Amphipolis.gr | De siste dagene av TOY Alexander og mysteriet med den BURIAL

De siste dagene av TOY Alexander og mysteriet med den BURIAL

Skrevet O Christos BarmpagiannidisEna av de største mysteriene i historie, som rammer opp til våre dager, alle typer, forskere, Det er den plutselige slutten av Aleksander den store og eventyret av kroppen av. Forutsetninger og estimater gi og ta gjennom århundrene, men ingen klar, endelig og absolutt overbevisende svar vi har i våre hender. Innenfor denne evigvarende virvel av saker, det minste vi kan gjøre er å, alliert med de mest pålitelige kilder, å representere de tragiske hendelsene og la alle gå til sine egne vurderinger. Den siste kjente forretningsplan av Alexander ble valgkamp i Arabia, η οποία πήγε λίγο παραπίσω, λόγω του ξαφνικού θανάτου του Ηφαιστίωνα. Alexander, αφού τέλεσε μια μεγαλοπρεπέστατη κηδεία με τιμές ήρωα στον παιδικό του φίλο στη Βαβυλώνα, disse dagene ble knust og fortvilet, men han deltok i offer for den forestående avgang i Arabia.vi er på 28 mai 323p.Ch. den kvelden, han forlot hans nære medarbeidere middag han hadde vert, en partner Thessalos, den Midios, Han inviterte ham til sitt hus. Den Midios var kjære og elskverdig Alexander og faktisk gjorde stemningen. Neste gikk han tilbake Stou Midiou og drakk for. Snudde syk i palasset, Hun badet og gikk til sengs med en høy pyreto.To morgen 31. mai, Han følte seg verre. Alle spenning og opplevelser av de siste årene, den påfølgende symposier, De hadde blitt svekket. Faktisk ble han tatt med til sin seng ved alteret for den daglige morgenofferet. liggende, Han inviterte lederne for hæren og ga ordre for kampanjen ville starte i 4 Juni. På kvelden bære ham tilbake på sengen av Eufrat og båten gikk over den store hagen som dominerte det. Badet har feber og frysninger. Neste han bodde på rommet sitt, i selskap med Midio, han gjorde det moro. Skjønt, feberen ikke faller.

På 2 Juni ba Nearkhos å bli utsatt for en dag, og kampanjen oppfyller. Nearkhos fortalte av reisen over havet (Indian) og Alexander fleipet med at om ikke lenge ville han leve, og at slike opplevelser. På 3 Juni ofret og kalles marine høvdinger, ber dem om å ha alt klart for den forestående avgang på to dager. Skjønt, feber og ubehag fortsatte å betale ham og de neste to dagene. På 5 Juni inviterte alle generalene i palasset. De anerkjente, men kunne ikke lenger snakke. tiden, hele Babylon lært det faktum av sykdom og de makedonske soldater sammenkrøpet i palasset for å se sin konge. De fryktet at han allerede var død, mens de gråter og truet med å åpne porten. endelig, Porten åpnet og en bak den andre gikk til sengen. Ο Αλέξανδρος ανασήκωνε με κόπο το κεφάλι και λίγο το δεξί του χέρι και έγνεφε με το βλέμμα στους παλιούς του συμπολεμιστές. På 9 Juni, οι στρατηγοί Πείθων, Πευκέστας και Σέλευκος, Serapeion gikk til templet for å spørre hva som var best å gjøre, å bo i palasset eller overføre andre steder. "Gud" ga dem deres reaksjon: "Bor det, bedre vil det være ". Og neste dag, på 10 Juni, Alexander døde. Jammer og klage gjenlød i kaotiske haller av palasser. Så stillhet falt. Han druknet alle trodde det ville skje nå. Alle Babylon funnet utenfor palasset og fremtiden så mørk og illevarslende. Bare fra dette øyeblikk, og i førti år eller begynner den berømte eventyrhistorie av hans etterfølgere!Han sa at han ga sin ring, like før han døde, den eldste av de syv livvakter, Perdikkas, å forsegle noen offisielle dokumenter, men det er tvilsomt om oppnevnt etterfølger. Alexander sisterne de øyeblikkene, verken kunne snakke, heller ikke hadde mental klarhet for å gjøre en så viktig avgjørelse. Poenget er at fra den første dagen av død opptøyer mellom militære enheter av makedonerne, før det skjedde, etter en tid, et kompromiss, sprø noe som gjenspeiles: hans halvbror Alexander og mentalt ustabil (for å si det elegant), Filippos Arridaios og det ufødte barnet (om han var en gutt), De defineres som Kings enorm lenger makedonske stat.

