gortynaのコードの最初の4列. 指示に従って、彼は発掘調査の最後まで続けることができませんでした-because- οERN. ファブリが発見し、それは前世紀の最も偉大な考古学的発見として考えたときに、この碑文の重要性の残りの部分が発見されました. の解釈, そして、彼らは言います, それは世代のための心理学者や弁護士を採用するだろう (Caillemer). 問題がまだ同じくらいでない場合でも、発見の時代を想像します, しかし、それは非常に高く、: 日付-たギリシャ語の碑文に最も広範囲のGortyna 1の碑文があります, テキスト定数や良好な状態で保存. これは、12列で構成されてい, これらの各々は、 55 歌詞 (その唯一の第十二除きます 35). 当初は全体としてラベルがまわり含まれます 630 – 640 歌詞. ギャップ, 見つけたときに膨満感にもかかわらず示したこと, 一つはThenonが見つかった部分と左利きのおかげで完了することが達成されました 1862 ルーブル美術館、発見された部分に他のおかげで, 我々は上記の言ったように, οHaussoulierτο 1879. これまでのところ、それは約ことが表示されます 30 私たちの歌詞が含まれていません: 15 列と10日 15 12から. 不完全また、9列の最初の10個の節で. 碑文は、もともと市の裁判所の円形壁の内側に配置します (パオリ). 後で, ローマ時代, 碑文に含まれている法律は廃止したとき, 石, 赤い文字コードに刻まれました, 中古, しかし、最初は同じ構成で, 建築材料として, 別の建物のために, 遺跡と、私たちは今日見つけます.
碑文の高さの列 1,75 測定し、幅 0,69 (少数 0,67). その手紙には、細かい刻まれています, 聞こえます, だから、相応の’ それと書かれているドリス式の方言のイディオムや災害は確かにあった場合、それは簡単だろう読んで、この中で使用されるいくつかのparts.Theアルファベットが含ま提示 19 文字のみ. すなわち行方不明. 手紙, O, F, X, Eを交換YとZ, KS, P, CPとO. また、ディガンマを含み: F.
この解釈は、多くの議論を引き起こしました, いくつかの測定値は、比較的受信機を提案しました。. 古い碑文がありました. S.’ これはまた、単語がブ - ストロフィ - ドンエッチングされたという事実でした, すなわち. ように放置し、その後、左から右へと右から. (また、碑文の柱は、右の列から始まり、左に進む読むことを指摘しました) そして、古風なフォーム (形状) 多くの手紙. だから、最初にその記号プログラム作ら 3000 少なくとも年. O ComparettiとCaillemerしかし、ほぼペリクレスの世紀にするために低下しました, ない台無しにするか、ギリシャ人を望んでいるファッションは、紀元前5世紀のどこかにある朝目が覚めたし、すべてを発見したと, 仕事や過去の世紀なし. Gortynaのコードを遡ることの難しさは、古風な片手から、高度に洗練された他の法人の機関に、このデータと図に従事するためであります (Caillemer). Gortynaのコードの古代を受け入れる人のための引数は、どこにも書類上の碑文にあっ言及されていないという事実かもしれません. 確かにGortynaのコードに追わとき, 書き込みが見つかりました (コードが書かれたら).
アルファベットを作成するために、ギリシャ人に到達するためには、, 彼らは、原始的な書物からスタートしなければなりませんでした, 完璧になるために、私たちは今日知っています. Minoansは当初、象形文字の書き込みのようなものを使用しました. その後、彼らはリニアを使用します ((A)) そしてAchaeonの有病率は、導入されるか、またはリニア ((B)). 復号化線形Bは、英国の無線オペレータVentrisによって作られました, この時代のそれを確認, クノッソスは、同じ言語がアカイアによって話されて話しました. 象形文字はギリシャ人でクレタ島に構築を開始します, 唯一の島で、ギリシャ語圏の文化を生み出しているので. ギリシャのグリフは、自己の発明であると絵と表音文字です. 各ギリシャの象形文字は表音値を持つオブジェクトを表し. ギリシャ語の方言の違いは、列AとBの違いを作成しました, 現在の主な方言に先史時代のギリシャの面積を表すために表示されます. 私たちは別の音価で、単に直線的テッサリアの象形文字を持っているか、不思議ではありません, これはローカル方言で同じオブジェクトの名前を指し. 線形オブジェクト表現ではなく、アイコンを持って、それを線形を作成します, 第二は、消費する芸術的手SEQ時間を書きたかったので. それとも誰もが故意または過失表音値はすべての単語の翻訳は再び地元のイディオムに従わなければならない言語やイディオムに従うことを線形経典の研究の停滞を実現していないではないので、, 各単語の意味を持つギリシャの世界の各地理的地域で話され、今日でもはミノアとミケーネに持っていました. エイドニアのシソーラスでの読み取りと書き込みヒエログリフの翻訳の際には, その出版物または日曜日の写真 28/01/96 私たちは、それがギリシャのグリフと線形を書き込みする方法を理解します. グリフ内sfendolisのパフォーマンスで, 私たちは、サレ・ワードが仏舎利から来ている言葉を持っていました.
Hesychius単語Laconiansと意味ヤシの業界で. 実際、我々が持っている碑文に女性にヤシの枝を保持しています. したがって、我々は、音節SAにこのケースをperistanetaiするために、我々は画像と鳳凰を呼び出していると単語の最初の音節の使用します. すべての経典は、地元の方言に古代ギリシャを示していることを知って, グリフを調べるために、開始および延長音節標識A及びBによって. またはギリシャが目で見たものの印象を試みます, ヒエログリフは何千人だったという結論に私たちをリード. 再びリンク方言音節が増加, 同じ画像多くの発音の値が起因しているため.
複数の画像によって表される音節は、同じ音節で始まる名前と複数の項目を前記しました. 言語の単語に富んを持ちます, 私たちは、グリフと音節になりますどのくらいの計算することができます.

例 :

•MO (gram.V) 牛の頭= MO - schos
•CR (gram.V ) コリアンダーの実= CR - Liandris
•KI (g. (B)) 計画ジャグ=蘇 - LIX
•NI ( g. (B) ) 計画ふくれっ面= NI - kylea (クレタ島のふくれっ面)
•I ( ierogl。) パターンネイル= H - ラリー
•KY (g. (A),(B)) 描画鳥がスロー= KY - kniasはワシです
•Y (g. (A),(B) ) 船の舵のドラフト= Y - 値 (ラダー)
•NAD (ierogl。) 船の設計NAD = - グラム
•WHAT ( ierogl. そして、g. (A),(B)) ドラフト三脚= Tlの - ENV (三脚)

その兆候線形形状ですリニアgrafi.Katheスクリプト.
書き込みの最古の種類, 我々は、ギリシャのエリアで見つけます, クレタ島は、. クレタ島は、3つの書記体系を発見しました, 象形文字, 線形および線形B. クレタ島、ギリシャ全体で使用されるこれらの書記体系, アルファベットにつながりました.
英語の考古学者アーサー・エヴァンス (1851-1941) 彼は島に彼の注意を向け、 1900 クノッソスの丘「頭」の発掘を開始しました. 発掘からリニアシンボルで粘土板の多数を点灯するようになりました. リニアミノアでは、この書き込みエヴァンスは2つの段階を区別しました: リニア, これは以前から, そして、リニアB. リニアミノア書き込みの最初のフェーズではとの間で起こります 1750 との、 1450 例えば, について, 第二相は、約クレタに示されているが 1400 例えば. 特にリニアAにおける兆候はクレタ島で発見します, リニアBとの兆候はクノッソスから来ます.
リニアA内のテキストの大規模なコレクションは、で構成されてい 150 粘土板について, 南部クレタ島で見つかりました, 今日の三位一体で. これらの兆候, その多くはみじん切りにしています, 農産物の主リストのようです. リニアAの他の兆候がファイストスました, クノッソス, Paleokastro, Archanesのとクレタ島の他の場所で.
線形グラフのシンボルは4つのカテゴリに分けることができます:
(a)) 数値およびメトリック.
(b)) ボーカル.
(c)) 複合.
(d)) 表意文字.
発音記号および表意文字の違いや区別は必ずしも明確ではありません.
リニアB.エヴァンスは、それが唯一のクノッソスで使用されていたし、それは14世紀初頭紀元前に宮殿を破壊した後、姿を消したという意見を表明しなかったために. エヴァンスは、リニアB「は「王室のスペルのようなものであるという仮説を作りました, 宮殿の筆記者によって開発されたクノッソスでのみ使用されました. しかし、理論が議論されて, リニアBとギリシャ本土で見られる兆候として、.
直線A及び直線Bのシステムの関係を正確に決定することができません, 正確に判断することはできませんし、時間がクレタ島に2つの書き込みシステムを開始し、停止したとして、. おそらく両方のいくつかの時間のために並列で使用されるこれらの書き込みシステムの. ギリシャ本土で, 特にテーベで, ミケーネ, Orchomeno, ティリンス, エレウシスと他の場所で, 瓶で見つかったシンボル, リニアBのシンボルと同一. しかし、リニアBでの粘土板はカール・ブルゲンによって体系的な発掘作業中の間、ピロス近いミケーネ宮殿で発見しました 1939. ピロスのこれらの兆候を調べ、公表します 1955 οエメット・ベネット. 当然のことながら, 内接錠剤の発見, クレタ島, そして、ギリシャ本土で, 巨大な関心を引き起こしました. 多くの科学者は、これらの兆候の文章を解読しようとしています, 満足と肯定的な結果なし. しかし、1つは、線形Bにおけるプレートの解読の栄光は、英語の建築家Mであります. Ventris. Ventrisでは偉大な印象にエヴァンスの作品を作り、持続的かつ偉大な熱意をもって働いていました, リニアBを復号化します. 偉大な努力ameiftike. 、 1952 その結論を発表, これでリニアBのスクリプトは、ギリシャ語であることを証明しています. このスクリプトは、現在「ミケーネ」と呼ばれています. しかし、読み兆候は私たちに歴史的な文書を与えることはありません, しかし、支配者とその時代の商人がいた財や資産のすべてのリスト. したがって、兆候は私たちに本当の歴史的な情報を与えることはありません。.
リニアBの点, これは、キプロスとの親和性が高いです, 彼らは今、主に2つのタイプに分けることができます:
(a)) 表意文字
(b)) 音節.

リニアBの音節のスクリプトは基本的にあり. いくつかの科学者は、発音の値に疑問を表明しています, 誰が提案されている文章の読解のためVentrisグラフィックシンボルとルールを帰せ. しかし、今日では一般的にVentrisの解読を受け入れます.
言語だけでなく、この値そのものとベクトル値であることが知られています. Ventrisによる線形Bの解読は、古代ギリシャ文化の歴史に光を投げました, それは、ホメロスの時代の前にギリシャ本土とクレタ何世紀に存在していました. リニアでの兆候は実際の履歴情報が含まれていませんが、, この言語はギリシャ語であることを断言し、第二千年紀にギリシャ人の民間や社会生活の多くの部分を啓発.
現在のアルファベットは、イオン性、屋根裏の有病率であります. すべてのギリシャの都市国家はpecialアルファベットを持っていました. 任意のアルファベットの非常に小さなバリエーションは、他のとは若干異なっていませんでした. イオンもともと 27 レタリング, コリントは持っていました 24 レタリング, Kritikos 21, ミレトスの 24, ハルキディキ 25. 何が正確にラテン系だったと今、全世界を使用します. ギリシャ語のアルファベットからもエ​​トルリアを降りました, キリル, 古代フリギア, リュキアの, リディア, ARMENIAN, カッティング, GOTHIC, ルーマニア(同様のラティーナ).

ギリシャ語のアルファベットの各文字は、それが属する各単語の個々の意味として、文字通りまたは比喩的に紹介する固定コードの重要性が含まれています. 重度の言語と語源的なアプローチは、ドーリア式とChatzigiannisてきました. 要約すると、我々はそれを学びます :

手紙A.(アルファ) 初めとして、, 成長と (aldainein, 増加する何かをします. 増加のコンセプトは、デリバティブアルラジカルを出てきます。). 文字の形状が階段を示し, 開始, 開発機関 (ドーリア式は英語に取って考えます). ALFOにもかかわらず、要素, evrisko.efrethi第GAR他の要素 : アルファーノ= evrisko, ktomaiとALFI = Ktesios. 彼らのデータ宇宙: 空気, aelios, エーテル, ラット, 血液, ALS, 権威と男. Wordからホーマーalfesivoiai, SセムはALFIに影響を与えます, でも、音価のシグマを持っていたアレフ= Vousの.

文字B(ベータ) ボーラス動詞に減少, 警笛を鳴らします, 強風の音を轟音 (マニアフェストダミーの目的Vanchos). ベータ版は、乗員のように説明することができます- それは上昇します- 行きます (後の) 最初の文字から. 図手紙は凹凸を持つ連続した山を表現しません. ヒストンは、帆を連想させる爆発しました(膨張帆).

手紙C. (ガンマ) それは、地球に関連しています (地球を打つ道具の音). 語源スーパーCA-カルヴェ - ガイアFROM- 結婚式- 世代, または肉欲と精神誕生, 地球や自然物の開発や生い立ちや文化や治療. 角度は、ちょうど2つのsynatomenai eftheiaiです, gony-((a))ボリュームと (SP)地球上にスライドgaleionは音G..gの原因となります。.

手紙D.(デルタ) 形の河口とMetopi寺院. これは、人工の概念に関係しています, 形成, 彼の素晴らしいイラスト, スピリチュアル, 考えられます, 克服困難の (命令作成し、DAO =学びます).
手紙D.(デルタ) 直接リニアBから来ます, 他の同様. 生成された音が来る可能性が高いとdouponです, 音すなわちEP三角AX. Kratylosでプラトンは、デルタ圧縮の力」で話します).

手紙E(イプシロン) 示す意図のCpd, 表現, エクソダス, S FFはメディアを示し、, 誰または拡張近傍, 出発点または基準からの距離 (私は=です, 特定の位置に存在すると=は何を行く来ています). その開いた形状Eは表し概念を描きます.

手紙Z(ゼータ) 煮の意味を宣言, 沸き返ります, 温めZAO /ゼオ. 泡立ちの不規則な回転運動めまいINのと燃えるzorosをコンセプト, 可能. 最後に、ホメロスの動物園で, プレイアクションと運動量を開示しています. S.およびD.の文字Z検体, したがって、P-yrigmosおよびS-C下. その形状によって両極端をつなぐ象徴, zefgnymi.

手紙H (イータ) 収縮またはantektasi起因します. THE (、) ドーリア式の古代対応の方言ON ((a)), Mycenean (EJE), 屋根裏 (もし). ドーリア式とイオンの地図 ((a),、) 強調やセミコロンを生成 (または). Hでイータと, makrofoniaアルファ. その形状は、スキームAの変異体であり、最初daseian息を敷設します.

手紙T. (シータ) 位置を表します, 役割, 範囲内に置きます. 代表とホール, 感謝, 家, 居心地のよさ (王位, ベンチ, 胸郭, GODは=置くの概念に実行すると近似しています.

手紙I (イオタ) 直腸の方向を示しています, 直接の, 方向の, 点又は対象に向かってパス (また、仕事にも送っ=, ドロップ、IEMA =スカリーとithys =ストレート). イオタITEM, 悪意に満ちた動物のイオンにもかかわらず、. どのようにウイルスの直腸行進ああpeprotaiとしてガー, そう、それに応じて適切なビーイングを書きます, 矢印ウイルスinixatoかのイオタkalein.

手紙K (カッパ) 内容を示します,その含まれています (kaptein =おねだり, カート=エンクロージャ, 箱 ). または語源ハイパーキロ- そして、家族の語源, 動詞としてCAC, 手紙氏の内容をカバー , キャップ-FAカッパ提案されているの名前 (唇のp同化,f). ハンドル内の許容閉じ引っ張られ、手のひらを示す文字の形状. R詰め曲がり、コーナー, 切断の意味をキャプチャし、曲げ, おそらくichopoiiton.

手紙L. (ラムダ) 語源ハイパーラブsimasiologikos表し- 平滑化を被覆又は材料エッジ及び結果又は研削の製品として掻き取り, その親戚の言葉になっ研磨や輝き : RU =宝石, lachos =シェア, lazomai =密猟など. 文字の形状は、研磨鋭い工具を成形されています. そしてL.プラトン氏は述べています: glottaのスライド可能な一方、ラムダ, 名前の彼のGFこのolisthanein鉗子似ているの形状に脂肪とkollodes..Osとを滑らかに, 受け取ります, 戦利品, lafo.
ヘロドトスI.で 117 全方向かれ照明を示します

手紙M (UL /筋肉) これは、ハイパーを含み (マー- EX-maiefsi )これは、その発信の意味を持っています, 母性, トリックやクレビスを使用して (戦い). 真実の学習モードを掲示に使用Maieutics. M.の名前(MU / mlの) mygmoで会話可能IN指し、 (トーンの筋肉と) 唇を圧縮することにより、. 文字の形状は、女性の胸のようであり、閉じたエッジによって顕著. 彼は、たとえると2つの閉じたエッジをされました: 筋肉ITEM, TINAは、そのmygmosまたは結果ekfonisis, 鼻孔を出て筋肉の緊張をEstinませmygmos.

手紙N(NU /重量) それは持っ刺されや発音から名前を取ります, しかし、円錐先端としてショー, ピーク刺繍, タップ. THE (n個) ジョージョーカナダの言葉の代表的な音素であるとして, 文字Nのkakammeno角張っ楔、円錐形状の鋭い歯と接続. 連続曲げが幾何学的境界曲線に到達したように、それは意味を持っています, 住宅を確立するために、, 基準点の周りにスリーブをラッピングまたはねじります. ( このカバーは、カリウム小屋の製造を提供します, 家, knafos、寺 ). それともヒントは流出につながります, 私たちはomorriza水を持っています. Nuは呼吸であります, ブリージング, 光線. プラトンは述べています: D'AF N.Y. eiso aisthomenos声, イントロン江戸onomasen.

手紙O (XI-DS) がxyoうち派生, ポリッシュ, 擦ります. 誘導体は、ハックル, 窮地, 木部 (exesmenon). 乾燥の概念, 乾燥は、その重要性が明らかになります, 私たちクサントス. 文字の形状は、サンドイッチスクレーパーや熊手であります. 他の長いのxeesthai一方grafesthaiにもかかわらず、要素. 当初はCSとしてegrafeto, GA, LS.

手紙O(オミクロン) 図からセマンティクス. 閉じた環状空間囲ま屋根としてomicron第ことの重要性を示す例, しかし、また、統合の意味の範囲内, 彼完成, 準備ができて (法則, Domos =事務所, cesspit, Fakasの意味での詐欺, 葉, 暗渠すなわちチューブなどが挙げられます。). 音素が排出されるとき、その形状は、唇の丸めと同様円であります.

手紙P. (ミリリットル/ m) 単語mLのグリコールから呼び出さ. これは、アクセスの意味を持っています, アクセス. Mは唇圧力に顕著に. Promoionと同じ形状, シンボルとしてプレートを位置付けた二つの列piesos.

文字P (PG /ユーロ) 流れ-Proの動詞によって呼び出さ, ホーマーにより常にドリス式同化AL = PPを生成しなくDCよりもPで発生ドリアンローマ. 文字の形状は、頭部や裁判官からの流れを示しています. 液体を流す主音声D音素P模倣. 流れにもかかわらず、要素, 液体GARリングとevmalaktonとインパルスオイルPSI.

手紙S. (シグマ) これは、二つのピークで構成されてい, sigyno =やり投げに言及, 槍. または投げショットは空気特性シューという音を生成します, たびまたはラジカル喘鳴, syrix (ミュージシャンフルート)鉄kath'otiランスやakrodoratiaた鉄. 図は、2本のピーク槍V + Vのアレイから来ます.

文字T (ティー) 高さとトランクに対応する直立男表記 (TAFS =グレート, Teftamidis強いです). プラトンは態度だとして有用な特徴であります. ツールをクリックD音素ティー模倣, 一方、他のハンマーの中彷彿フィギュア.

手紙Y (ワイ) 湿式または空洞と凸部に対する受容体を表します。. 指標とカップ, ランプ, アンフォラ, 妊娠しています, 波, キャッシュなど. MYCENEAN表意文字はYと意味液体と同じです. そして、だけでなく、Dと水. 明らかに凹凸を発現.

手紙F. (PHI /葉の白檀白檀) その形状Fimouとして、 (sfigmou) 手綱, ギャグ. D Fimosトレイとも震え又はvelothiki, ビーコン=衣服としてケーシング, faskolion, フラスコニット花瓶. ファイは、各フェーズを模倣し、シンボルは吹いて2つのリップまたは2人の膨張した頬であります(F-ysao, Z-AS, F-ysis, F-LOXなど).

手紙X (XI /バルク) ワードローブFROM, その警視折り畳み式クロスで, ベールアップ. XのennoiaiによってAFのapodidomenaiは、主に液体または注入可能な固体であります, 砂の流れを計測する図砂時計への参照は注ぎと. また、測定されたX-ronosまたは砂時計, 砂である二つの領域に未来から過去をX-提供. または砂の前に, それは出番渡され、砂ました (物質中に存在は存在しません。).

手紙Y (WI / PSY) psilon裸又は光装甲戦闘機の電機子を表します. このYの弓とCI細かい戦闘は兵器システムを示しています (左またはベース). Wはその後、エクスプレスCPのために設計されています, STS, FS. ビープ音で応答 : 「グレート・ノイズは、その又はekfonisisとコーディネーションを喘鳴するので、Ti又はだけサイを引き起こすことです, 他の1, 時間psafeiこと, 重複しています

». 手紙Z (オメガ) 重複オミクロンとして, それは最上級重点を置いて、後者の重要性を示しています. Dオメガオーシャン= vテキスト近傍, 土地のラウンド. 文字の形状は、閉じた口の中で広く開いオミクロンです, 環境は完全に区切り文字とケーシング (ああ). そして、オメガは、下流属し、2オミクロンに参加したSimonidisによって生成され、Zまで走りました。. 残りの3つの文字, ディガンマ, qoppaとsampi, 彼らは403pCh archonship Efklidouに削除されました.

ALPHA-BETA-ガンマデルタイプシロン - POSITION-ゼタHLA-THETA-イオタ - KAPPA-LAMBDA-MI-NI-XI-OMIKRON-PI-PO-SIGMA-WDD-YPSILON-FI-XI- WI-OMEGA.

AL FA, BH THE GA, ((A))MA AL ((E))L. THE EWコングロマリット, F(、) IGMA, ZH TA, TA, GH THEパームスイオタCA, MA, MH夜H, 小さな, FIRE IGMA TAFY((E))Yのグループ化, TA MEGA SOUL.

Alが分かりやすい日を=
FA-番目=ライト
BN =不可欠動詞は行きます
(行進, 来ます)
与格=記事のタイプドリス式,

CA =地球 (ドリス式タイプ)
海部= (ADV。) 同時に
エルは、目に見える日を=, 来ています
EY =動詞epsomai, EY-dardised, 焼きました
クラスタ=汚泥 (名詞), 泥, 粘土
=不可欠動詞istimiで
Igma =降水量, エキス
Znが不可欠=動詞ライブ
H従順動詞午前, 私
GH =不可欠動詞セット
イオタはiogaを=, エゴ
Palana =動詞ドキドキ (翻ります, 旋回します)
形容パラス- pallousi,回転 (参照: パラスアテナ)
DAは、CAの他のタイプ=, 大地 (参照:
Damitir, Dimitir, ディミトラ=母なる地球)
=一晩夜
O =その, を
PHY(、) = Optative動詞fyo (発芽,
シェイプ)

AL, YOU ARE YOUはLIGHT, EARTHに来ます! そして、RAYS ELはスローSOUSTIN汚泥PSINETAI.AS LIVEに私を有効にするために、沈殿を作ります, 存在し、地球上に住みます. 'Sは小さく、汚泥発泡の火災BURIALをセトリングの危険があるNIGHTを優先しないようにしましょう, そして、'Sは、SOULを開発LET, WHO IS GREATEST, 最も重要なことは、!

形状の分析および正確発音表記とギリシャ語の根及び単語またはオブジェクトまたは表す概念として記載表現絵とギリシャ語のアルファベットの文字の形, ギリシャ語の言語要素とシンボルの関連性につながります. ギリシャ語の言語でギリシャシステムの手紙を取り入れ、それ自体での事実が証明しているだけで、文字ギリシャ語や表現の意味. 残念ながら無視するか、科学や独創的な発見, 舌の問題への継続と忘れのプラトニックなアプローチが完了しているが (クラテュロス). 決定的にギリシャの言語が別から来たと考えて溶解し、, それが唯一の非従来型の言語であることが判明したので、, のみ、その記号表現との間の因果関係を示していると意味されます.
ギリシャ語で「フェニキアは」Dの牛と呼ばれるアレフ音声値のシグマを意味します. Bはベスと呼ばれる小屋を表し、, yはラクダと呼ばれるgkimelを意味し、. 音とそうは関係ありません, symainontosとsymainomenou間の画像と図.

Damianosぽっちゃり, 彼の研究では ( 誕生とギリシャ語聖書の解釈, アテネ 1987) 彼女は、機能を書き込み、 : 「子どもたちは、ギリシャ人はフェニキアからの書き込み借りすることを教えられています. どのようにギリシャ人の人がとても表情豊かでした, オリジナル, iconolaters, 機知, 融資の図に話さスピーチをキャプチャすることが可能です, 彼自身の精神的な世界への外国人, 独自のイベントや講座の完全に機械的な ". ギリシャ語の方言 :
(a)) イオン – アッティカ
(b)) Arcadocypriot
(c)) 風
(d)) ドリアン
イオン – 屋根裏の方言は、後に純粋なイオンに分割し、屋根裏クリーンdialekto.Tis後者の開発は、「一般的」であります, それは、ヘレニズム世界各地で話されました.
現代ギリシャ :
(a)) ポントス
(b)) カッパドキア
(c)) Tsakonian
(d)) katoitaliki.

別にこれらの方言から, 全体のギリシャは、一般的な現代ギリシャ語の多数の局所的な変動を含んでいます, イディオムやglossimata. 彼らは、それらの間のような偉大な違いを持っ​​ています, それは非常に困難になり、コンサート, 方言と同様に. イディオムは、北と南に分かれています, 38度線と一致し、コリント湾を通る仮想線と, アッティカとViotiaの国境, エヴィアの途中から, エーゲ海は継続し、M中イズミルの北に終わります. アジア, 言語学者C.の分離に従い、. Chatzidaki.Taは北のいくつかの特徴的なボーカルで、南部方言とは異なり. 一般に, 彼らのボーカルの技術革新のために知られている北, 南はより保守的であり、また多くの古代の言葉が含まれている間. しかし、そうのように方言やイディオム分離は常に安定していません, 様々な社会の変化に起因します. 現代では、ほとんどの方言用語「方言」のために使用するのが一般的です. だから, 我々は、キプロスの方言の話を聞きます, 一般的なヘレニズム時代から現代ギリシャのクレタ島やdialekto.Olesマケドニアの方言やイディオム. 例外は唯一Tsakonianです, 古代ドリス方言からの発信.
句読点のポイントと呼ばれ、以下の通り一定のsymvolon.Ta記号を入れての部分に書かれた言葉を分離 :
(a)) ドット (.). これは、期間の終わりをマークするのに役立ちます, 完璧な感覚を囲むと音声を停止するように反応します. ドットが本に入りません, 碑文との見出しで.
(b)) セミコロン (·). これは、より少ない中断を作るのに役立ちます,何ドットとし、より多くの,どんなパーティー.
(c)) パーティー (,). 期間の内側に短い停止を行うことや息の長い文をチャンスを与えるために使用されます. 多くの場合、書面で使用.
(d)) 疑問符 (;). それは疑問文の終わりをマークしたり皮肉や疑いを示すためのステートメントでかっこ内. 私たちは、横疑問提案の最後にセミコロンを置きます.
(e)) 絶叫 (!). その後、感嘆を表すフレーズが指摘, 喜び, 悲しみ, 希望, 恐怖など. 感嘆句は感嘆符で始まる場合には, その後、感嘆符の後に文の最後にカンマと感嘆符を入力します. 感嘆符は、括弧内にある場合には, 質問や疑問を宣言.
(f)) コロン (:). これは、次と前の間の関係を示すのに役立ちます. 引用符で囲まれた言葉で述べた言葉から前方に注意してください, 先に説明のと提案時に格言やことわざを呼び.
(g)) 括弧 (()). あなたが説明したり、サプリメントと呼ばれる単語やフレーズを閉じるのに役立ちます.
、) 楕円 (…). ためらいや恐怖や理由の内気な何かが何かを沈黙さ、一度ではなく入力する必要があることを示すためにマーク, しかし、次のより多くのものを強調するために.
(I)) ダッシュ (–). 話す人の変更を示すためにハイフンを上回ると括弧の交換ややパーティーに留意されたいです.
J) 引用符 («»). 彼らは人の言葉を閉じるために使用しました, ので、ここならば、彼は言っただけのようなものです, 共通言語では一般的ではない別のフレーズを区別するために、あるいは対話の中で人物の言葉を分離するために, そのダッシュを交換します. 紹介文はまた、本を閉じます, 新聞, 船など, 当該有価証券は、テキストの残りの部分とは異なる情報で印刷されていない限り、.
ドット, カンマやセミコロンは引用符によってマークされています, それらの中に感嘆符と疑問符ながら、, しかし、彼らは、引用符内のテキストに属している場合にのみ、.
ギリシャと私たちの文法による科学esfyrilatithikeはギリシャの発明であります. 私たちの文献は、ギリシャ語で… そして、ほとんどすべての単語は「ギリシャのです. ヘンリーE1422のご注文で英語, 含まれているだけ27000amigeisギリシャ語の単語と 234000 第一又は第二の複合ギリシャ語の単語を持っている人. ベースNomenclator Zoologicus又は命名動物学へ 1994, 彼が発見しました 337.789 動物の属, そのうちの 196000 名前は純粋にギリシャ語でした. 医療辞書Dorland1994 UNDER THEで 68%, 植物学 60% 辞書D.Kavadiaおよび科学技術用語UNDER 45% McのGRAW-Hillの辞書の下で, 純粋にギリシャ語の単語は、.

どのような英語の「言語」 ;
• - のCpd, 一つ
•マスター - マジMastroと最大
•アート - Άρτιος
•適用範囲 - 視点, 予定の
•任意 - Ένιος
•ハンド - Χανδάνω, 含みます
•データ – ドナー, DMEの付与されたEC
•用語集 - 光沢, グロッサ, 言語
•絶対 - から(s)絶対リュート
•リアリティ - RES (ラッツ) rezo, やります
•存在, 存在 - + istimで, existimi
•シェイク - Σείω
•プラン - プラーノス
•教授, 公言 - プレ + Fimios
•モード - どのように, MEDE =パターン
•ミックス - Μίσγω, ミックス
•オプション - Οπτεύω
•コンプレックス - クラッチ
•異なる - 異なります
•ダンス - Δίνησις, dynefo
•アームズ - Άρμενον, 武器, 設備
•模倣 - Μιμήτωρ, マイム
•メモリ - Μέρμηρα, mermirizo =ケア
•ディクテーション - Δείκνυμι
•不在 - Άπειμι, 慎みます
•モータル - モロー=死
•告白 - SynFasko =証人
•ジェネシス - ジェネシス
•憂鬱 - 憂鬱
•機会, とき + ポルト - 委員会 + 私はできます, 過ごします, diadi実験や海賊=海賊に浸透.
古代アテネの地で実験, 牧草地は島でした. Peramaのと呼ばれる島に誰かに達するためにトランジット, 経過. 今日でもそこや地域を越えたSalaminaに行くために. ラテンポルトゥスをどこに行くかの単語ポート=ドラッグ&プエルト=ポート. これまでのところ、ピレウスは世界中ポートのゴッドファーザーになりました
(Stravon地理A,C59- 「ギリシャ語の」アンナ・Tziropoulou安定性)

ENGLISH LANGUAGE : 言語構造, 何の属がありません, 何の語尾を持っていません, キッカー. 経験主義の保有 : グラフはちょっと言わと発音されます, EI , まあ

「..ean神々synomiloun echrisimopoiousanは、ギリシャ語のいずれかになります..」
キケロ (修辞上)

今日またはdemoticistsによって損なわギリシャ語, しかし、たとえdemoticist Psycharisは書いて:

「言語と国が同じです. 家庭用や国語のための1を戦うために, 一つは、「闘争であります. 学者や人々の言語の書かれた言語の違いによって作成された問題, ヘレニズム時代の間に形を取り始めたとビザンチンと現代ギリシャ語に遺贈されました.
トルコの占領中に、それは人々の言語で書かれた教科書の必要がありました, oligogrammatous奴隷ギリシャ人によって理解されるべきです. だから, 例えばN学者. Sophianos (15世紀。), ガリポリのMaximos (16TH-17世紀。), フランシス・ビーニー (17世紀。), エリアスMiniatis (18世紀。), Aetoliaのアギオス・コスマス (18世紀。) そして、あまりにも多くの人が民衆に書きました, もちろん古風な言語で書いた人たちを逃すことなく、.
18世紀後半と19世紀初頭の学者では言語の問題で分けました· 多くは、古風で書きました ((A). ガジ, N. 公爵, N. Theotokis, P. Kodrikas), 市内の他の間またはそれに近いです (王, (C). Konstantas, (D). Filippides, (D). Katartzis, (J). Vilaras, (A). Christopoulos, (D). 鮭). Aの場合. 高麗, 誰の言葉と民衆の言語の間で妥協点を提案: 市は、彼の言葉のタイプを保持しているが、文学的な終末を追加します. その代わりに魚opsarionの格言, 代わりに鳥Poulios, 代わりに、主婦はそうでoikokyrios.
言語の問題の状態が最初metepanastatika年間で横ばい. 、 1853 P.. Soutsosは、古代の文法を使用することを示唆古代ギリシャ語に戻ることを説い, 古代の古代の語彙と構文. 、 1888 G.. Psycharis, パリで教えて, リリース著書「マイトリップ」, これは、言語の問題の過程で画期的な出来事でした. Psycharisは、市は国の書き言葉として確立されたことを説教しました. この説教, 提案された解決策の一つとなっていることがあり、予約にもかかわらず、, すぐに実を結ぶようになりました· 作家は徐々に方言の言語で書くようになりました, 試みは自治体の教育や知的生活の他の分野を確立させました.
、 1917 ヴェニゼロス政府は市立小学校を設立し、最後の2クラスで純粋主義者を制限します. 、 1941 「現代ギリシャの民族の文法は」国によって発行されました, 会長と報告者Mとそのコンパイル専門委員会. Triantafyllidi. 委員会は、自治体に単語を文法的要素や口承の字句宝物を設立し、適応しました.
直接各政治情勢に関連している回帰した後、, 市は、国の公用語になりました 1975 以下とから 1976 教科書の段階的なコンパイル.

ギリシャLANGに最後の一撃はすべてを与えたmethylfurfural, 法令でギリシャ語を廃止し、前記, 無用な文法規則を記憶し、1つの残忍な言語を話すために私たちを強制的に.
私たちはあるアールを受信して​​いません, 響きと連続-Thを維持- インスタントに置き換えられ-t- プラトンプラトンでした, ソフォクレスソフォクレスはようにしました.
人々の言語を話さなければならない引数が最大の詐欺です. 「暴力」によって人々が文盲残った後、, 文盲と無学, 今言語を選択するにはどのように彼に言います.
クリスチャンはそれらに相談することなく、子供たちを洗礼します, 年齢によるこれらの理由, 彼らは良いのを理解することはできません. 医師はこれまでに尋ねることなく、子どもたちに予防接種します, 再び、彼らはそれが彼らのワクチンなりますどのように良い理解していなかったので、. しかし、あなたは別のを見ていないとき、あなたが話す言語を選択するためにどのようにギリシャ人. そして、どのようにそれはそう多くの戦争の後に別の言語を話すことが可能です, 飢餓, そして不幸は、前世紀を経験しました. したがって、選択した文盲と無学が存在しないことをとどまることを余儀なく. この言語は、不可抗力を学んだし、それはの子を与えました. 正しい言語を復元する代わりに、政治家, そしてコースに人を固執, バプテスマと接種材料として、, 彼らは人々の一部を使用し、このkatanagki言語を採用しました. それが犯罪から来ている製品を正当. スペインはLPから撤退すると脅しました. 単純化の理由のためならばLexie ESPANIAと克服しFROMチルダを廃止. しかし、スペイン語は、数世紀の歴史を持っています, そしてありません 9000 少なくとも年.

言語は単調だったし、教育や知的進歩に. どの言語を弱体化させます, 弱体化し、ギリシャの著作権の基礎. 偉大なゲーテが言いました: 「私はすべての言語で聖ペテロに福音を聞きました. 夜 "の内側に表示されるか、ギリシャのantichiseサンスター. 我々の祖先は、どのように話しました : またはギリシャ語の言語は、言語の音楽です. 彼の声は音階をバラし、文字通り落ちました. ローマ市民は最初のローマTHEギリシャ語で聞いたときにギリシャの雄弁家での関節, 人々はナイチンゲールのように語らapothafmasounに群がっ. ただ、常にアンサンブルを鳴らす与えるよう調和配置されたセクタの母音と子音がkrasinをmelifthongon持っていたので、またはギリシャ語は、優れた調和とメロディーを持っていました. スムーズ後にラフ, ソフトの後にハード, EUPHONY OF後の不協和音, efproforon OF後dysekfora. ディオニュシオスハリカルナッソスで : 「それは、アル・ワードとレートとmetavolin..oste聴覚楽しいことを持たなければならない属しています。」. ギリシャ人erasimolposちょうど無限の美しソングとして舌を合成しました, ビューlogodesメンバーで, つまり、彼の音楽談話. プラトンは、地面にオプソニン..osperペースとメロディオン」を必要と, 単語ではなく文字の音楽…»( ステート549-B). Dimokritosは「EUPHONYと発声障害の手紙に」彼の全論文を捧げていたものは何でも, Aristofanesが調和して話す一方で、「アーメン父親彼らがお届け」. 彼の音楽作品書面でプトレマイオス: 調整可能な「三 : メンバー, 動作物理ワード「. ピタゴラスは、特別な倍音のためのDorikinの方言と年功序列にこの属性を優先しました. アルキロコスとバッキュリデースとCの両方がAristoxenosをまとめます: 「言葉によってギリシャ人は歌い、歌を通じて話を聞きました」. だから、厳密キケロは雄弁家で彼の本の中で観察しています: 「ギリシャ人は歌詞と散文を作る行方不明ビット, とても気に入ったすべて調和のとれたサウンド」. どのようなイオニア諸島貴族ディオン. 1つの悲観的な結論が言うにromasのはkateligontas: 「神々によって話さ円熟このような言語は、人間の口にekakopathe. 彼はそのため、自然と本物のうねりは、いくつかのよく知られた工夫とオランダの学者エラスムスを復元efilodoxise, ロッテルダムTHEで生まれた人 1466 スイスで死亡 70 年後. イータはイプシロンシードとして発音します, B,(c),(d), 彼らはハードとラテンbとシャープたいです,d,g, ZDおよびシータなどのZは、タウ吸引として定義します. また、追加することにより、吸引をファイ (、) PFのようなものを作ります, 同時に (X) 弱いカッパのように変換します. または当社のCSCEは太い息として発音します, 思い出させます (X) 複合にさえ聞こえます. C番目の番目の溶解しました, HUのない言語は、私たちにできるようにしますとCYとしてイプシロンを扱います. または乱用エラスムスはランダムではないこと. 一つはエラスムスによって古文書、その後、現代ギリシャ語を読み取る場合, 古代とNeohellenicの間には親和性がない無かのようにそれが表示されます。. これは偶然ではありません, しかし、迫害を正当化します, 遠く十字軍から始まるギリシャ人に向けたグリッパー不公平. 現代ギリシャへの同情ん, 彼らは古代ギリシャ人の子孫であってはなりません. 今日、ギリシャ人は犯罪者を経由してギリシャを話すために管理しています. だから、デviribus rhytmi、INアイザックVOSSOUは素数ギリシャが実際の発音とは関係ありませんどのように書き込み場所. 古代ギリシャとは無関係の調色TOしたがって、現代のギリシャ人, ほとんどのヨーロッパ人は唯一知っている場所. エラスムス後のための理由, 他の人がオランダを来ました, トーン私たちを修正したかったです. 再び広く知られていないどの. アイザックVOSSOUはギリシャ語は、ラテン語として強調されるべきであると主張します. この新しい賢明では忘れられているように見えるどのようにディオニュシオストラキア、名前や文法の科学と一緒に世界をecharise「文法のアートを」仕事: 「トンEstinは、彼のチルダの彼の重いまたはperiklasinに彼の急性またはomalismonに協調し、音声やanatasinをapichisis」. 斑岩も言います: 「トンEstinのepitasisまたは注射またはユーフォニアムを持つmesotis音節」. D Issaakは無視され、ヘロディアヌスプロジェクト: 「カトリックの韻律」,そして、すべてのアレクサンドリアの学者, 誰が知っていて、真のリップルギリシャを保持します, ハイライトにそれらのルールを割り当て. しかし、と,sが周りの採用ギリシャ語のラテン語のアクセントの理論をanekdiigites 1700 一貫して、両方のオランダとイギリスのアクセントなしのギリシャ語のテキストをtyponontai開始. トーンが返さ 100 英国パーソンがすべてlatinizonイントネーションがギリシャ語に収まらないことが証明された後の年.