Alexander G. "Makedonia eller Alexandros O Megas, konge makedonske. Statue på stranden i Thessaloniki

Ifølge Diodorus, Alexander hadde skrevet i intensjons fem prosjekter, som ble avvist som kostbart og urealistisk av rådet av generaler. Det viktigste var bygging av tusen krigsskip for kampanjen i Vesten. Den andre var å bygge seks store kirker: til ære for Zevs ved Dion, Artemis Amphipolis, Athena i Cyrrhus (mellom Pella og Edessa, sør for landsbyen Aravissos), Delos, Dodona og Delphi. Den tredje utkast snakket om å sette opp et gigantisk bål i Babylon til en kostnad av mange talenter, å hedre minnet om Hephaestion. Den fjerde prosjekt innbefattet konstruering av en pyramide, og større enn for Egypt, til ære for sin far, Philip. Sistnevnte er designet utveksling og befolkningsbevegelser mellom Europa og Asia, for å oppnå dette blandings, som forventet Alexander, mellom øst og vest. Men, Arrian, som er den mest pålitelige kilden, Han trakk fra tonene av Ptolemaios og Aristobulus, at hendelsene levde ved siden av Alexander, skriver: "Personlig, Jeg kan ikke si nøyaktig hvilke planer hadde Alexander heller ikke interesserer meg gjette. Men det som virker for meg at jeg kan påstå er at Alexander hadde ingenting liten eller ubetydelig i tankene· heller ville bo stille i de områdene som allerede hadde erobret, ακόμη και αν πρόσθετε την Ευρώπη στην Ασία και τα Βρετανικά Νησιά. Πέρα και απ’ αυτά, θα ζητούσε να βρει κάτι άγνωστο ακόμα, ερίζοντας όχι με κανέναν άλλον, αλλά με τον ίδιο του τον εαυτό». Arrian, Ζ:1 Πάντως ό,τι και να’ χε στο νου του, η ουσία είναι πως τίποτα δεν ευοδώθηκε. Η υπόθεση ή η κατηγορία ότι ο Αλέξανδρος βρήκε το θάνατο από δηλητήριο – μια χαμηλή δόση στρυχνίνης θα ταίριαζε με τα συμπτώματα – ήταν αναπόφευκτη. Faktisk, οι “Βασίλειοι Εφημερίδες”, τα επίσημα αρχεία του κράτους, δημοσίευσαν ένα έγγραφο που διέψευδε κάτι τέτοιο. Ωστόσο δεν μπορούμε να το αποκλείσουμε. Ίσως μερικοί κορυφαίοι Μακεδόνες δεν είχαν άλλο τρόπο να σταματήσουν την εξοριενταλιστική μεγαλομανία του, που τον είχε κάνει πολύ απόμακρο. Τώρα όσον αφορά τις εικασίες πως πέθανε από ασθένειες τύπου σύφιλης (η πιο διαδεδομένη καφενειακή άποψη) ή από τύφο ή από κάτι άλλο άγνωστο, δεν μπορούμε να τις υιοθετήσουμε, ούτε ασφαλώς να τις απορρίψουμε.