一般的にはギリシャ語の言葉は、ギリシャ語の真の目利きとしてエラスムス不可解な形状を発音されます, 簡単の真実を理解しています: evdokimeinがe-TH-DO-と-で-YNなり, 入植者はE-PO-I-KO-Jに変換します, 天候MS-L-FC-Iなど. ヨハン・Rouchlin, 最大のドイツの学者の再生はバイアスや狂信から自由に働いていたと結論: 正しい発音は仮定に基づいて構築されたギリシア人といないことの唇に残った唯一のものです. 英語ビショップスティーブンVintoniensis THEが教えますエラスムス脅かす破門をapigorefse. エラスムスapekiryxanフランス語ギリシャ学者Nt'Artoオン, またはイタリアの百科事典TREKANI, フランス語、ハンガリーアカデミー, そして他のHellenists, でも、ロシア人, しかし、唯一19世紀に. THE 1892 ミューラーオランダ人は話す通り, エラスムスのアクセントはばかげてどのくらい離れているかと言います. 発音はエラスムスのphilhellenicコレクションにオランダで設立されたという事実を交換するには.
ジャックは言うLakarrier: 私はこの地域を知っています, 大学はエラスムスと呼ばれるこのばかげ発音を教えると主張します, 誰虐待, 歪みます, 切り捨てと古代ギリシャの彼の甘いフルートの音としてそれらをリッピング.
おわりに : アルファベットは、この国のギリシャと我々常駐しています, それは地球上の男として登場以来、常にesmenギリシャ人. 我々はギリシャの神の言葉を守るべきです, 故郷として、.
すべてのヨーロッパの文化的な建物は、ギリシア世界の正当子であります. Sパーペチュアル・トラベラーギリシャ人Pelasgians, アイオリス人, アカイア, Minoans, Minyes, 彼らはすべての航路を利用し、大陸を越えて. 証拠と真実を見ていない人が、それら, 彼らは、政治的、経済的配慮を提供する印欧語理論に固執します. ギリシャの歴史のこの努力や不連続, それはランダムではありません. 残念ながら、この不連続性は今ギリシャの近隣諸国から製品を操作しています (そしてランダー, スコピエ). 理論上のものパームスを採用して誰でもまずギリシャ, Indoeuropeansなど, この地球上にギリシャの適用除外減少. これらの理論の熱い支持者, どこに合意し、様々な著名なギリシャの科学者を見つけます, 彼らは、北部と東部の私たちの隣人です. これらの理論は、人間以下にそれらを導きました (Skopjansパッチワーク) 彼らはマケドニア人と考えられています, 人間以下他者 (アルバニア) 彼らはIllyrioiと考えられています, そして他の人間以下 (ブルガリア人) 彼らはThracesを考えられています. 言葉や東部のサブヒューマンズは、以前に比べて同じパブリックを開発する場合, なるとトロイの木馬の子孫ために除外されていません. もちろん、これは時間がかかることはありません, トルコのprotourkous」と話し年後, しばらくやヒッタイトの祖先を考慮する点に達したの恥知らず, これ小アジアの土地に歴史的権利を保障. したがって、Indoeuropeansとパームスのこれらの理論, ギリシア人と同じ国のために危険になります. 戦いはどこ最後に行われます 2 何世紀, ハードウェアの戦争を越えて, それは文化であります

マスター lista.blogspot.gr

KARYANI PAGGAIOU自治体と地域: 長い歴史からいくつかの断片

次の最後に建てられました, シンボル条件の西側斜面, 近くPaggaioと川の河口ストルマ川, KaryaniまたはKaryani, それは一般的に、現代ギリシャ語で知られているように, ギリシャ人が住んで村です, 歴史の始まりは、何世紀に戻って失われること.

Στην περιοχή του χωριού εντοπίστηκαν σαφή ίχνη παλαιολιθικής εγκατάστασης, (πριν το 10.000 例えば), μεταξύ άλλων και στην Ακρόπολη του αρχαίου Πιερικού πολίσματος του Φάγρητα, που βρίσκεται στο λόφο «Κανόνι», ο οποίος υψώνεται πάνω και αριστερά από το Ορφάνι, για όποιον πηγαίνει εκεί από τη Γαληψό. 続きを読む

Amphipolis.gr | 古代マケドニア人の言語

古代マケドニア人の言語

最も重要なギリシャ半島の方言と小アジアの周りに 500 例えば.

ディミトリE.. Evangelides

ギリシャ語, 最新の科学的意見に従って((a)), ギリシャで形成されました, プロトギリシャの到着後, οι οποίοι αφομοίωσαν μεν και εξαφάνισαν βαθμιαία τους προγενέστερα εγκατεστημένους λαούς (=Προέλληνες), αλλά επηρεάσθηκαν πολιτισμικά και πολιτιστικά. Οι Προέλληνες μιλούσαν δικές τους γλώσσες και ως εκ τούτου επηρέασαν σαφώς την διαμόρφωση της ελληνικής γλώσσας. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας((b)) ήταν η αρχικά ενιαία πρωτο-ελληνική να διασπαστεί σε τρεις διαλέκτους μεταξύ 2200/2100 例えば. と 1900 例えば. すなわち. από την οριστική εγκατάσταση των Πρωτο-Ελλήνων σε μια σχετικά στενή ζώνη που περιελάμβανε την σημερινή Ήπειρο και ένα τμήμα της Ν. (D). Ιλλυρίδος, την Δυτική Μακεδονία και το Β. (A). μέρος της Θεσσαλίας (参照してください。. Χάρτη), μέχρι την έναρξη της μετακίνησης των φύλων αυτών, κυρίως προς νοτιότερες περιοχές.((c))

Πρωτοελλ

Αρχικές εγκαταστάσεις πρωτο-ελληνικών φύλων

Οι διάλεκτοι αυτές ήσαν:

1. Μια πολύ αρχαϊκή μορφή της μετέπειτα Ιωνικής-Αττικής διαλέκτου

2. Μια επίσης αρχαϊκή μορφή της λεγομένης Δυτικής / Βορειοδυτικής / Ηπειρωτικής διαλέκτου (από αυτήν προέκυψαν αργότερα η Δωρική της Λακωνίας, της Κρήτης κ.λπ., η διάλεκτος της Ηλείας, 、 Αιτωλική, 、 Νεο-Αχαϊκή, καθώς και οι διάλεκτοι των τριών μεγάλων φυλετικών ομάδων της Ηπείρου – Θεσπρωτών, Μολοσσών, Χαόνων) と

3. Η λεγομένη Κεντρική Διάλεκτος, η οποία στην συνέχεια διασπάστηκε στην Αιολική (αναφέρεται και ως πρωτο-Αιολική) και την Αρκαδική (την μετέπειτα Αρκαδο-κυπριακή).

Ολοκληρώνοντας την εικόνα αναφέρουμε ότι γύρω στο 1600 例えば. ένα τμήμα αιολοφώνων Αχαιών μετανάστευσε από την ΝΑ Θεσσαλία (=Αχαΐα Φθιώτις) στην ΒΑ Πελοπόννησο. Εκεί η διάλεκτός τους άρχισε να εμφανίζει νεωτερισμούς και να δέχεται επιδράσεις από την Αρκαδική (αργότερα Αρκαδο-κυπριακή) διάλεκτο της κεντρικής Πελοποννήσου (όπου γύρω στο 1900 例えば. είχαν μεταναστεύσει και εγκατασταθεί οι Αρκαδόφωνοι, προερχόμενοι από την περιοχή της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας). Έτσι διαμορφώθηκε τελικώς η γνωστή μας, από τις πινακίδες με την Γραμμική Β, διάλεκτος των Μυκηναϊκών Βασιλείων, η οποία παλαιότερα αναφερόταν ως Αχαϊκή (δεν πρέπει να συγχέεται με την προαναφερθείσα Νεο-Αχαϊκή, μια δωρική διάλεκτο), ενώ σήμερα έχει επικρατήσει γενικότερα να την αποκαλούμε Μυκηναϊκή. Με την κατάρρευση του Μυκηναϊκού κόσμου, η Μυκηναϊκή διάλεκτος έπαυσε σταδιακά να χρησιμοποιείται για να εξαφανιστεί οριστικά γύρω στο 1150 例えば. 終了, με την διασταύρωση αιολικών και δυτικών διαλεκτολογικών στοιχείων, προέκυψαν η Θεσσαλική と、 Βοιωτική διάλεκτος.

Ποιά ήταν λοιπόν η γλωσσολογική σχέση της αρχαίας μακεδονικής λαλιάς σε σχέση με τις παραπάνω διαλέκτους της ελληνικής γλώσσας;

Πριν ασχοληθούμε με τις απαντήσεις στο ερώτημα αυτό θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι έρευνες και οι μελέτες για την μακεδονική σημείωσαν εξαιρετική πρόοδο τα τελευταία τριάντα χρόνια, με αποτέλεσμα να είμαστε σε θέση να αναφερόμαστε πλέον σε επεξεργασμένο γλωσσολογικό υλικό, από το οποίο μπορούμε να καταλήξουμε σε συγκεκριμένα επιστημονικά συμπεράσματα.

Οι επιστημονικές πάντως συζητήσεις ξεκίνησαν ουσιαστικά από τις αρχές του 19ου αιώνα με την έκδοση στην Λειψία της Γερμανίας μιας σύντομης σχετικά μελέτης από τον F. Γκ. Στουρτς με τίτλο «Περί της διαλέκτου της ελευθέρας μακεδονικής»((d)), που στόχευε να παρουσιάσει τις απόψεις και την έρευνά του για την θέση της μακεδονικής ως διαλέκτου της ελληνικής γλώσσας και κυρίως με την έκδοση το 1825 του έργου του (C). O. Mύλλερ «Περί της κατοικίας, της καταγωγής και της αρχαιότερης ιστορίας του μακεδονικού λαού»((e)). Δυστυχώς η συζήτηση από επιστημονική σύντομα μετατράπηκε σε πολιτική και εξελίχθηκε σε μια ατέρμονα σειρά αντιπαραθέσεων για την ελληνικότητα ή μη αυτής της γλώσσας.((f))

Όπως έχει παρατηρηθεί: «…Για πολλές δεκαετίες υπήρξε έντονη αμφισβήτηση για την ένταξη ή μη της μακεδονικής στις ελληνικές διαλέκτους. Το πρόβλημα οφειλόταν εν μέρει στην ανεπάρκεια του υλικού, πρώιμων επιγραφών κυρίως, αλλά και σε εξωεπιστημονικούς παράγοντες, καθώς ευθύς εξαρχής η διαμάχη ήταν στενά εξαρτημένη από τις πολιτικές και ιστορικές εξελίξεις στη νότια Bαλκανική κατά τον 19ο και τον 20ό αιώναακόμα και ως τις μέρες μαςκαι τις εδαφικές διεκδικήσεις των λαών που κατοικούσαν στην περιοχή».((g))

Επιχειρώντας επομένως να απαντήσουμε στο ερώτημα που θέσαμε παραπάνω για την σχέση της αρχαίας μακεδονικής λαλιάς με τις άλλες ελληνικές διαλέκτους, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στο παρελθόν, αλλά και μέχρι πρόσφατα σχετικά, ήταν δύσκολη μια απλή και σαφής απάντηση λόγω ανυπαρξίας ή έστω σπανιότητας του γλωσσολογικού υλικού, που επέτρεπε ποικίλες υποθέσεις και απόψεις. Αυτές μπορούμε να τις κατατάξουμε σε τέσσερεις ομάδες, αναλόγως της θέσης που υποστηρίζουν:

1. Η πρωιμότερη θέση δεχόταν την άποψη ότι η Μακεδονική ήταν μια μεικτή γλώσσα, συγγενής της Ιλλυρικής (Η θέση του προαναφερθέντος G. O. Müller, αλλά και Σλάβων κυρίως επιστημόνων στην συνέχεια, όπως των G. Kazaroff, M. Rostovtzeff, M. Budimir, H. Baric κ.ά) ή της Θρακικής (υποστηρίζεται ακόμα και σήμερα από τον Βούλγαρο D. Tzanoff).

2. Μιά άλλη θέση, που υποστηρίχθηκε από σημαντικούς επιστήμονες, αποδεχόταν την Μακεδονική ως ανεξάρτητη Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, συγγενική με την ελληνική (V. Pisani, 私は. Russu, G. Mihailov, P. Chantraine, 私は. Pudic, C. D. Buck, E. Schwyzer, Vlad. Georgiev, W. W. Tarn και ο εξέχων Γάλλος γλωσσολόγος Olivier Masson στην αρχή της σταδιοδρομίας του).

3. Η πλειονότητα πάντως των επιστημόνων και κυρίως των γλωσσολόγων υποστήριζε και υποστηρίζει ότι η Μακεδονική ήταν μία ακόμη ελληνική διάλεκτος (Η θέση που ανέπτυξε ο Φ. Γκ. Στουρτς που προαναφέραμε, αλλά και του «πατριάρχη» της ελληνικής Γλωσσολογίας Γ. Χατζιδάκι (1848-1941), του αείμνηστου Καθηγητή Γλωσσολογίας στο Α.Π.Θ. Νικ. Ανδριώτη, καθώς και των N. Kalleris, A. Fick, Otto Hoffmann, F. Solmsen, V. Lesny, F. Geyer, N. G. L. ハモンド, A. Toynbee, Ch. Edson και του Olivier Masson στα ώριμα χρόνια του).

4. 終了, πρέπει να αναφέρουμε και την ύπαρξη παλαιότερα μιας μικρής μερίδας επιστημόνων, οι οποίοι τήρησαν μια επιφυλακτική στάση, επικαλούμενοι την ύπαρξη κάποιων ασαφών σημείων και την ανεπάρκεια του γλωσσολογικού υλικού που ήταν διαθέσιμο την εποχή τους, με αποτέλεσμα να θεωρούν αδύνατη την διατύπωση τεκμηριωμένης θέσης [Κυρίως, ο Γάλλος γλωσσολόγος Antoine Meillet (1866–1936) και ο Ιταλοεβραίος Ιστορικός Arnaldo Momigliano(1908–1987)] ().

Όμως και οι αρχαίες πηγές ήσαν, όχι μόνον εξαιρετικά φειδωλές στο θέμα της γλώσσας των Μακεδόνων, αλλά μάλλον επέτειναν την σύγχυση. Όπως εύστοχα και με σαφήνεια επεξηγείται αυτή η κατάσταση:

“…Oι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρονται μάλλον σπάνια σε αυτή καθαυτή τη γλώσσα των Mακεδόνων. Συνοψίζοντας (参照してください。. τελευταία Παναγιώτου 1992-Kapetanopoulos 1995) θα μπορούσαμε να ομαδοποιήσουμε τις σχετικές μαρτυρίες ως εξής:

(a). Για τον χαρακτήρα της μακεδονικής διαλέκτου: Kατά τον Tίτο Λίβιο Mακεδόνες, Aιτωλοί και Aκαρνάνες μιλούν την ίδια διάλεκτοπαραπλήσια διαπίστωση κάνει και ο Στράβων για τη διάλεκτο Hπειρωτών και Mακεδόνων. Ως γνωστόν, τα ιδιώματα όλων των παραπάνω φύλων ανήκουν στη βορειοδυτική διαλεκτική ομάδα. Oι μαρτυρίες αυτές επιβεβαιώνονται πλέον από τις διαλεκτικές επιγραφές και με τη σειρά τους συνδυάζονται με έμμεσες μαρτυρίες των πηγών για τη συγγένεια Mακεδόνων και Δωριέων: ο Hρόδοτος (1.56) ταυτίζει Mακεδόνες και Δωριείςο ίδιος (5.20, 5.22, 8.137, 8.138), όπως και ο Θουκυδίδης (2.99.3) και άλλες μεταγενέστερες πηγές γνωρίζουν τον μύθο που συνδέει τον βασιλικό οίκο των Tημενιδών με το Άργος και τον Hρακλή, πληροφορίες που επιβεβαιώνονται εμμέσως από αρχαιολογικά ευρήματα π.χ. τον κατάδεσμο που δημοσίευσε ο Tιβέριος (1989) […] Aντίθετα, γενεαλογικοί μύθοι του Hσιόδου και του Eλλανίκου συνδέουν τους Mακεδόνες με τους Aιολείς, αλλά μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν σοβαρά στοιχεία ενισχυτικά αυτής της παράδοσης.

(b). Για την προοδευτική περιθωριοποίηση της μακεδονικής διαλέκτου: Ήδη στο στράτευμα του M. Aλεξάνδρου, ένα διαλεκτικό σύνολο διαφορετικών προελεύσεων, οι Mακεδόνες εκφράζονται στην κοινήη διάλεκτος χρησιμοποιείται μόνο μεταξύ Mακεδόνων ή σε στιγμές έντονης συγκίνησης. H νεότερη χρονολογικά μαρτυρία για τη διάλεκτο είναι των μέσων του 1ου αιώνα π.X. και αναφέρεται στην υποχώρησή της ήδη πριν από την περίοδο αυτή στην πτολεμαϊκή αυλή. Oι μαρτυρίες των πηγών επιβεβαιώνονται και από τις επιγραφές.

(c). Για τη μακεδονική διάλεκτο και την κοινή: H κοινή διαδόθηκε μέσω των μακεδονικών κατακτήσεων και επικράτησε, χωρίς ανάσχεση, χάρη στα ελληνιστικά βασίλεια. Έτσι συνδέθηκε αργότερα στη συνείδηση ορισμένων αττικιστών πολύ στενά με τους Mακεδόνες, σε βαθμό που ο όρος μακεδονίζειν να αποκτήσει σε ορισμένους από αυτούς την έννοια ‘ομιλώ την κοινή’ (例えば. Aθήναιος, «Δειπνοσοφισταί» 3.121f-122a) – για τον λόγο αυτό προκάλεσε και τα ειρωνικά τους σχόλια. Ως απόδειξη επίσης αυτής της σημασίας του μακεδονίζειν μπορούν να αντιπαρατεθούν χωρία αττικιστών, όπου ο ίδιος τύπος χαρακτηρίζεται από τους μεν ως «μακεδονικός» και από τους δε ως τύπος «ευτελής» που χρησιμοποιούν οι «αμαθείς» ή οι «νεώτεροι»…”.((I))

Έχουμε ήδη τονίσει ότι τα τελευταία τριάντα περίπου χρόνια, η κατάσταση μεταβλήθηκε ριζικά χάρη στις δημοσιεύσεις της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου επιγραφικού υλικού από την περιοχή της Θεσσαλονίκης (1972) και την Βόρεια Μακεδονία (1999), καθώς και του Κέντρου Ελληνικής-Ρωμαϊκής Αρχαιότητος (Κ.Ε.Ρ.Α.) από την Άνω Μακεδονία (1985) και την περιοχή της Βεροίας (1998). Επί πλέον το ΚΕΡΑ δημοσίευσε τρείς σημαντικότατες συλλογές ονομάτων από τις περιοχές της Βεροίας, της Εδέσσης και εκπατρισμένων Μακεδόνων.

Όπως ξεκαθαρίζει και ο καθηγητής του Α.Π.Θ. Ιωάννης Μ. Ακαμάτης σε ένα εξαιρετικό άρθρο του με τον τίτλο «Η γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων• νέα στοιχεία από την Πέλλα»(J):

«Για μεγάλο χρονικό διάστημα η γλώσσα που μιλούσε ο λαός των Μακεδόνων υπήρξε αντικείμενο συζητήσεων και διαφορετικών προσεγγίσεων. Από μερικούς μάλιστα ερευνητές, τον αμερικανό καθηγητή BORZA και τους μαθητές του, θεωρήθηκε πως το σύνολο των ελληνικών επιγραφών που βρέθηκε στη μεγάλη Τούμπα της Βεργίνας ανήκουν στους συγγενείς των βασιλέων, αφού οι τάφοι είναι βασιλικοί. Η γλώσσα τους λένε είναι φυσικό να είναι η ελληνική αφού οι ίδιοι μελετητές υποστηρίζουν πως η βασιλική οικογένεια και η ανώτατη τάξη μόνο είχαν εξελληνιστεί. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Είναι προφανές πως το επιχείρημα αυτό θα κατέπιπτε αν είχαμε ελληνικά κείμενα που ανήκουν στους κοινούς ανθρώπους και χρονολογούνται πριν από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της κοινής ελληνικής, ας πούμε πριν από τα μέσα του 4ου αι. 例えば.

D009-1Το πρώιμο νεκροταφείο της Αγοράς της Πέλλας μας έδωσε τα πιο σημαντικά ευρήματα. Από το τέλος του 5ου αι. 例えば. προέρχεται η επιτύμβια στήλη του Ξάνθου. Ενός φτωχού σχετικά παιδιού. Για να γίνει η μικρή στήλη ξαναχρησιμοποιήθηκε ένα κομμάτι μάρμαρο. Η επιγραφή στη στήλη γράφει: ΞΑΝΘΟΣ/ΔΗΜΗΤΡΙΟ/Υ ΚΑΙ ΑΜΑ/ΔΙΚΑΣ ΥΙΟΣ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει εδώ το μητρωνυμικό Αμαδίκα. Το όνομα αυτό φαίνεται πως προέρχεται από τη ρίζα αμ- από όπου και το ομηρικό ρήμα αμά-ω (αρχ.=θερίζω) και τη μακεδονική κατάληξη -δίκα, θυμηθείτε το όνομα Ευρυδίκα. Παρατηρείστε τον κανονικό σχηματισμό της μακεδονικής κατάληξης σε α αντί η. Τα πρόσφατα μάλιστα ευρήματα από τη Βεργίνα μας έδωσαν τρεις φορές το όνομα της μητέρας του Φιλίππου ως Ευρυδίκας και όχι Ευρυδίκης. だから, ενώ τα παραδείγματα πριν από μερικά χρόνια ήταν λιγοστά σήμερα καθημερινά αυξάνονται με τις ανακαλύψεις της αρχαιολογικής σκαπάνης. Σας θυμίζω δύο ευρήματα από το νεκροταφείο της Πέλλας, βγαλμένα από το χώμα πρόσφατα. Πρόκειται για χρυσά φύλλα με την ταυτότητα των νεκρών. Στο ένα φύλλο καταγράφεται το όνομα Ηγησίσκα, αντί του Ηγησίσκη, από το ρήμα ηγούμαι. Σας αναφέρω ακόμα πως η νεκρή ήταν ένα μικρό κορίτσι, έτσι είναι -ίσκη=Ηγησίσκη. Στο άλλο καταγράφεται το όνομα Φιλοξένα. Άλλο ένα εύρημα από το νεκροταφείο της περιοχής της Αγοράς ανήκει σε ένα ενεπίγραφο μολύβδινο έλασμα, ένα κατάδεσμο(ια), όπως έλεγαν οι αρχαίοι. Είναι ένα σημαντικότατο απόκτημα της αρχαιολογικής έρευνας που πραγματοποιείται στη Μακεδονία τα τελευταία χρόνια. Το κείμενο αυτό, κατά την άποψή μου, μπορεί αποφασιστικά να βοηθήσει στην κατανόηση της Μακεδονικής διαλέκτου. Είναι ως αυτή τη στιγμή, το μοναδικό διαλεκτικό κείμενο της μακεδονικής. Η σημασία του αυξάνει ακόμα περισσότερο γιατί είναι σχετικά εκτεταμένο κείμενο. Αυτό το κείμενο που είναι έτοιμο προς δημοσίευση, μόλις εμφανιστεί, είμαι βέβαιος πως θα σχολιαστεί ευρύτατα από τους ειδικούς γλωσσολόγους.

Η πινακίδα ήρθε στο φως μέσα σε ένα τάφο ενός ταπεινού ατόμου. Το κείμενο παρουσιάζει σχέσεις με την αττική στη σύνταξη. Όμως διαφέρει από την αττικο-ιωνική ομάδα στα εξής:

1. Το α και εδώ δεν γίνεται δευτερεύον η, 参照してください。. 例えば. Θετίμα, αντί Θετίμη, γάμαι αντί γήμαι, άλλα αντί άλλη, έρημα αντί έρημη, κακά αντί κακή.

2. Η συνίζηση του α και ο γίνεται α όχι ω, 例えば. ταν άλλαν πασάν αντί των άλλων πασών, χηράν αντί χηρών κ.λ.π.

3. Γενικά και άλλες ιδιαιτερότητες μας βοηθούν να κατατάξουμε την γλώσσα του κειμένου στην ομάδα των ΒΔ δωρικών ελληνικών βέβαια διαλέκτων. Αυτή λοιπόν είναι η Μακεδονική και αυτή εννοείται όταν ο Αλέξανδρος μιλά στους στρατιώτες του Μακεδονιστί…».

残念なことに, οι παλιές θεωρίες αποσύρονται δύσκολα με αποτέλεσμα απομεινάρια απηρχαιωμένης «σοφίας» να επιβαρύνουν ακόμα επιστημονικά περιοδικά, πανεπιστημιακά εγχειρίδια και έργα, όπως εύστοχα επισημαίνει ο Καθηγητής Μιλτ. Hatzopoulos, υποδεικνύοντας ως χαρακτηριστικά παραδείγματα (προς αποφυγήν θα λέγαμε), το σχετικό κείμενο του Καθηγητή Ρ. Κρόσσλαντ (R. A. Crossland), στον Τρίτο τόμο – Μέρος 1, της φημισμένης και εγκυρότατης κατά τα άλλα «Αρχαίας Ιστορίας» του Πανεπιστημίου Καίημπριτζ για την Μακεδονική(ιβ) και το βιβλιαράκι του Αμερικανορουμάνου Καθηγητή Ευγενίου Μπόρζα(ιγ).

Χαρακτηριστικό επίσης παράδειγμα αποτελούν και οι διαλεκτολογικοί χάρτες που κυκλοφορούν στην ξένη (αλλά και στην ελληνική δυστυχώς) βιβλιογραφία και οι οποίοι περιορίζουν τις ελληνικές διαλέκτους σε ένα μικρό τμήμα του ελληνικού χώρου (την νότια ηπειρωτική Ελλάδα, την νησιωτική και τις μικρασιατικές ακτές), ενώ εμφανίζουν τον χώρο της Μακεδονίας, καθώς και της Ηπείρου, να κατοικείται από ομιλητές μη-ελληνικών διαλέκτων!

1 Αντίγραφο από aeg-map2

Robert Morkot, エド. 1996. The Penguin Historical Atlas of Ancient Greece.

Penguin Books”, p. 23.

http://www.trentu.ca/faculty/rfitzsimons/AHCL2200Y/LE%2004-01.htm

2 Αντίγραφο από greek_dialects

http://titus.fkidg1.uni-frankfurt.de/didact/karten/griech/grdialm.htm

3 Αντίγραφο από CAH Vol III part1 J. B. Hainsworth

(Cambridge Ancient History Vol. III part 1)

Γιατί όμως υπήρχαν αυτές οι αμφιβολίες και αμφισβητήσεις για την θέση της μακεδονικής διαλέκτου;

Όπως εξηγεί ο καθηγητής Μ. Hatzopoulos(ιδ):

«…Μία αιτία – ίσως η σπουδαιότερη – για την τόση αντίσταση στην αφομοίωση των νέων στοιχείων και την επιμονή σε ξεπερασμένες θεωρίες μέχρι ακόμα και τα τελευταία χρόνια, είναι ο τρόπος με τον οποίον, από τον 19ο αιώνα, η επιστημονική συζήτηση για την μακεδονική λαλιά και τον ελληνικό η μη χαρακτήρα της επικεντρωνόταν στην σποραδική εμφάνιση σε μακεδονικές λέξεις και κύρια ονόματα – που κατά τα άλλα φαίνονταν πλήρως ελληνικά – ηχηρών κλειστών συμφώνων [voiced stops] ((b), (d), (c)) αντί των αντιστοίχων αρχικά δασέων, άηχων κλειστών συμφώνων [originally “aspirate” unvoiced stops] (φ, (I), X,), που αναμένονταν στις άλλες ελληνικές διαλέκτους, όπως για παράδειγμα Βάλακρος και Βερενίκα αντί Φάλακρος και Φερενίκα…».

Και συνεχίζει:

«[…] Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 του περασμένου αιώνα η επιτάχυνση της αρχαιολογικής έρευνας στην Μακεδονία και οι δραστηριότητες του Προγράμματος «Μακεδονία» του ΚΕΡΑ είχαν ως αποτέλεσμα την παρουσίαση πολυάριθμων επιστημονικών εργασιών και μεταξύ αυτών από κορυφαίους γλωσσολόγους (Claude Brixhe, Άννα Παναγιώτου, O. Masson, L. Dubois, Μιλτιάδης Β. Hatzopoulos) που αξιοποίησαν τα νεώτερα δεδομένα και οι οποίες συγκεντρώθηκαν, επιτρέποντας έτσι να προχωρήσουμε πέρα από τον Γόρδιο δεσμό, 人, από τον 19ο αιώνα αιχμαλώτιζε όλες τις συζητήσεις γύρω από την γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων, すなわち. στο εάν ήταν ελληνική ή όχι. Δεν είναι λοιπόν υπερβολή να λεχθεί ότι από εδώ και πέρα το εμπόδιο που παρεμπόδιζε την ταυτοποίηση της γλώσσας που ομιλούσαν ο Φίλιππος και ο Μέγας Αλέξανδρος είχε πια εξαλειφθεί: Η αρχαία μακεδονική ήταν μια πραγματική και γνήσια ελληνική διάλεκτος. Στο ζήτημα αυτό όλοι οι γλωσσολόγοι και φιλόλογοι που ασχολούντο ενεργά με αυτό το πρόβλημα είχαν πλέον την ίδια άποψη. Είναι όμως εξ ίσου αληθινό ότι δεν συμφωνούν στα πάντα.

Δύο ερωτήματα ακόμα εγείρουν σοβαρές διαφωνίες:

(a)) Πως εξηγείται η σποραδική παρουσία σε μακεδονικές λέξεις και ονόματα των φθόγγων β, (d), γ αντί των αντίστοιχων φθόγγων φ, (I), χ των άλλων ελληνικών διαλέκτων;

(b)) Ποια είναι η διαλεκτική θέση της Μακεδονικής εντός της Ελληνικής;

Η πρώτη ερώτηση διερευνήθηκε αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια, αλλά με αποκλίνοντα συμπεράσματα από τους Claude Brixhe και Anna Panayotou από την μια μεριά και τους O. Masson, L. Dubois και τον υποφαινόμενο από την άλλη.

Ως προς το θέμα των διαλεκτικών σχέσεων της Μακεδονικής εντός της Ελληνικής, εκτός από τους παραπάνω αναφερθέντες επιστήμονες, οι N. G. L. Hammond και E. Voutiras είχαν επίσης σημαντική συνεισφορά. Για όσο διάστημα πάντως ασχολήθηκα, σταδιακά πείσθηκα ότι τα δύο παραπάνω ερωτήματα συνδέονται στενά μεταξύ τους ή σωστότερα, ότι η έρευνα για τις διαλεκτικές συγγένειες της Μακεδονικής διαλέκτου μπορούν να παράσχουν ικανοποιητικές ερμηνείες για αυτήν την επίμαχη ιδιαιτερότητα του συμφωνικού της συστήματος (of this controversial particularity of its consonantal system). […]

Έτσι η έρευνα για το συμφωνικό σύστημα της Μακεδονικής οδήγησε στο ερώτημα των διαλεκτολογικών συγγενειών αυτής της ομιλίας με τις οποίες ήταν στενότερα συνδεδεμένη. Ήταν φυσιολογικό, η βασική διαφωνία περί του ελληνικού ή μη-ελληνικού χαρακτήρα της Μακεδονικής, να παραμερίσει σε μια δευτερεύουσα θέση το ερώτημα της τοποθέτησής της εντός των ελληνικών διαλέκτων. Εν τούτοις δεν παραμελήθηκε πλήρως. 既に, ο F. G. Sturz, στηριζόμενος στον Ηρόδοτο, προσδιόρισε την Μακεδονική ως μια Δωρική διάλεκτο, ενώ ο Otto Abel υπήρξε ακριβέστερος και την τοποθέτησε μεταξύ των βορείων Δωρικών διαλέκτων. Υπέθεσε ότι ο Στράβων και ο Πλούταρχος παρείχαν τα αναγκαία επιχειρήματα για να επιμείνουμε ότι η Μακεδονική δεν διέφερε από την Ηπειρωτική διάλεκτο.

Η θεμελιώδης εργασία του Otto Hoffmann ήταν αυτή που εισήγαγε αποφασιστικά την Αιολική διάσταση στην συζήτηση, η οποία γινόταν ευρέως αποδεκτή στις μέρες μας (Daskalakis, Toynbee, Goukowsky). Η θέση για την Δωρική-βορειο-δυτική διάσταση πραγματοποίησε μια ισχυρή επαναφορά χάρη στο κύρος του J. N. Kalleris ακολουθούμενη από τον Γ. Μπαμπινιώτη, τον Olivier Masson και άλλους επιστήμονες με περισσότερο επεξεργασμένες απόψεις (A. Tsopanakis, A. 私は. Thavoris, M. B. Sakellariou and Cl. Brixhe). Τελικώς ο N. G. L. Hammond διατύπωσε την πλέον ξεκάθαρη άποψη, επιχειρηματολογώντας για την παράλληλη ύπαρξη δύο μακεδονικών διαλέκτων: Μιας στην Άνω Μακεδονία στενά συνδεδεμένης με τις Βορειο-δυτικές διαλέκτους και μιας άλλης στην Κάτω Μακεδονία συγγενικής με την Θεσσαλική. Ένα νέο όμως στοιχείο, η δημοσίευση ενός εκτενούς διαλεκτολογικού κειμένου από την Μακεδονία, δημιούργησε μια νέα κατάσταση. Το κείμενο αυτό προήλθε από την ανακάλυψη ενός κατάδεσμου (参照してください。. NB. ια) από το πρώτο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. ο οποίος ανακαλύφθηκε σε τάφο της Πέλλας…»(ιε).

Αντίγραφο από Pella leaded tablet katadesmos 4th Century

Ο κατάδεσμος της Πέλλας (Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας)

Pellatab

Διαστάσεις: 30 cm X 6 cm
Κείμενο

[Θετί]μας καὶ Διονυσοφῶντος τὸ τέλος καὶ τὸν γάμον καταγράφω καὶ τᾶν ἀλλᾶν πασᾶν γυ-

[ναικ]ῶν καὶ χηρᾶν καὶ παρθένων, μάλιστα δὲ Θετίμας, καὶ παρκαττίθεμαι Μάκρωνι καὶ
[τοῖς] δαίμοσι• καὶ ὁπόκα ἐγὼ ταῦτα διελέξαιμι καὶ ἀναγνοίην πάλειν ἀνορόξασα,
[τόκα] γᾶμαι Διονυσοφῶντα, πρότερον δὲ μή• μὴ γὰρ λάβοι ἄλλαν γυναῖκα ἀλλ’ ἢ ἐμέ,
[ἐμὲ δ]ὲ συνκαταγηρᾶσαι Διονυσοφῶντι καὶ μηδεμίαν ἄλλαν. Ἱκέτις ὑμῶ(n個) γίνο-
[μαι• Φίλ;]αν οἰκτίρετε, δαίμονες φίλ[、]J, δαπινὰ γάρ
ἰμε φίλων πάντων καὶ ἐρήμα• ἀλλὰ
[ταῦτ]α φυλάσσετε ἐμὶν ὅπως μὴ γίνηται τα[]τα καὶ κακὰ κακῶς Θετίμα ἀπόληται.
[—-]AL[—-]ΥΝΜ..ΕΣΠΛΗΝ ἐμός, ἐμὲ δὲ [(e)][(d)]αίμονα καὶ μακαρίαν γενέσται
[—–] ΤΟ[.].[—-].[..]..Ε.Ε.ΕΩ[ ]Α.[.]Ε..ΜΕΓΕ[—]

1. [Για της Θετί]μας και του Διονυσοφώντα την τελετή και τον γάμο γράφω την κατάρα, καθώς και για (τον γάμο) όλων των άλλων γυ-

2. [ναικ]ών, χήρων και παρθένων (με αυτόν), αλλά ιδιαίτερα για την Θετίμα και αναθέτω (αυτήν την κατάρα) στον Μάκρωνα και

3. [、] δαίμονες. Και ότι μόνον όταν ξεθάψω και ξετυλίξω και ξαναδιαβάσω (αυτές τις λέξεις)

4. [その後] (μόνον να μπορεί) να νυμφευθεί ο Διονυσοφών και όχι πριν. Και είθε να μην παντρευτεί άλλη γυναίκα, παρά μόνον εμένα

5. και είθε να γεράσω με τον Διονυσοφώντα και κανέναν άλλο. Ικέτιδά σου είμαι:

6. δείξτε ευσπλαχνία στην [キス;], αγαπημένοι δαίμονες, ταπεινά (σας ικετεύω) γιατί με εγκατέλειψαν όλοι οι αγαπημένοι μου

7. Αλλά παρακαλώ φυλάξτε (αυτό το γραπτό) για χάρη μου ώστε να μη συμβούν αυτά τα γεγονότα έτσι ώστε χαθεί η Θετίμα με τρόπο κακό

8. και σε μένα δώστε ευδαιμονία και μακαριότητα.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι πολλοί «καλοθελητές» έσπευσαν να μειώσουν την τεράστια σημασία αυτής της ανακάλυψης για τις γλωσσολογικές έρευνες, με επιχειρήματα που κυμαίνονταν από έναν απλό σκεπτικισμό μέχρι ανυπόστατες υποθέσεις. Ο Καθηγητής Μιλτ. Hatzopoulos είναι αποστομωτικός στο θέμα αυτό:

«…Κατά την άποψή μου η παρουσία (γλωσσικών) τύπων όπως διελέξαιμι, ἰμέ, ἀνορόξασα, δαπινά, οι οποίοι είναι αναμενόμενοι στην Μακεδονική, αλλά τελείως ξένοι στις Βορειο-δυτικές διαλέκτους, αποτελεί αποφασιστική επιβεβαίωση για την ντόπια καταγωγή του συγγραφέα του κειμένου και μας επιτρέπει να απορρίψουμε την απίθανη υπόθεση ότι το κείμενο ίσως υπήρξε έργο κάποιου Ηπειρώτη κατοίκου που ζούσε στην Πέλλα…».(ιστ)
Τα επίμαχα σύμφωνα

Επανερχόμαστε στο διαβόητο ζήτημα της ύπαρξης στην Μακεδονική των ηχηρών κλειστών συμφώνων [voiced stops] ((b), (d), (c)) αντί των αντιστοίχων αρχικά δασέων, άηχων κλειστών συμφώνων [originally “aspirate” unvoiced stops] (φ, (I), X), που υπάρχουν στις άλλες ελληνικές διαλέκτους.

Στο θέμα αυτό, όπως προαναφέραμε, υπάρχουν δύο απόψεις για την προέλευση του φαινομένου. Η πρώτη άποψη υποστηρίζεται κυρίως από την Καθηγήτρια Άννα Παναγιώτου:

«…Oρισμένες αρχαίες (από τον Πλούταρχο και μετά) καθώς και βυζαντινές πηγές επισημαίνουν ότι οι Mακεδόνες «χρώνται» B αντί του Φ (και κάποτε Δ αντί του Θ) σε ανθρωπωνύμια, σε λατρευτικά επίθετα, σε μήνες του μακεδονικού ημερολογίου και σε μακεδονικές «γλώσσες»οι γραμματικοί και οι λεξικογράφοι υποστηρίζουν ότι το ανθρωπωνύμιο Φίλα ([phvla]) 例えば. αντιστοιχούσε στο μακεδονικό Bίλα [bvla] (ή ήδη από το τέλος της κλασικής εποχής [vvla] σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, κυρίως Babiniotis 1992). Aυτή η διαφορά θεωρήθηκε από τους περισσότερους γλωσσολόγους και φιλολόγους ως απολύτως βασική, διαχώριζε δε τη μακεδονική από το σύνολο των ελληνικών διαλέκτωντης μυκηναϊκής ελληνικής συμπεριλαμβανομένης -, διότι υποδήλωνε διαφορετική εξέλιξη συμφώνων στο φωνολογικό σύστημα της μακεδονικής: すなわち, σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, τα ινδοευρωπαϊκά ηχηρά δασέα *bh, *dh, *gh έχουν τραπεί στην ελληνική σε άηχα δασέα [ph th kh] (γραφήματα Φ, (I), X αντίστοιχα) έχοντας χάσει την ηχηρότητά τους, ενώ στη μακεδονική έχουν τραπεί αντίστοιχα σε [b d g] (γραφήματα B, (D), Γ αντίστοιχα), έχουν δηλαδή χάσει τη δασύτητά τους. Σύμφωνα με άλλους μελετητές, η διαφορά απηχεί εξέλιξη στο εσωτερικό της ελληνικής (αποκλειστοποίηση), θέση που μάλλον δύσκολα συμβιβάζεται με τα νεότερα δεδομένα από τα διαλεκτικά κείμενα (参照してください。. τελευταία Brixhe & Panayotou 1994, 211 と 216-218, Παναγιώτου 1997, 202). Ίσως είναι οικονομικότερο να υποθέσει κανείς ότι τα ονόματα που παρουσιάζουν αυτό το χαρακτηριστικό είναι γλωσσικά κατάλοιπα ενός φύλου που έζησε στην περιοχή και το οποίο αφομοιώθηκε γλωσσικά από τους Mακεδόνες, είναι σαφές ότι ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. τα μόνα ίχνη αυτής της γλώσσας είχαν περιοριστεί σε ένα τομέα κατεξοχήν συντηρητικό, την ονοματολογία. Ήδη τον 4ο αιώνα π.X., όταν η γραφή αρχίζει να διαδίδεται στη Mακεδονία, στο γλωσσικό αίσθημα των Mακεδόνων τα ονόματα αυτά αποτελούσαν, χωρίς διάκριση προφανώς, τμήμα του μακεδονικού γλωσσικού υλικού και της παράδοσης…». (ιζ)

Το φύλο που αναφέρει η Καθηγήτρια Α. Παναγιώτου είναι οι Phrygians, αποδεχόμενη έτσι την επίδραση ενός φρυγικού επιστρώματος (adstratum) στην διαμόρφωση της Μακεδονικής, επηρεασμένη προφανώς από τις θέσεις του συναδέλφου της, Γάλλου γλωσσολόγου Claude Brixhe, Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Νανσύ, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει σημαντικές έρευνες και μελέτες στην (νεκρή από αιώνες) φρυγική γλώσσα.

Ο Καθηγητής Μιλτ. Hatzopoulos δεν δέχεται πάντως αυτήν την υπόθεση και υποστηρίζει ότι η ύπαρξη των ηχηρών κλειστών συμφώνων β, (c), δ της Μακεδονικής οφείλονται στην επίδραση των γειτονικών διαλέκτων των ΠερραιβώνΘεσσαλών. Όπως υποστηρίζει με ισχυρή επιχειρηματολογία και πειστικότητα:

«…Εάν λάβουμε υπ’ όψη την γεωγραφική κατανομή των τύπων με ηχηρά κλειστά σύμφωνα στην Θεσσαλία, παρατηρούμε ότι αυτοί είναι συγκεντρωμένοι στο βόρειο τμήμα της περιοχής, κυρίως στην Πελασγιώτιδα και Περραιβία, με την μεγαλύτερη συγκέντρωση στην δεύτερη. Αλλά και στην Μακεδονία αυτοί οι τύποι είναι άνισα κατανεμημένοι. Βρέθηκαν σε σημαντικούς αριθμούς και ποικιλία – προσφέροντας μαρτυρία για την αυθεντική ζωτικότητα του φαινομένου – σε τρεις πόλεις ή περιοχές: Στην Βεργίνα, την Βέροια και την Πιερία. Όμως όλες αυτές εντοπίζονται στο απώτερο νοτιο-ανατολικό τμήμα της Μακεδονίας, σε άμεση επαφή με την Περραιβία. Νομίζω ότι αυτή ακριβώς η γεωγραφική κατανομή μας παρέχει την λύση του προβλήματος. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια φωνητική ιδιομορφία της ελληνικής διαλέκτου, που μιλιόταν και στις δύο πλευρές του Ολύμπου και η οποία αναμφίβολα οφειλόταν σε κάποιο υπόστρωμα ή επίστρωμα, πιθανόν, αλλά όχι υποχρεωτικά, φρυγικό.

Εάν παρέμειναν οποιεσδήποτε αμφιβολίες σε σχέση με την ελληνική προέλευση του φαινομένου, θα τις διαλύσουν δύο ονόματα προσώπων: Κεβαλῖνος και Βέτταλος.

Είναι γενικά παραδεκτό ότι το πρώτο προέρχεται από την ινδο-ευρωπαϊκή ρίζα *ghebh(e)l-. Εάν σύμφωνα με την «φρυγική» υπόθεση, η απώλεια της ηχηρότητας των «δασέων» δεν έλαβε χώρα πριν από την ανομοίωση των εκπνεομένων, ο τύπος τον οποίον θα έπρεπε να διαμορφώσει η ελληνική διάλεκτος της Μακεδονίας έπρεπε να είναι Γεβαλῖνος και όχι Κεβαλῖνος, ο οποίος είναι αποτέλεσμα πρώτα της απώλειας της ηχηρότητας των «δασέων» και μετά της ανομοίωσής τους. Οι Claude Brixhe και Anna Panayotou, αντιλαμβανόμενοι πλήρως το πρόβλημα, υπεκφεύγουν δεχόμενοι (ότι το φαινόμενο οφείλεται σε) «παρωχημένο διαλεκτισμό» (“faux dialectisme”).

他から, το όνομα Βέτταλος, είναι προφανώς ο μακεδονικός τύπος του εθνικού Θετταλός, χρησιμοποιούμενο ως όνομα προσώπων, με πιθανή μεταφορά του τόνου. Γνωρίζουμε επίσης ότι η αντίθεση μεταξύ του Αττικού Θετταλός και του Βοιωτικού Φετταλός, απαιτεί την ύπαρξη ενός αρχικού *gwhe-.

Δεδομένου δε ότι αφ’ ενός μεν στην Φρυγική, σε αντίθεση με την Ελληνική, 、 ινδο-ευρωπαϊκά χειλο-υπερωϊκά(*)(labiovelars, すなわち. τα σύμφωνα *kw, *gw, *gwh. Σημ. ΔΕΕ) έχασαν το υπερωικό τους προσάρτημα χωρίς να διατηρήσουν οποιοδήποτε ίχνος από αυτό, ο τύπος τον οποίο θα έπρεπε να κληρονομήσει η ελληνική διάλεκτος της Μακεδονίας, 「フリギア」の場合に応じて, 初期の世代を表示する必要があります*, (すなわち. Gettalos. Σημ. ΔΕΕ), これは明らかにそうではありません.

他から, タイプVettalos, ο τύπος τον οποίον οι Μακεδόνες πρόφεραν με ένα ηχηρό αρχικό σύμφωνο, μπορεί να ερμηνευθεί με έναν τύπο των ηπειρωτικών Αιολικών διαλέκτων, στις οποίες, όπως γνωρίζουμε, τα «δασέα» χειλο-υπερωϊκά ακολουθούμενα από ένα /i/ ή ένα /e/ εξελίχθηκαν σε απλά ηχηρά χειλικά. Ο αιολικός τύπος Φετταλός, που βρίσκεται πίσω από το Βετταλός, μας παρέχει ένα terminus post quem (Λατιν. «όριο μετά από το οποίο», すなわち. το αρχαιότερο χρονικό σημείο που μπορεί να συμβεί ένα γεγονός. Σημ. ΔΕΕ) για το φαινόμενο της μετατροπής σε ηχηρό σύμφωνο (the voicing phenomenon). Και τούτο διότι αν λάβουμε υπ’ όψη την ορθογραφία των Μυκηναϊκών πινακίδων, η οποία διατηρεί ακόμη μια διακριτή σειρά συμβόλων για τα χειλο-υπερωϊκά, είναι αναγκαίο (=υποχρεωτικό) να χρονολογήσουμε το παραπάνω φαινόμενο σε μια Μετα-Μυκηναϊκή εποχή, αρκετά μετά από την εξάλειψη των χειλο-υπερωϊκών, που σημαίνει προς το τέλος της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. το νωρίτερο και προφανώς εντός του ελληνικού κόσμου. Είναι προφανές ότι στην περίπτωση του τύπου Βέτταλος, μια ad hoc (Λατιν. επί τούτου, すなわち. κατασκευασμένη. Σημ. ΔΕΕ) υπόθεση περί «παρωχημένου διαλεκτισμού» (“faux dialectisme”) είναι απαράδεκτη, λόγω της καθυστερημένης χρονικά εποχής όπου κάποιος υποθετικός Μακεδόνας πατριώτης θα έμπαινε στον πειρασμό να καταφύγει σε έναν τέτοιο γλωσσικό τύπο για το εθνικό όνομα των Θεσσαλών όταν από καιρό είχε αντικατασταθεί από τον τύπο της Αττικής «κοινής» Θετταλός. Η επανεπεξεργασία του σε έναν τύπο Βετταλός, που ακούγεται δήθεν πιο «μακεδονικός» (more “Macedonian-sounding”), μας ξαναγυρίζει σε ένα επιστημονικό επίπεδο γνώσεων που είχαν επιτύχει το 19ο αιώνα…». (ιη)

____________________________________________________

(*) Το φθογγολογικό σύστημα της αρχικής Πρωτο-Ινδο-Ευρωπαϊκής (ΠΙΕ) γλώσσας περιελάμβανε ένα πολύπλοκο σύστημα συμφώνων που διακρίνονταν σε Χειλικά (labials), Οδοντικά (dentals), Υπερωϊκά (velars), Χειλο-υπερωϊκά (labio-velars) κ.λπ. Η σπουδαιότερη κατηγορία συμφώνων της ΠΙΕ ήσαν τα λεγόμενα κλειστά (stops), που με την σειρά τους διακρίνονται σε άηχα (unvoiced/voiceless stops), ηχηρά (voiced stops) και ηχηρά δασέα (voiced aspirates/aspirated stops). Έχουμε λοιπόν την εξής κατάταξη:

ΠΙΕ ΑΗΧΑ ΗΧΗΡΑ ΗΧΗΡΑ ΔΑΣΕΑ

Χειλικά p b bh

Οδοντικά t d dh

Υπερωϊκά k g gh

Χειλο-υπερωϊκά kw gw gwh

Όπως εξηγεί ο Καθηγητής (C). Μπαμπινιώτης, στην Πρωτο-Ελληνική (ΠΕ) 言語, τα μεν Χειλικά έδωσαν αντίστοιχα τους φθόγγους π, (b), φ, τα Οδοντικά τους φθόγγους τ, (d), (I), τα Υπερωϊκά τους φθόγγους κ,(c),X. Παρατηρούμε ότι τα ηχηρά δασέα της ΠΙΕ στην ΠΕ μετατράπηκαν σε άηχα δασέα. Οι χειλο-υπερωϊκοί φθόγγοι βαθμιαία εξαφανίσθηκαν και εξελίχθηκαν στους αντίστοιχους χειλικούς, οδοντικούς ή υπερωϊκούς, ανάλογα με το φωνήεν που ακολουθούσε. Για παράδειγμα ο ηχηρός δασύς φθόγγος gwh μετατράπηκε σε φ εάν ακολουθούσε α ή ο, σε θ αν ακολουθούσε ε ή ι και σε χ εάν ακολουθούσε ου. (ιθ)

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η Μακεδονική ανήκε στις Δυτικές/Βορειοδυτικές/Ηπειρωτικές αρχαιοελληνικές διαλέκτους ως ξεχωριστή διάλεκτος με τις δικές της ιδιομορφίες και ιδιωματισμούς και ήταν η καθομιλουμένη της πλειοψηφίας των κατοίκων του Μακεδονικού Βασιλείου. Σε ορισμένες όμως περιοχές της Κάτω Μακεδονίας και ιδιαίτερα αυτές που γειτόνευαν με την Θεσσαλία, οι κάτοικοι ομιλούσαν μια αρχαϊκή αιολική διάλεκτο, κατάλοιπο των αρχικών εγκαταστάσεων των Πρωτο-Αιολέων, αλλά και νεωτέρων επιρροών από αιολόφωνα γειτονικά φύλα, όπως οι Περραιβοί, οι Αινιάνες, αλλά και οι Θεσσαλοί, με την μεικτή αιολοδωρική τους διάλεκτο. Μέχρι τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. について, έπαυσε να χρησιμοποιείται ως καθομιλουμένη και επιβίωσε μόνον σε ονόματα τόπων, μηνών και προσώπων. Η ύπαρξη αυτών των δύο διαλεκτικών μορφών είχε ως αποτέλεσμα την διαμόρφωση διαφορετικών αντιλήψεων στους αρχαίους συγγραφείς και την διατύπωση αντιφατικών απόψεων παρουσιάζοντας τους Μακεδόνες άλλοτε ως Δωριείς (例えば. ヘロドトス) και άλλοτε ως αιολόφωνους (例えば. Ησίοδος, Ελλάνικος).

Μια εύστοχη και εξαιρετικά πειστική ιστορική ερμηνεία αυτού του φαινομένου έχει διατυπωθεί από τον καθηγητή Μιλτ. Χατζόπουλο:

«…Ως προς τους τρεις Τημενίδες αδελφούς, τους μυθικούς ιδρυτές του Μακεδονικού Βασιλείου σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ήδη από την αρχαιότητα υπήρχε η υποψία ότι δεν είχαν έλθει από το Πελοποννησιακό Άργος, αλλά από το Άργος Ορεστικόν της Άνω Μακεδονίας, και γι’ αυτό η ονομασία Αργεάδαι δινόταν όχι μόνον στην βασιλεύουσα Δυναστεία, αλλά σε ολόκληρη την πατριά που ακολούθησε τα τρία αδέλφια στην περιπέτεια της κατάκτησης της Κάτω Μακεδονίας. Γνωρίζοντας ότι οι Ορέστες ανήκαν στην Μολοσσική ομάδα, γίνεται εύκολα αντιληπτό το πώς, η σημαντική και με μεγάλο κύρος ελίτ του νέου Βασιλείου, επέβαλε την δικιά της (Βορειο-δυτική, NB. ΔΕΕ) διάλεκτο, ενώ η αρχαία Αιολική διάλεκτος – η ύπαρξη της οποίας είχε δώσει αφορμή σε ορισμένους αρχαίους, αλλά και νεώτερους συγγραφείς να θεωρούν τους Μακεδόνες αιολόφωνους – υποβιβάσθηκε στο καθεστώς ενός ιδιωματικού υποστρώματος (the old Aeolic dialect relegated to the status of a substratum patois), κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της οποίας […] επιβίωσαν μόνον με την μορφή ελάχιστων υπολειμμάτων, γενικώς περιθωριοποιημένων, με την εξαίρεση ορισμένων ονομάτων τόπων, προσωπικών ονομάτων και ονομάτων μηνών, που είχαν καθιερωθεί από την παράδοση».(k)

ΔΕΕ

メモ
((a)) Βλ. Σχετικά: M. Garašanin: C.A.H. Vol. III part 1, ΣΕΛ. 142 – Cambridge, 1982. J. P. Mallory: In Search of the INDO-EUROPEANS, ΣΕΛ. 69 – London, 1991. M. Σακελλαρίου: Ιστορία Ελληνικού Έθνους, τόμ. Α΄ σσ. 364-365 – Αθήνα, 1972. (A). – F. Χρηστίδης (επιμ.): «Ιστορία της ελληνικής γλώσσας: Από τις απαρχές έως την ύστερη αρχαιότητα» – テッサロニキ, 2001, καθώς και το πλέον πρόσφατο και κατατοπιστικότατο David W. Anthony: The Horse, the Wheel, and Language: How Bronze-Age Riders from the Eurasian Steppes Shaped the Modern World σσ. 368-369– Princeton N. J. 2007
((b)) Βλ. για την επίδραση των διαφορετικών γλωσσικών υποστρωμάτων (substratum) και επιστρωμάτων (adstratum) στην διαμόρφωση και εξέλιξη διαφόρων γλωσσών στο κλασσικό έργο του James M. Anderson: Structural Aspects of Language Change σσ. 89-95 – London, 1973
((c)) Βλ. M. Σακελλαρίου: Ι.Ε.Ε. ό.π. ΣΕΛ. σσ. 365-366
((d)) F. G. Sturz, De dialecto macedonica liber, Leipzig, 1808
((e)) G. O. Müller, Über die Wohnsitz, die Abstammung und die ältere Geschichte des makedonischen Volks, ベルリン, 1825
((f)) Miltiades Hatzopoulos: The speech of the ancient Macedonians, in the light of recent epigraphic discoveries – VI International Symposium on Ancient Macedonia, テッサロニキ, 1999
((g)) Βλ. Άννα Παναγιώτου: Η θέση της Μακεδονικής – から、 “Ιστορία της ελληνικής γλώσσας: Από τις αρχές έως την ύστερη αρχαιότητα” – επιμ. Α.-Φ. Χριστίδης, ΣΕΛ. 319-325. テッサロニキ, 2001 – Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας & Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών [Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη].
(、) Βλ. Λεπτομέρειες για τα παραπάνω στο Miltiades Hatzopoulos: The speech of the ancient Macedonians ό.π.
((I)) Βλ. (A). Παναγιώτου: Η θέση της Μακεδονικής ό.π.
(J) Ολόκληρο το κείμενο υπάρχει δημοσιευμένο στο Διαδίκτυο στην διεύθυνση: http://abnet.agrino.org/htmls/D/D009.html)
(ια) Μια συνηθισμένη μέθοδος στην αρχαία Ελλάδα για την επίτευξι κάποιου σκοπού (από χαμηλής μορφωτικής και πνευματικής στάθμης άτομα) με μαγικές πράξεις και φράσεις ήσαν οι
κατάδεσμοι (=μαγικοί δεσμοί). Οι κατάρες ή ερωτικές επικλήσεις γράφονταν κυρίως σε ελάσματα μολύβδου (φθηνό και ανθεκτικό υλικό, αν και έχουν βρεθεί και ελάσματα από πολύτιμα μέταλλα), τα οποία τύλιγαν σε κύλινδρο και τα τρυπούσαν πέρα ως πέρα με ένα καρφί (κάρφωμα). Στη συνέχεια έριχναν τους καταδέσμους μέσα σε τάφους ή πηγάδια ώστε να έλθουν σε άμεση επαφή με τα πνεύματα του Κάτω Κόσμου.
(ιβ) Βλ. R. A. Crossland: “The Language of the Macedonians” σελίδες 843-847, στο Τhe Cambridge Ancient History – Vol. III, part 1 (2第 2 版 1982, Reprinted 1990).
(ιγ) E. N. Borza: Before AlexanderConstructions of Early Macedonia (1999)
(ιδ) Βλ. Miltiades Hatzopoulos: The speech of the ancient Macedonians ό.π.
(ιε) Βλ. M. Hatzopoulos: The speech… ό.π.
(ιστ) Βλ. M. Hatzopoulos: The speech… ό.π.
(ιζ) Βλ. Άννα Παναγιώτου: Η θέση της Μακεδονικής – “Ιστορία της ελληνικής γλώσσας: Από τις αρχές έως την ύστερη αρχαιότηταό.π.
(ιη) Βλ. M. Hatzopoulos: The speech… ό.π.
(ιθ) Βλ. (C). Μπαμπινιώτη: «Σύντομη Εισαγωγή στην Ινδοευρωπαϊκή Γλωσσολογία και στην Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας», σσ. 65-66 – Αθήνα 1977
(k) Βλ. M. Hatzopoulos: The speech… ό.π.

Πρωτοδημοσιεύθηκε στον τρίτο τόμο/τεύχος του περιοδικού «Νέος Ερμής ο Λόγιος» (Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2011)

古代マケドニア人の言語

ギリシャ半島の最も重要なギリシャの方言

周りと小アジア 500 例えば.

古代マケドニア人の言語

ディミトリE.. Evangelides

ギリシャ語, 最新の科学的意見に従って((a)), ギリシャで形成されました, プロトギリシャの到着後, οι οποίοι αφομοίωσαν μεν και εξαφάνισαν βαθμιαία τους προγενέστερα εγκατεστημένους λαούς (=Προέλληνες), αλλά επηρεάσθηκαν πολιτισμικά και πολιτιστικά. Οι Προέλληνες μιλούσαν δικές τους γλώσσες και ως εκ τούτου επηρέασαν σαφώς την διαμόρφωση της ελληνικής γλώσσας. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας((b)) ήταν η αρχικά ενιαία πρωτο-ελληνική να διασπαστεί σε τρεις διαλέκτους μεταξύ 2200/2100 例えば. と 1900 例えば. すなわち. από την οριστική εγκατάσταση των Πρωτο-Ελλήνων σε μια σχετικά στενή ζώνη που περιελάμβανε την σημερινή Ήπειρο και ένα τμήμα της Ν. (D). Ιλλυρίδος, την Δυτική Μακεδονία και το Β. (A). μέρος της Θεσσαλίας (参照してください。. Χάρτη), μέχρι την έναρξη της μετακίνησης των φύλων αυτών, κυρίως προς νοτιότερες περιοχές.((c))

Αρχικές εγκαταστάσεις πρωτο-ελληνικών φύλων

Οι διάλεκτοι αυτές ήσαν:

1. Μια πολύ αρχαϊκή μορφή της μετέπειτα Ιωνικής-Αττικής διαλέκτου

2. Μια επίσης αρχαϊκή μορφή της λεγομένης Δυτικής / Βορειοδυτικής / Ηπειρωτικής διαλέκτου (από αυτήν προέκυψαν αργότερα η Δωρική της Λακωνίας, της Κρήτης κ.λπ., η διάλεκτος της Ηλείας, 、 Αιτωλική, 、 Νεο-Αχαϊκή, καθώς και οι διάλεκτοι των τριών μεγάλων φυλετικών ομάδων της Ηπείρου – Θεσπρωτών, Μολοσσών, Χαόνων) と

3. Η λεγομένη Κεντρική Διάλεκτος, η οποία στην συνέχεια διασπάστηκε στην Αιολική (αναφέρεται και ως πρωτο-Αιολική) και την Αρκαδική (την μετέπειτα Αρκαδο-κυπριακή).

Ολοκληρώνοντας την εικόνα αναφέρουμε ότι γύρω στο 1600 例えば. ένα τμήμα αιολοφώνων Αχαιών μετανάστευσε από την ΝΑ Θεσσαλία (=Αχαΐα Φθιώτις) στην ΒΑ Πελοπόννησο. Εκεί η διάλεκτός τους άρχισε να εμφανίζει νεωτερισμούς και να δέχεται επιδράσεις από την Αρκαδική (αργότερα Αρκαδο-κυπριακή) διάλεκτο της κεντρικής Πελοποννήσου (όπου γύρω στο 1900 例えば. είχαν μεταναστεύσει και εγκατασταθεί οι Αρκαδόφωνοι, προερχόμενοι από την περιοχή της σημερινής Δυτικής Μακεδονίας). Έτσι διαμορφώθηκε τελικώς η γνωστή μας, από τις πινακίδες με την Γραμμική Β, διάλεκτος των Μυκηναϊκών Βασιλείων, η οποία παλαιότερα αναφερόταν ως Αχαϊκή (δεν πρέπει να συγχέεται με την προαναφερθείσα Νεο-Αχαϊκή, μια δωρική διάλεκτο), ενώ σήμερα έχει επικρατήσει γενικότερα να την αποκαλούμε Μυκηναϊκή. Με την κατάρρευση του Μυκηναϊκού κόσμου, η Μυκηναϊκή διάλεκτος έπαυσε σταδιακά να χρησιμοποιείται για να εξαφανιστεί οριστικά γύρω στο 1150 例えば. 終了, με την διασταύρωση αιολικών και δυτικών διαλεκτολογικών στοιχείων, προέκυψαν η Θεσσαλική と、 Βοιωτική διάλεκτος.

Ποιά ήταν λοιπόν η γλωσσολογική σχέση της αρχαίας μακεδονικής λαλιάς σε σχέση με τις παραπάνω διαλέκτους της ελληνικής γλώσσας;

Πριν ασχοληθούμε με τις απαντήσεις στο ερώτημα αυτό θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι έρευνες και οι μελέτες για την μακεδονική σημείωσαν εξαιρετική πρόοδο τα τελευταία τριάντα χρόνια, με αποτέλεσμα να είμαστε σε θέση να αναφερόμαστε πλέον σε επεξεργασμένο γλωσσολογικό υλικό, από το οποίο μπορούμε να καταλήξουμε σε συγκεκριμένα επιστημονικά συμπεράσματα.

Οι επιστημονικές πάντως συζητήσεις ξεκίνησαν ουσιαστικά από τις αρχές του 19ου αιώνα με την έκδοση στην Λειψία της Γερμανίας μιας σύντομης σχετικά μελέτης από τον F. Γκ. Στουρτς με τίτλο «Περί της διαλέκτου της ελευθέρας μακεδονικής»((d)), που στόχευε να παρουσιάσει τις απόψεις και την έρευνά του για την θέση της μακεδονικής ως διαλέκτου της ελληνικής γλώσσας και κυρίως με την έκδοση το 1825 του έργου του (C). O. Mύλλερ «Περί της κατοικίας, της καταγωγής και της αρχαιότερης ιστορίας του μακεδονικού λαού»((e)). Δυστυχώς η συζήτηση από επιστημονική σύντομα μετατράπηκε σε πολιτική και εξελίχθηκε σε μια ατέρμονα σειρά αντιπαραθέσεων για την ελληνικότητα ή μη αυτής της γλώσσας.((f))

Όπως έχει παρατηρηθεί: «…Για πολλές δεκαετίες υπήρξε έντονη αμφισβήτηση για την ένταξη ή μη της μακεδονικής στις ελληνικές διαλέκτους. Το πρόβλημα οφειλόταν εν μέρει στην ανεπάρκεια του υλικού, πρώιμων επιγραφών κυρίως, αλλά και σε εξωεπιστημονικούς παράγοντες, καθώς ευθύς εξαρχής η διαμάχη ήταν στενά εξαρτημένη από τις πολιτικές και ιστορικές εξελίξεις στη νότια Bαλκανική κατά τον 19ο και τον 20ό αιώναακόμα και ως τις μέρες μαςκαι τις εδαφικές διεκδικήσεις των λαών που κατοικούσαν στην περιοχή».((g))

Επιχειρώντας επομένως να απαντήσουμε στο ερώτημα που θέσαμε παραπάνω για την σχέση της αρχαίας μακεδονικής λαλιάς με τις άλλες ελληνικές διαλέκτους, πρέπει να διευκρινίσουμε ότι στο παρελθόν, αλλά και μέχρι πρόσφατα σχετικά, ήταν δύσκολη μια απλή και σαφής απάντηση λόγω ανυπαρξίας ή έστω σπανιότητας του γλωσσολογικού υλικού, που επέτρεπε ποικίλες υποθέσεις και απόψεις. Αυτές μπορούμε να τις κατατάξουμε σε τέσσερεις ομάδες, αναλόγως της θέσης που υποστηρίζουν:

1. Η πρωιμότερη θέση δεχόταν την άποψη ότι η Μακεδονική ήταν μια μεικτή γλώσσα, συγγενής της Ιλλυρικής (Η θέση του προαναφερθέντος G. O. Müller, αλλά και Σλάβων κυρίως επιστημόνων στην συνέχεια, όπως των G. Kazaroff, M. Rostovtzeff, M. Budimir, H. Baric κ.ά) ή της Θρακικής (υποστηρίζεται ακόμα και σήμερα από τον Βούλγαρο D. Tzanoff).

2. Μιά άλλη θέση, που υποστηρίχθηκε από σημαντικούς επιστήμονες, αποδεχόταν την Μακεδονική ως ανεξάρτητη Ινδοευρωπαϊκή γλώσσα, συγγενική με την ελληνική (V. Pisani, 私は. Russu, G. Mihailov, P. Chantraine, 私は. Pudic, C. D. Buck, E. Schwyzer, Vlad. Georgiev, W. W. Tarn και ο εξέχων Γάλλος γλωσσολόγος Olivier Masson στην αρχή της σταδιοδρομίας του).

3. Η πλειονότητα πάντως των επιστημόνων και κυρίως των γλωσσολόγων υποστήριζε και υποστηρίζει ότι η Μακεδονική ήταν μία ακόμη ελληνική διάλεκτος (Η θέση που ανέπτυξε ο Φ. Γκ. Στουρτς που προαναφέραμε, αλλά και του «πατριάρχη» της ελληνικής Γλωσσολογίας Γ. Χατζιδάκι (1848-1941), του αείμνηστου Καθηγητή Γλωσσολογίας στο Α.Π.Θ. Νικ. Ανδριώτη, καθώς και των N. Kalleris, A. Fick, Otto Hoffmann, F. Solmsen, V. Lesny, F. Geyer, N. G. L. ハモンド, A. Toynbee, Ch. Edson και του Olivier Masson στα ώριμα χρόνια του).

4. 終了, πρέπει να αναφέρουμε και την ύπαρξη παλαιότερα μιας μικρής μερίδας επιστημόνων, οι οποίοι τήρησαν μια επιφυλακτική στάση, επικαλούμενοι την ύπαρξη κάποιων ασαφών σημείων και την ανεπάρκεια του γλωσσολογικού υλικού που ήταν διαθέσιμο την εποχή τους, με αποτέλεσμα να θεωρούν αδύνατη την διατύπωση τεκμηριωμένης θέσης [Κυρίως, ο Γάλλος γλωσσολόγος Antoine Meillet (1866–1936) και ο Ιταλοεβραίος Ιστορικός Arnaldo Momigliano(1908–1987)] ().

Όμως και οι αρχαίες πηγές ήσαν, όχι μόνον εξαιρετικά φειδωλές στο θέμα της γλώσσας των Μακεδόνων, αλλά μάλλον επέτειναν την σύγχυση. Όπως εύστοχα και με σαφήνεια επεξηγείται αυτή η κατάσταση:

“…Oι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρονται μάλλον σπάνια σε αυτή καθαυτή τη γλώσσα των Mακεδόνων. Συνοψίζοντας (参照してください。. τελευταία Παναγιώτου 1992-Kapetanopoulos 1995) θα μπορούσαμε να ομαδοποιήσουμε τις σχετικές μαρτυρίες ως εξής:

(a). Για τον χαρακτήρα της μακεδονικής διαλέκτου: Kατά τον Tίτο Λίβιο Mακεδόνες, Aιτωλοί και Aκαρνάνες μιλούν την ίδια διάλεκτοπαραπλήσια διαπίστωση κάνει και ο Στράβων για τη διάλεκτο Hπειρωτών και Mακεδόνων. Ως γνωστόν, τα ιδιώματα όλων των παραπάνω φύλων ανήκουν στη βορειοδυτική διαλεκτική ομάδα. Oι μαρτυρίες αυτές επιβεβαιώνονται πλέον από τις διαλεκτικές επιγραφές και με τη σειρά τους συνδυάζονται με έμμεσες μαρτυρίες των πηγών για τη συγγένεια Mακεδόνων και Δωριέων: ο Hρόδοτος (1.56) ταυτίζει Mακεδόνες και Δωριείςο ίδιος (5.20, 5.22, 8.137, 8.138), όπως και ο Θουκυδίδης (2.99.3) και άλλες μεταγενέστερες πηγές γνωρίζουν τον μύθο που συνδέει τον βασιλικό οίκο των Tημενιδών με το Άργος και τον Hρακλή, πληροφορίες που επιβεβαιώνονται εμμέσως από αρχαιολογικά ευρήματα π.χ. τον κατάδεσμο που δημοσίευσε ο Tιβέριος (1989) […] Aντίθετα, γενεαλογικοί μύθοι του Hσιόδου και του Eλλανίκου συνδέουν τους Mακεδόνες με τους Aιολείς, αλλά μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν σοβαρά στοιχεία ενισχυτικά αυτής της παράδοσης.

(b). Για την προοδευτική περιθωριοποίηση της μακεδονικής διαλέκτου: Ήδη στο στράτευμα του M. Aλεξάνδρου, ένα διαλεκτικό σύνολο διαφορετικών προελεύσεων, οι Mακεδόνες εκφράζονται στην κοινήη διάλεκτος χρησιμοποιείται μόνο μεταξύ Mακεδόνων ή σε στιγμές έντονης συγκίνησης. H νεότερη χρονολογικά μαρτυρία για τη διάλεκτο είναι των μέσων του 1ου αιώνα π.X. και αναφέρεται στην υποχώρησή της ήδη πριν από την περίοδο αυτή στην πτολεμαϊκή αυλή. Oι μαρτυρίες των πηγών επιβεβαιώνονται και από τις επιγραφές.

(c). Για τη μακεδονική διάλεκτο και την κοινή: H κοινή διαδόθηκε μέσω των μακεδονικών κατακτήσεων και επικράτησε, χωρίς ανάσχεση, χάρη στα ελληνιστικά βασίλεια. Έτσι συνδέθηκε αργότερα στη συνείδηση ορισμένων αττικιστών πολύ στενά με τους Mακεδόνες, σε βαθμό που ο όρος μακεδονίζειν να αποκτήσει σε ορισμένους από αυτούς την έννοια ‘ομιλώ την κοινή’ (例えば. Aθήναιος, «Δειπνοσοφισταί» 3.121f-122a) – για τον λόγο αυτό προκάλεσε και τα ειρωνικά τους σχόλια. Ως απόδειξη επίσης αυτής της σημασίας του μακεδονίζειν μπορούν να αντιπαρατεθούν χωρία αττικιστών, όπου ο ίδιος τύπος χαρακτηρίζεται από τους μεν ως «μακεδονικός» και από τους δε ως τύπος «ευτελής» που χρησιμοποιούν οι «αμαθείς» ή οι «νεώτεροι»…”.((I))

Έχουμε ήδη τονίσει ότι τα τελευταία τριάντα περίπου χρόνια, η κατάσταση μεταβλήθηκε ριζικά χάρη στις δημοσιεύσεις της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου επιγραφικού υλικού από την περιοχή της Θεσσαλονίκης (1972) και την Βόρεια Μακεδονία (1999), καθώς και του Κέντρου Ελληνικής-Ρωμαϊκής Αρχαιότητος (Κ.Ε.Ρ.Α.) από την Άνω Μακεδονία (1985) και την περιοχή της Βεροίας (1998). Επί πλέον το ΚΕΡΑ δημοσίευσε τρείς σημαντικότατες συλλογές ονομάτων από τις περιοχές της Βεροίας, της Εδέσσης και εκπατρισμένων Μακεδόνων.

Όπως ξεκαθαρίζει και ο καθηγητής του Α.Π.Θ. Ιωάννης Μ. Ακαμάτης σε ένα εξαιρετικό άρθρο του με τον τίτλο «Η γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων• νέα στοιχεία από την Πέλλα»(J):

«Για μεγάλο χρονικό διάστημα η γλώσσα που μιλούσε ο λαός των Μακεδόνων υπήρξε αντικείμενο συζητήσεων και διαφορετικών προσεγγίσεων. Από μερικούς μάλιστα ερευνητές, τον αμερικανό καθηγητή BORZA και τους μαθητές του, θεωρήθηκε πως το σύνολο των ελληνικών επιγραφών που βρέθηκε στη μεγάλη Τούμπα της Βεργίνας ανήκουν στους συγγενείς των βασιλέων, αφού οι τάφοι είναι βασιλικοί. Η γλώσσα τους λένε είναι φυσικό να είναι η ελληνική αφού οι ίδιοι μελετητές υποστηρίζουν πως η βασιλική οικογένεια και η ανώτατη τάξη μόνο είχαν εξελληνιστεί. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Είναι προφανές πως το επιχείρημα αυτό θα κατέπιπτε αν είχαμε ελληνικά κείμενα που ανήκουν στους κοινούς ανθρώπους και χρονολογούνται πριν από τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της κοινής ελληνικής, ας πούμε πριν από τα μέσα του 4ου αι. 例えば.

Το πρώιμο νεκροταφείο της Αγοράς της Πέλλας μας έδωσε τα πιο σημαντικά ευρήματα. Από το τέλος του 5ου αι. 例えば. προέρχεται η επιτύμβια στήλη του Ξάνθου. Ενός φτωχού σχετικά παιδιού. Για να γίνει η μικρή στήλη ξαναχρησιμοποιήθηκε ένα κομμάτι μάρμαρο. Η επιγραφή στη στήλη γράφει: ΞΑΝΘΟΣ/ΔΗΜΗΤΡΙΟ/Υ ΚΑΙ ΑΜΑ/ΔΙΚΑΣ ΥΙΟΣ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει εδώ το μητρωνυμικό Αμαδίκα. Το όνομα αυτό φαίνεται πως προέρχεται από τη ρίζα αμ- από όπου και το ομηρικό ρήμα αμά-ω (αρχ.=θερίζω) και τη μακεδονική κατάληξη -δίκα, θυμηθείτε το όνομα Ευρυδίκα. Παρατηρείστε τον κανονικό σχηματισμό της μακεδονικής κατάληξης σε α αντί η. Τα πρόσφατα μάλιστα ευρήματα από τη Βεργίνα μας έδωσαν τρεις φορές το όνομα της μητέρας του Φιλίππου ως Ευρυδίκας και όχι Ευρυδίκης. だから, ενώ τα παραδείγματα πριν από μερικά χρόνια ήταν λιγοστά σήμερα καθημερινά αυξάνονται με τις ανακαλύψεις της αρχαιολογικής σκαπάνης. Σας θυμίζω δύο ευρήματα από το νεκροταφείο της Πέλλας, βγαλμένα από το χώμα πρόσφατα. Πρόκειται για χρυσά φύλλα με την ταυτότητα των νεκρών. Στο ένα φύλλο καταγράφεται το όνομα Ηγησίσκα, αντί του Ηγησίσκη, από το ρήμα ηγούμαι. Σας αναφέρω ακόμα πως η νεκρή ήταν ένα μικρό κορίτσι, έτσι είναι -ίσκη=Ηγησίσκη. Στο άλλο καταγράφεται το όνομα Φιλοξένα. Άλλο ένα εύρημα από το νεκροταφείο της περιοχής της Αγοράς ανήκει σε ένα ενεπίγραφο μολύβδινο έλασμα, ένα κατάδεσμο(ια), όπως έλεγαν οι αρχαίοι. Είναι ένα σημαντικότατο απόκτημα της αρχαιολογικής έρευνας που πραγματοποιείται στη Μακεδονία τα τελευταία χρόνια. Το κείμενο αυτό, κατά την άποψή μου, μπορεί αποφασιστικά να βοηθήσει στην κατανόηση της Μακεδονικής διαλέκτου. Είναι ως αυτή τη στιγμή, το μοναδικό διαλεκτικό κείμενο της μακεδονικής. Η σημασία του αυξάνει ακόμα περισσότερο γιατί είναι σχετικά εκτεταμένο κείμενο. Αυτό το κείμενο που είναι έτοιμο προς δημοσίευση, μόλις εμφανιστεί, είμαι βέβαιος πως θα σχολιαστεί ευρύτατα από τους ειδικούς γλωσσολόγους.

Η πινακίδα ήρθε στο φως μέσα σε ένα τάφο ενός ταπεινού ατόμου. Το κείμενο παρουσιάζει σχέσεις με την αττική στη σύνταξη. Όμως διαφέρει από την αττικο-ιωνική ομάδα στα εξής:

1. Το α και εδώ δεν γίνεται δευτερεύον η, 参照してください。. 例えば. Θετίμα, αντί Θετίμη, γάμαι αντί γήμαι, άλλα αντί άλλη, έρημα αντί έρημη, κακά αντί κακή.

2. Η συνίζηση του α και ο γίνεται α όχι ω, 例えば. ταν άλλαν πασάν αντί των άλλων πασών, χηράν αντί χηρών κ.λ.π.

3. Γενικά και άλλες ιδιαιτερότητες μας βοηθούν να κατατάξουμε την γλώσσα του κειμένου στην ομάδα των ΒΔ δωρικών ελληνικών βέβαια διαλέκτων. Αυτή λοιπόν είναι η Μακεδονική και αυτή εννοείται όταν ο Αλέξανδρος μιλά στους στρατιώτες του Μακεδονιστί…».

残念なことに, οι παλιές θεωρίες αποσύρονται δύσκολα με αποτέλεσμα απομεινάρια απηρχαιωμένης «σοφίας» να επιβαρύνουν ακόμα επιστημονικά περιοδικά, πανεπιστημιακά εγχειρίδια και έργα, όπως εύστοχα επισημαίνει ο Καθηγητής Μιλτ. Hatzopoulos, υποδεικνύοντας ως χαρακτηριστικά παραδείγματα (προς αποφυγήν θα λέγαμε), το σχετικό κείμενο του Καθηγητή Ρ. Κρόσσλαντ (R. A. Crossland), στον Τρίτο τόμο – Μέρος 1, της φημισμένης και εγκυρότατης κατά τα άλλα «Αρχαίας Ιστορίας» του Πανεπιστημίου Καίημπριτζ για την Μακεδονική(ιβ) και το βιβλιαράκι του Αμερικανορουμάνου Καθηγητή Ευγενίου Μπόρζα(ιγ).

Χαρακτηριστικό επίσης παράδειγμα αποτελούν και οι διαλεκτολογικοί χάρτες που κυκλοφορούν στην ξένη (αλλά και στην ελληνική δυστυχώς) βιβλιογραφία και οι οποίοι περιορίζουν τις ελληνικές διαλέκτους σε ένα μικρό τμήμα του ελληνικού χώρου (την νότια ηπειρωτική Ελλάδα, την νησιωτική και τις μικρασιατικές ακτές), ενώ εμφανίζουν τον χώρο της Μακεδονίας, καθώς και της Ηπείρου, να κατοικείται από ομιλητές μη-ελληνικών διαλέκτων!

Robert Morkot, エド. 1996. The Penguin Historical Atlas of Ancient Greece.

Penguin Books”, p. 23.

http://www.trentu.ca/faculty/rfitzsimons/AHCL2200Y/LE%2004-01.htm

http://titus.fkidg1.uni-frankfurt.de/didact/karten/griech/grdialm.htm

(Cambridge Ancient History Vol. III part 1)

Γιατί όμως υπήρχαν αυτές οι αμφιβολίες και αμφισβητήσεις για την θέση της μακεδονικής διαλέκτου;

Όπως εξηγεί ο καθηγητής Μ. Hatzopoulos(ιδ):

«…Μία αιτία – ίσως η σπουδαιότερη – για την τόση αντίσταση στην αφομοίωση των νέων στοιχείων και την επιμονή σε ξεπερασμένες θεωρίες μέχρι ακόμα και τα τελευταία χρόνια, είναι ο τρόπος με τον οποίον, από τον 19ο αιώνα, η επιστημονική συζήτηση για την μακεδονική λαλιά και τον ελληνικό η μη χαρακτήρα της επικεντρωνόταν στην σποραδική εμφάνιση σε μακεδονικές λέξεις και κύρια ονόματα – που κατά τα άλλα φαίνονταν πλήρως ελληνικά – ηχηρών κλειστών συμφώνων [voiced stops] ((b), (d), (c)) αντί των αντιστοίχων αρχικά δασέων, άηχων κλειστών συμφώνων [originally “aspirate” unvoiced stops] (φ, (I), X,), που αναμένονταν στις άλλες ελληνικές διαλέκτους, όπως για παράδειγμα Βάλακρος και Βερενίκα αντί Φάλακρος και Φερενίκα…».

Και συνεχίζει:

«[…] Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 του περασμένου αιώνα η επιτάχυνση της αρχαιολογικής έρευνας στην Μακεδονία και οι δραστηριότητες του Προγράμματος «Μακεδονία» του ΚΕΡΑ είχαν ως αποτέλεσμα την παρουσίαση πολυάριθμων επιστημονικών εργασιών και μεταξύ αυτών από κορυφαίους γλωσσολόγους (Claude Brixhe, Άννα Παναγιώτου, O. Masson, L. Dubois, Μιλτιάδης Β. Hatzopoulos) που αξιοποίησαν τα νεώτερα δεδομένα και οι οποίες συγκεντρώθηκαν, επιτρέποντας έτσι να προχωρήσουμε πέρα από τον Γόρδιο δεσμό, 人, από τον 19ο αιώνα αιχμαλώτιζε όλες τις συζητήσεις γύρω από την γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων, すなわち. στο εάν ήταν ελληνική ή όχι. Δεν είναι λοιπόν υπερβολή να λεχθεί ότι από εδώ και πέρα το εμπόδιο που παρεμπόδιζε την ταυτοποίηση της γλώσσας που ομιλούσαν ο Φίλιππος και ο Μέγας Αλέξανδρος είχε πια εξαλειφθεί: Η αρχαία μακεδονική ήταν μια πραγματική και γνήσια ελληνική διάλεκτος. Στο ζήτημα αυτό όλοι οι γλωσσολόγοι και φιλόλογοι που ασχολούντο ενεργά με αυτό το πρόβλημα είχαν πλέον την ίδια άποψη. Είναι όμως εξ ίσου αληθινό ότι δεν συμφωνούν στα πάντα.

Δύο ερωτήματα ακόμα εγείρουν σοβαρές διαφωνίες:

(a)) Πως εξηγείται η σποραδική παρουσία σε μακεδονικές λέξεις και ονόματα των φθόγγων β, (d), γ αντί των αντίστοιχων φθόγγων φ, (I), χ των άλλων ελληνικών διαλέκτων;

(b)) Ποια είναι η διαλεκτική θέση της Μακεδονικής εντός της Ελληνικής;

Η πρώτη ερώτηση διερευνήθηκε αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια, αλλά με αποκλίνοντα συμπεράσματα από τους Claude Brixhe και Anna Panayotou από την μια μεριά και τους O. Masson, L. Dubois και τον υποφαινόμενο από την άλλη.

Ως προς το θέμα των διαλεκτικών σχέσεων της Μακεδονικής εντός της Ελληνικής, εκτός από τους παραπάνω αναφερθέντες επιστήμονες, οι N. G. L. Hammond και E. Voutiras είχαν επίσης σημαντική συνεισφορά. Για όσο διάστημα πάντως ασχολήθηκα, σταδιακά πείσθηκα ότι τα δύο παραπάνω ερωτήματα συνδέονται στενά μεταξύ τους ή σωστότερα, ότι η έρευνα για τις διαλεκτικές συγγένειες της Μακεδονικής διαλέκτου μπορούν να παράσχουν ικανοποιητικές ερμηνείες για αυτήν την επίμαχη ιδιαιτερότητα του συμφωνικού της συστήματος (of this controversial particularity of its consonantal system). […]

Έτσι η έρευνα για το συμφωνικό σύστημα της Μακεδονικής οδήγησε στο ερώτημα των διαλεκτολογικών συγγενειών αυτής της ομιλίας με τις οποίες ήταν στενότερα συνδεδεμένη. Ήταν φυσιολογικό, η βασική διαφωνία περί του ελληνικού ή μη-ελληνικού χαρακτήρα της Μακεδονικής, να παραμερίσει σε μια δευτερεύουσα θέση το ερώτημα της τοποθέτησής της εντός των ελληνικών διαλέκτων. Εν τούτοις δεν παραμελήθηκε πλήρως. 既に, ο F. G. Sturz, στηριζόμενος στον Ηρόδοτο, προσδιόρισε την Μακεδονική ως μια Δωρική διάλεκτο, ενώ ο Otto Abel υπήρξε ακριβέστερος και την τοποθέτησε μεταξύ των βορείων Δωρικών διαλέκτων. Υπέθεσε ότι ο Στράβων και ο Πλούταρχος παρείχαν τα αναγκαία επιχειρήματα για να επιμείνουμε ότι η Μακεδονική δεν διέφερε από την Ηπειρωτική διάλεκτο.

Η θεμελιώδης εργασία του Otto Hoffmann ήταν αυτή που εισήγαγε αποφασιστικά την Αιολική διάσταση στην συζήτηση, η οποία γινόταν ευρέως αποδεκτή στις μέρες μας (Daskalakis, Toynbee, Goukowsky). Η θέση για την Δωρική-βορειο-δυτική διάσταση πραγματοποίησε μια ισχυρή επαναφορά χάρη στο κύρος του J. N. Kalleris ακολουθούμενη από τον Γ. Μπαμπινιώτη, τον Olivier Masson και άλλους επιστήμονες με περισσότερο επεξεργασμένες απόψεις (A. Tsopanakis, A. 私は. Thavoris, M. B. Sakellariou and Cl. Brixhe). Τελικώς ο N. G. L. Hammond διατύπωσε την πλέον ξεκάθαρη άποψη, επιχειρηματολογώντας για την παράλληλη ύπαρξη δύο μακεδονικών διαλέκτων: Μιας στην Άνω Μακεδονία στενά συνδεδεμένης με τις Βορειο-δυτικές διαλέκτους και μιας άλλης στην Κάτω Μακεδονία συγγενικής με την Θεσσαλική. Ένα νέο όμως στοιχείο, η δημοσίευση ενός εκτενούς διαλεκτολογικού κειμένου από την Μακεδονία, δημιούργησε μια νέα κατάσταση. Το κείμενο αυτό προήλθε από την ανακάλυψη ενός κατάδεσμου (参照してください。. NB. ια) από το πρώτο μισό του 4ου αιώνα π.Χ. ο οποίος ανακαλύφθηκε σε τάφο της Πέλλας…»(ιε).

Ο κατάδεσμος της Πέλλας

(Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας)

Διαστάσεις: 30 cm X 6 cm

Κείμενο

[Θετί]μας καὶ Διονυσοφῶντος τὸ τέλος καὶ τὸν γάμον καταγράφω καὶ τᾶν ἀλλᾶν πασᾶν γυ-

[ναικ]ῶν καὶ χηρᾶν καὶ παρθένων, μάλιστα δὲ Θετίμας, καὶ παρκαττίθεμαι Μάκρωνι καὶ
[τοῖς] δαίμοσι• καὶ ὁπόκα ἐγὼ ταῦτα διελέξαιμι καὶ ἀναγνοίην πάλειν ἀνορόξασα,
[τόκα] γᾶμαι Διονυσοφῶντα, πρότερον δὲ μή• μὴ γὰρ λάβοι ἄλλαν γυναῖκα ἀλλ’ ἢ ἐμέ,
[ἐμὲ δ]ὲ συνκαταγηρᾶσαι Διονυσοφῶντι καὶ μηδεμίαν ἄλλαν. Ἱκέτις ὑμῶ(n個) γίνο-
[μαι• Φίλ;]αν οἰκτίρετε, δαίμονες φίλ[、]J, δαπινὰ γάρ
ἰμε φίλων πάντων καὶ ἐρήμα• ἀλλὰ
[ταῦτ]α φυλάσσετε ἐμὶν ὅπως μὴ γίνηται τα[]τα καὶ κακὰ κακῶς Θετίμα ἀπόληται.
[—-]AL[—-]ΥΝΜ..ΕΣΠΛΗΝ ἐμός, ἐμὲ δὲ [(e)][(d)]αίμονα καὶ μακαρίαν γενέσται
[—–] ΤΟ[.].[—-].[..]..Ε.Ε.ΕΩ[ ]Α.[.]Ε..ΜΕΓΕ[—]

1. [Για της Θετί]μας και του Διονυσοφώντα την τελετή και τον γάμο γράφω την κατάρα, καθώς και για (τον γάμο) όλων των άλλων γυ-

2. [ναικ]ών, χήρων και παρθένων (με αυτόν), αλλά ιδιαίτερα για την Θετίμα και αναθέτω (αυτήν την κατάρα) στον Μάκρωνα και

3. [、] δαίμονες. Και ότι μόνον όταν ξεθάψω και ξετυλίξω και ξαναδιαβάσω (αυτές τις λέξεις)

4. [その後] (μόνον να μπορεί) να νυμφευθεί ο Διονυσοφών και όχι πριν. Και είθε να μην παντρευτεί άλλη γυναίκα, παρά μόνον εμένα

5. και είθε να γεράσω με τον Διονυσοφώντα και κανέναν άλλο. Ικέτιδά σου είμαι:

6. δείξτε ευσπλαχνία στην [キス;], αγαπημένοι δαίμονες, ταπεινά (σας ικετεύω) γιατί με εγκατέλειψαν όλοι οι αγαπημένοι μου

7. Αλλά παρακαλώ φυλάξτε (αυτό το γραπτό) για χάρη μου ώστε να μη συμβούν αυτά τα γεγονότα έτσι ώστε χαθεί η Θετίμα με τρόπο κακό

8. και σε μένα δώστε ευδαιμονία και μακαριότητα.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι πολλοί «καλοθελητές» έσπευσαν να μειώσουν την τεράστια σημασία αυτής της ανακάλυψης για τις γλωσσολογικές έρευνες, με επιχειρήματα που κυμαίνονταν από έναν απλό σκεπτικισμό μέχρι ανυπόστατες υποθέσεις. Ο Καθηγητής Μιλτ. Hatzopoulos είναι αποστομωτικός στο θέμα αυτό:

«…Κατά την άποψή μου η παρουσία (γλωσσικών) τύπων όπως διελέξαιμι, ἰμέ, ἀνορόξασα, δαπινά, οι οποίοι είναι αναμενόμενοι στην Μακεδονική, αλλά τελείως ξένοι στις Βορειο-δυτικές διαλέκτους, αποτελεί αποφασιστική επιβεβαίωση για την ντόπια καταγωγή του συγγραφέα του κειμένου και μας επιτρέπει να απορρίψουμε την απίθανη υπόθεση ότι το κείμενο ίσως υπήρξε έργο κάποιου Ηπειρώτη κατοίκου που ζούσε στην Πέλλα…».(ιστ)
Τα επίμαχα σύμφωνα

Επανερχόμαστε στο διαβόητο ζήτημα της ύπαρξης στην Μακεδονική των ηχηρών κλειστών συμφώνων [voiced stops] ((b), (d), (c)) αντί των αντιστοίχων αρχικά δασέων, άηχων κλειστών συμφώνων [originally “aspirate” unvoiced stops] (φ, (I), X), που υπάρχουν στις άλλες ελληνικές διαλέκτους.

Στο θέμα αυτό, όπως προαναφέραμε, υπάρχουν δύο απόψεις για την προέλευση του φαινομένου. Η πρώτη άποψη υποστηρίζεται κυρίως από την Καθηγήτρια Άννα Παναγιώτου:

«…Oρισμένες αρχαίες (από τον Πλούταρχο και μετά) καθώς και βυζαντινές πηγές επισημαίνουν ότι οι Mακεδόνες «χρώνται» B αντί του Φ (και κάποτε Δ αντί του Θ) σε ανθρωπωνύμια, σε λατρευτικά επίθετα, σε μήνες του μακεδονικού ημερολογίου και σε μακεδονικές «γλώσσες»οι γραμματικοί και οι λεξικογράφοι υποστηρίζουν ότι το ανθρωπωνύμιο Φίλα ([phvla]) 例えば. αντιστοιχούσε στο μακεδονικό Bίλα [bvla] (ή ήδη από το τέλος της κλασικής εποχής [vvla] σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, κυρίως Babiniotis 1992). Aυτή η διαφορά θεωρήθηκε από τους περισσότερους γλωσσολόγους και φιλολόγους ως απολύτως βασική, διαχώριζε δε τη μακεδονική από το σύνολο των ελληνικών διαλέκτωντης μυκηναϊκής ελληνικής συμπεριλαμβανομένης -, διότι υποδήλωνε διαφορετική εξέλιξη συμφώνων στο φωνολογικό σύστημα της μακεδονικής: すなわち, σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, τα ινδοευρωπαϊκά ηχηρά δασέα *bh, *dh, *gh έχουν τραπεί στην ελληνική σε άηχα δασέα [ph th kh] (γραφήματα Φ, (I), X αντίστοιχα) έχοντας χάσει την ηχηρότητά τους, ενώ στη μακεδονική έχουν τραπεί αντίστοιχα σε [b d g] (γραφήματα B, (D), Γ αντίστοιχα), έχουν δηλαδή χάσει τη δασύτητά τους. Σύμφωνα με άλλους μελετητές, η διαφορά απηχεί εξέλιξη στο εσωτερικό της ελληνικής (αποκλειστοποίηση), θέση που μάλλον δύσκολα συμβιβάζεται με τα νεότερα δεδομένα από τα διαλεκτικά κείμενα (参照してください。. τελευταία Brixhe & Panayotou 1994, 211 と 216-218, Παναγιώτου 1997, 202). Ίσως είναι οικονομικότερο να υποθέσει κανείς ότι τα ονόματα που παρουσιάζουν αυτό το χαρακτηριστικό είναι γλωσσικά κατάλοιπα ενός φύλου που έζησε στην περιοχή και το οποίο αφομοιώθηκε γλωσσικά από τους Mακεδόνες, είναι σαφές ότι ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ. τα μόνα ίχνη αυτής της γλώσσας είχαν περιοριστεί σε ένα τομέα κατεξοχήν συντηρητικό, την ονοματολογία. Ήδη τον 4ο αιώνα π.X., όταν η γραφή αρχίζει να διαδίδεται στη Mακεδονία, στο γλωσσικό αίσθημα των Mακεδόνων τα ονόματα αυτά αποτελούσαν, χωρίς διάκριση προφανώς, τμήμα του μακεδονικού γλωσσικού υλικού και της παράδοσης…». (ιζ)

Το φύλο που αναφέρει η Καθηγήτρια Α. Παναγιώτου είναι οι Phrygians, αποδεχόμενη έτσι την επίδραση ενός φρυγικού επιστρώματος (adstratum) στην διαμόρφωση της Μακεδονικής, επηρεασμένη προφανώς από τις θέσεις του συναδέλφου της, Γάλλου γλωσσολόγου Claude Brixhe, Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Νανσύ, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει σημαντικές έρευνες και μελέτες στην (νεκρή από αιώνες) φρυγική γλώσσα.

Ο Καθηγητής Μιλτ. Hatzopoulos δεν δέχεται πάντως αυτήν την υπόθεση και υποστηρίζει ότι η ύπαρξη των ηχηρών κλειστών συμφώνων β, (c), δ της Μακεδονικής οφείλονται στην επίδραση των γειτονικών διαλέκτων των ΠερραιβώνΘεσσαλών. Όπως υποστηρίζει με ισχυρή επιχειρηματολογία και πειστικότητα:

«…Εάν λάβουμε υπ’ όψη την γεωγραφική κατανομή των τύπων με ηχηρά κλειστά σύμφωνα στην Θεσσαλία, παρατηρούμε ότι αυτοί είναι συγκεντρωμένοι στο βόρειο τμήμα της περιοχής, κυρίως στην Πελασγιώτιδα και Περραιβία, με την μεγαλύτερη συγκέντρωση στην δεύτερη. Αλλά και στην Μακεδονία αυτοί οι τύποι είναι άνισα κατανεμημένοι. Βρέθηκαν σε σημαντικούς αριθμούς και ποικιλία – προσφέροντας μαρτυρία για την αυθεντική ζωτικότητα του φαινομένου – σε τρεις πόλεις ή περιοχές: Στην Βεργίνα, την Βέροια και την Πιερία. Όμως όλες αυτές εντοπίζονται στο απώτερο νοτιο-ανατολικό τμήμα της Μακεδονίας, σε άμεση επαφή με την Περραιβία. Νομίζω ότι αυτή ακριβώς η γεωγραφική κατανομή μας παρέχει την λύση του προβλήματος. Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια φωνητική ιδιομορφία της ελληνικής διαλέκτου, που μιλιόταν και στις δύο πλευρές του Ολύμπου και η οποία αναμφίβολα οφειλόταν σε κάποιο υπόστρωμα ή επίστρωμα, πιθανόν, αλλά όχι υποχρεωτικά, φρυγικό.

Εάν παρέμειναν οποιεσδήποτε αμφιβολίες σε σχέση με την ελληνική προέλευση του φαινομένου, θα τις διαλύσουν δύο ονόματα προσώπων: Κεβαλῖνος και Βέτταλος.

Είναι γενικά παραδεκτό ότι το πρώτο προέρχεται από την ινδο-ευρωπαϊκή ρίζα *ghebh(e)l-. Εάν σύμφωνα με την «φρυγική» υπόθεση, η απώλεια της ηχηρότητας των «δασέων» δεν έλαβε χώρα πριν από την ανομοίωση των εκπνεομένων, ο τύπος τον οποίον θα έπρεπε να διαμορφώσει η ελληνική διάλεκτος της Μακεδονίας έπρεπε να είναι Γεβαλῖνος και όχι Κεβαλῖνος, ο οποίος είναι αποτέλεσμα πρώτα της απώλειας της ηχηρότητας των «δασέων» και μετά της ανομοίωσής τους. Οι Claude Brixhe και Anna Panayotou, αντιλαμβανόμενοι πλήρως το πρόβλημα, υπεκφεύγουν δεχόμενοι (ότι το φαινόμενο οφείλεται σε) «παρωχημένο διαλεκτισμό» (“faux dialectisme”).

他から, το όνομα Βέτταλος, είναι προφανώς ο μακεδονικός τύπος του εθνικού Θετταλός, χρησιμοποιούμενο ως όνομα προσώπων, με πιθανή μεταφορά του τόνου. Γνωρίζουμε επίσης ότι η αντίθεση μεταξύ του Αττικού Θετταλός και του Βοιωτικού Φετταλός, απαιτεί την ύπαρξη ενός αρχικού *gwhe-.

Δεδομένου δε ότι αφ’ ενός μεν στην Φρυγική, σε αντίθεση με την Ελληνική, 、 ινδο-ευρωπαϊκά χειλο-υπερωϊκά(*)(labiovelars, すなわち. τα σύμφωνα *kw, *gw, *gwh. Σημ. ΔΕΕ) έχασαν το υπερωικό τους προσάρτημα χωρίς να διατηρήσουν οποιοδήποτε ίχνος από αυτό, ο τύπος τον οποίο θα έπρεπε να κληρονομήσει η ελληνική διάλεκτος της Μακεδονίας, 「フリギア」の場合に応じて, 初期の世代を表示する必要があります*, (すなわち. Gettalos. Σημ. ΔΕΕ), これは明らかにそうではありません.

他から, タイプVettalos, ο τύπος τον οποίον οι Μακεδόνες πρόφεραν με ένα ηχηρό αρχικό σύμφωνο, μπορεί να ερμηνευθεί με έναν τύπο των ηπειρωτικών Αιολικών διαλέκτων, στις οποίες, όπως γνωρίζουμε, τα «δασέα» χειλο-υπερωϊκά ακολουθούμενα από ένα /i/ ή ένα /e/ εξελίχθηκαν σε απλά ηχηρά χειλικά. Ο αιολικός τύπος Φετταλός, που βρίσκεται πίσω από το Βετταλός, μας παρέχει ένα terminus post quem (Λατιν. «όριο μετά από το οποίο», すなわち. το αρχαιότερο χρονικό σημείο που μπορεί να συμβεί ένα γεγονός. Σημ. ΔΕΕ) για το φαινόμενο της μετατροπής σε ηχηρό σύμφωνο (the voicing phenomenon). Και τούτο διότι αν λάβουμε υπ’ όψη την ορθογραφία των Μυκηναϊκών πινακίδων, η οποία διατηρεί ακόμη μια διακριτή σειρά συμβόλων για τα χειλο-υπερωϊκά, είναι αναγκαίο (=υποχρεωτικό) να χρονολογήσουμε το παραπάνω φαινόμενο σε μια Μετα-Μυκηναϊκή εποχή, αρκετά μετά από την εξάλειψη των χειλο-υπερωϊκών, που σημαίνει προς το τέλος της δεύτερης χιλιετίας π.Χ. το νωρίτερο και προφανώς εντός του ελληνικού κόσμου. Είναι προφανές ότι στην περίπτωση του τύπου Βέτταλος, μια ad hoc (Λατιν. επί τούτου, すなわち. κατασκευασμένη. Σημ. ΔΕΕ) υπόθεση περί «παρωχημένου διαλεκτισμού» (“faux dialectisme”) είναι απαράδεκτη, λόγω της καθυστερημένης χρονικά εποχής όπου κάποιος υποθετικός Μακεδόνας πατριώτης θα έμπαινε στον πειρασμό να καταφύγει σε έναν τέτοιο γλωσσικό τύπο για το εθνικό όνομα των Θεσσαλών όταν από καιρό είχε αντικατασταθεί από τον τύπο της Αττικής «κοινής» Θετταλός. Η επανεπεξεργασία του σε έναν τύπο Βετταλός, που ακούγεται δήθεν πιο «μακεδονικός» (more “Macedonian-sounding”), μας ξαναγυρίζει σε ένα επιστημονικό επίπεδο γνώσεων που είχαν επιτύχει το 19ο αιώνα…». (ιη)

____________________________________________________

(*) Το φθογγολογικό σύστημα της αρχικής Πρωτο-Ινδο-Ευρωπαϊκής (ΠΙΕ) γλώσσας περιελάμβανε ένα πολύπλοκο σύστημα συμφώνων που διακρίνονταν σε Χειλικά (labials), Οδοντικά (dentals), Υπερωϊκά (velars), Χειλο-υπερωϊκά (labio-velars) κ.λπ. Η σπουδαιότερη κατηγορία συμφώνων της ΠΙΕ ήσαν τα λεγόμενα κλειστά (stops), που με την σειρά τους διακρίνονται σε άηχα (unvoiced/voiceless stops), ηχηρά (voiced stops) και ηχηρά δασέα (voiced aspirates/aspirated stops). Έχουμε λοιπόν την εξής κατάταξη:

ΠΙΕ ΑΗΧΑ ΗΧΗΡΑ ΗΧΗΡΑ ΔΑΣΕΑ

Χειλικά p b bh

Οδοντικά t d dh

Υπερωϊκά k g gh

Χειλο-υπερωϊκά kw gw gwh

Όπως εξηγεί ο Καθηγητής (C). Μπαμπινιώτης, στην Πρωτο-Ελληνική (ΠΕ) 言語, τα μεν Χειλικά έδωσαν αντίστοιχα τους φθόγγους π, (b), φ, τα Οδοντικά τους φθόγγους τ, (d), (I), τα Υπερωϊκά τους φθόγγους κ,(c),X. Παρατηρούμε ότι τα ηχηρά δασέα της ΠΙΕ στην ΠΕ μετατράπηκαν σε άηχα δασέα. Οι χειλο-υπερωϊκοί φθόγγοι βαθμιαία εξαφανίσθηκαν και εξελίχθηκαν στους αντίστοιχους χειλικούς, οδοντικούς ή υπερωϊκούς, ανάλογα με το φωνήεν που ακολουθούσε. Για παράδειγμα ο ηχηρός δασύς φθόγγος gwh μετατράπηκε σε φ εάν ακολουθούσε α ή ο, σε θ αν ακολουθούσε ε ή ι και σε χ εάν ακολουθούσε ου. (ιθ)

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η Μακεδονική ανήκε στις Δυτικές/Βορειοδυτικές/Ηπειρωτικές αρχαιοελληνικές διαλέκτους ως ξεχωριστή διάλεκτος με τις δικές της ιδιομορφίες και ιδιωματισμούς και ήταν η καθομιλουμένη της πλειοψηφίας των κατοίκων του Μακεδονικού Βασιλείου. Σε ορισμένες όμως περιοχές της Κάτω Μακεδονίας και ιδιαίτερα αυτές που γειτόνευαν με την Θεσσαλία, οι κάτοικοι ομιλούσαν μια αρχαϊκή αιολική διάλεκτο, κατάλοιπο των αρχικών εγκαταστάσεων των Πρωτο-Αιολέων, αλλά και νεωτέρων επιρροών από αιολόφωνα γειτονικά φύλα, όπως οι Περραιβοί, οι Αινιάνες, αλλά και οι Θεσσαλοί, με την μεικτή αιολοδωρική τους διάλεκτο. Μέχρι τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. について, έπαυσε να χρησιμοποιείται ως καθομιλουμένη και επιβίωσε μόνον σε ονόματα τόπων, μηνών και προσώπων. Η ύπαρξη αυτών των δύο διαλεκτικών μορφών είχε ως αποτέλεσμα την διαμόρφωση διαφορετικών αντιλήψεων στους αρχαίους συγγραφείς και την διατύπωση αντιφατικών απόψεων παρουσιάζοντας τους Μακεδόνες άλλοτε ως Δωριείς (例えば. ヘロドトス) και άλλοτε ως αιολόφωνους (例えば. Ησίοδος, Ελλάνικος).

Μια εύστοχη και εξαιρετικά πειστική ιστορική ερμηνεία αυτού του φαινομένου έχει διατυπωθεί από τον καθηγητή Μιλτ. Χατζόπουλο:

«…Ως προς τους τρεις Τημενίδες αδελφούς, τους μυθικούς ιδρυτές του Μακεδονικού Βασιλείου σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ήδη από την αρχαιότητα υπήρχε η υποψία ότι δεν είχαν έλθει από το Πελοποννησιακό Άργος, αλλά από το Άργος Ορεστικόν της Άνω Μακεδονίας, και γι’ αυτό η ονομασία Αργεάδαι δινόταν όχι μόνον στην βασιλεύουσα Δυναστεία, αλλά σε ολόκληρη την πατριά που ακολούθησε τα τρία αδέλφια στην περιπέτεια της κατάκτησης της Κάτω Μακεδονίας. Γνωρίζοντας ότι οι Ορέστες ανήκαν στην Μολοσσική ομάδα, γίνεται εύκολα αντιληπτό το πώς, η σημαντική και με μεγάλο κύρος ελίτ του νέου Βασιλείου, επέβαλε την δικιά της (Βορειο-δυτική, NB. ΔΕΕ) διάλεκτο, ενώ η αρχαία Αιολική διάλεκτος – η ύπαρξη της οποίας είχε δώσει αφορμή σε ορισμένους αρχαίους, αλλά και νεώτερους συγγραφείς να θεωρούν τους Μακεδόνες αιολόφωνους – υποβιβάσθηκε στο καθεστώς ενός ιδιωματικού υποστρώματος (the old Aeolic dialect relegated to the status of a substratum patois), κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της οποίας […] επιβίωσαν μόνον με την μορφή ελάχιστων υπολειμμάτων, γενικώς περιθωριοποιημένων, με την εξαίρεση ορισμένων ονομάτων τόπων, προσωπικών ονομάτων και ονομάτων μηνών, που είχαν καθιερωθεί από την παράδοση».(k)

ΔΕΕ

メモ
((a)) Βλ. Σχετικά: M. Garašanin: C.A.H. Vol. III part 1, ΣΕΛ. 142 – Cambridge, 1982. J. P. Mallory: In Search of the INDO-EUROPEANS, ΣΕΛ. 69 – London, 1991. M. Σακελλαρίου: Ιστορία Ελληνικού Έθνους, τόμ. Α΄ σσ. 364-365 – Αθήνα, 1972. (A). – F. Χρηστίδης (επιμ.): «Ιστορία της ελληνικής γλώσσας: Από τις απαρχές έως την ύστερη αρχαιότητα» – テッサロニキ, 2001, καθώς και το πλέον πρόσφατο και κατατοπιστικότατο David W. Anthony: The Horse, the Wheel, and Language: How Bronze-Age Riders from the Eurasian Steppes Shaped the Modern World σσ. 368-369– Princeton N. J. 2007

((b)) Βλ. για την επίδραση των διαφορετικών γλωσσικών υποστρωμάτων (substratum) και επιστρωμάτων (adstratum) στην διαμόρφωση και εξέλιξη διαφόρων γλωσσών στο κλασσικό έργο του James M. Anderson: Structural Aspects of Language Change σσ. 89-95 – London, 1973

((c)) Βλ. M. Σακελλαρίου: Ι.Ε.Ε. ό.π. ΣΕΛ. σσ. 365-366

((d)) F. G. Sturz, De dialecto macedonica liber, Leipzig, 1808

((e)) G. O. Müller, Über die Wohnsitz, die Abstammung und die ältere Geschichte des makedonischen Volks, ベルリン, 1825

((f)) Miltiades Hatzopoulos: The speech of the ancient Macedonians, in the light of recent epigraphic discoveries – VI International Symposium on Ancient Macedonia, テッサロニキ, 1999

((g)) Βλ. Άννα Παναγιώτου: Η θέση της Μακεδονικής – から、 “Ιστορία της ελληνικής γλώσσας: Από τις αρχές έως την ύστερη αρχαιότητα” – επιμ. Α.-Φ. Χριστίδης, ΣΕΛ. 319-325. テッサロニキ, 2001 – Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας & Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών [Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη].

(、) Βλ. Λεπτομέρειες για τα παραπάνω στο Miltiades Hatzopoulos: The speech of the ancient Macedonians ό.π.

((I)) Βλ. (A). Παναγιώτου: Η θέση της Μακεδονικής ό.π.

(J) Ολόκληρο το κείμενο υπάρχει δημοσιευμένο στο Διαδίκτυο στην διεύθυνση: http://abnet.agrino.org/htmls/D/D009.html)

(ια) Μια συνηθισμένη μέθοδος στην αρχαία Ελλάδα για την επίτευξι κάποιου σκοπού (από χαμηλής μορφωτικής και πνευματικής στάθμης άτομα) με μαγικές πράξεις και φράσεις ήσαν οι κατάδεσμοι (=μαγικοί δεσμοί). Οι κατάρες ή ερωτικές επικλήσεις γράφονταν κυρίως σε ελάσματα μολύβδου (φθηνό και ανθεκτικό υλικό, αν και έχουν βρεθεί και ελάσματα από πολύτιμα μέταλλα), τα οποία τύλιγαν σε κύλινδρο και τα τρυπούσαν πέρα ως πέρα με ένα καρφί (κάρφωμα). Στη συνέχεια έριχναν τους καταδέσμους μέσα σε τάφους ή πηγάδια ώστε να έλθουν σε άμεση επαφή με τα πνεύματα του Κάτω Κόσμου.

(ιβ) Βλ. R. A. Crossland: “The Language of the Macedonians” σελίδες 843-847, στο Τhe Cambridge Ancient History – Vol. III, part 1 (2第 2 版 1982, Reprinted 1990).

(ιγ) E. N. Borza: Before AlexanderConstructions of Early Macedonia (1999)

(ιδ) Βλ. Miltiades Hatzopoulos: The speech of the ancient Macedonians ό.π.

(ιε) Βλ. M. Hatzopoulos: The speech… ό.π.

(ιστ) Βλ. M. Hatzopoulos: The speech… ό.π.

(ιζ) Βλ. Άννα Παναγιώτου: Η θέση της Μακεδονικής – “Ιστορία της ελληνικής γλώσσας: Από τις αρχές έως την ύστερη αρχαιότηταό.π.

(ιη) Βλ. M. Hatzopoulos: The speech… ό.π.

(ιθ) Βλ. (C). Μπαμπινιώτη: «Σύντομη Εισαγωγή στην Ινδοευρωπαϊκή Γλωσσολογία και στην Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας», σσ. 65-66 – Αθήνα 1977

(k) Βλ. M. Hatzopoulos: The speech… ό.π.

Πρωτοδημοσιεύθηκε στον τρίτο τόμο/τεύχος του περιοδικού «Νέος Ερμής ο Λόγιος» (Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2011)

古代マケドニア人の言語

ディミトリE.. Evangelides

ギリシャ語, 最新の科学的意見に従って((a)), ギリシャで形成されました, プロトギリシャの到着後, οι οποίοι αφομοίωσαν μεν και εξαφάνισαν βαθμιαία τους προγενέστερα εγκατεστημένους λαούς (=Προέλληνες), αλλά επηρεάσθηκαν πολιτισμικά και πολιτιστικά. Οι Προέλληνες μιλούσαν δικές τους γλώσσες και ως εκ τούτου επηρέασαν σαφώς την διαμόρφωση της ελληνικής γλώσσας. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας((b)) ήταν η αρχικά ενιαία πρωτο-ελληνική να διασπαστεί σε τρεις διαλέκτους μεταξύ 2200/2100 例えば. と 1900 例えば. すなわち. από την οριστική εγκατάσταση των Πρωτο-Ελλήνων σε μια σχετικά στενή ζώνη που περιελάμβανε την σημερινή Ήπειρο και ένα τμήμα της Ν. (D). Ιλλυρίδος, την Δυτική Μακεδονία και το Β. (A). μέρος της Θεσσαλίας (参照してください。. Χάρτη), μέχρι την έναρξη της μετακίνησης των φύλων αυτών, κυρίως προς νοτιότερες περιοχές.((c))

 

Αρχικές εγκαταστάσεις πρωτο-ελληνικών φύλων

 

Οι διάλεκτοι αυτές ήσαν:

  1. Μια πολύ αρχαϊκή μορφή της μετέπειτα Ιωνικής-Αττικής διαλέκτου
  2. Μια επίσης αρχαϊκή μορφή της λεγομένης Δυτικής / Βορειοδυτικής / Ηπειρωτικής διαλέκτου (από αυτήν προέκυψαν αργότερα η Δωρική της Λακωνίας, της Κρήτης κ.λπ., η διάλεκτος της Ηλείας, 、 Αιτωλική, 、 Νεο-Αχαϊκή, καθώς και οι διάλεκτοι των τριών μεγάλων φυλετικών ομάδων της Ηπείρου – Θεσπρωτών, Μολοσσών, Χαόνων) と
  3. Η λεγομένη Κεντρική Διάλεκτος, η οποία στην συνέχεια διασπάστηκε στην Αιολική (αναφέρεται και ως πρωτο-Αιολική) και την Αρκαδική (την μετέπειτα Αρκαδο-κυπριακή).