Η τύχη του πτώματος του είναι ένα άλυτο μυστήριο. Η σορός του, αφού ταριχεύτηκε, έμεινε σχεδόν δυο χρόνια σ’ ένα πολυτελές σκήνωμα στην Βαβυλώνα, όπου ήταν τόπος προσκυνήματος για χιλιάδες υπηκόους του. Τότε αποφασίστηκε να επαναπατριστεί στη Μακεδονία, για να ταφεί στο παλιό βασιλικό νεκροταφείο στις Αιγές. Skjønt, καθ’ οδόν προς τα εκεί, κλάπηκε από το νέο σατράπη της Αιγύπτου, τον Πτολεμαίο του Λάγου, έναν από τους παιδικούς συντρόφους του Αλεξάνδρου και συμμαθητή του στις διδασκαλίες του Αριστοτέλη, στη Μίεζα, που είχε εξυψωθεί στο βαθμό του στρατάρχη της νέας αυτοκρατορίας του Αλεξάνδρου. Ο Πτολεμαίος έθαψε πρώτα τη σορό στη Μέμφιδα, την παλιά πρωτεύουσα των φαραώ. Senere, μετέφερε τη σορό στη δική του πρωτεύουσα, την Αλεξάνδρεια, όπου από το 306π.Χ. κυβερνούσε ως βασιλιάς της Αιγύπτου. Το λαμπρό μαυσωλείο και ο τάφος σώζονταν ακόμη κατά την εποχή του Οκταβιανού Αύγουστου, του πρώτου Ρωμαίου αυτοκράτορα (29f.eks. – 14μ.Χ.). Υπάρχουν και μεταγενέστερες αναφορές που υποδηλώνουν πως ο τόπος όπου βρισκόταν ήταν ακόμα γνωστός. Από την ύστερη όμως αρχαιότητα (περίπου 3ομ.Χ. århundre.) και μετά έχει εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος. Derfor, σύμφωνα με τις αναφορές των πηγών, το πτώμα έμεινε δυο χρόνια στην Βαβυλώνα και έπειτα από την κλοπή του από τον Πτολεμαίο, κατέληξε σ’ ένα επιβλητικό μνημείο στην Αλεξάνδρεια. Αυτές οι αναφορές είναι ότι πιο επίσημο έχουμε στα χέρια μας. Η μητέρα του Αλεξάνδρου, η πολυμήχανη Ολυμπιάδα, ήταν πεπεισμένη ότι ο γιος της δολοφονήθηκε και είχε ορκιστεί πως θα έφερνε τη σορό στη Μακεδονία. Μήπως επιχείρησε κάτι τέτοιο και τα κατάφερε; men igjen, γνωρίζοντας την μεγαλομανία της και την αυταρχικότητά της, θα έθαβε έτσι στα κρυφά και “άδοξα”, δίχως τυμπανοκρουσίες, τον γιο της, τον κατακτητή του κόσμου; Οι πηγές δεν κάνουν ούτε νύξη για κάτι τέτοιο. Κάτι θα είχε γραφτεί για την ταφή του μεγαλύτερου βασιλιά του κόσμου! Μήπως ο επόμενος βασιλιάς της Μακεδονίας, ο ικανός αλλά και αδίστακτος Κάσσανδρος, μετέφερε τη σορό στα πάτρια εδάφη; Απίθανο! Πρώτον, διότι ο Κάσσανδρος με την Ολυμπιάδα μισούνταν θανάσιμα. Δεύτερον, αν έφερνε τη σορό στη Μακεδονία, θα ήταν μεγάλο πλεονέκτημα, κυρίως ηθικό και ψυχολογικό, για τον Αλέξανδρο τον Δ΄, τον γιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που ήταν παραγκωνισμένος σε τιμητική αιχμαλωσία μαζί με την μητέρα του Ρωξάνη, i Amfipolis. Ήταν γνωστό ότι ο μακεδονικός λαός ήταν πιστός στον επίσημο βασιλικό οίκο και ο Κάσσανδρος δεν θα ρίσκαρε την στερέωση της εξουσίας του. Αλλά και ο Πτολεμαίος μήπως τελικά δεν πήρε τη σορό από τη Βαβυλώνα αλλά κάποιο ομοίωμά της; Μήπως στην Αλεξάνδρεια όλοι προσκυνούσαν ένα κενοτάφιο; Είναι γεγονός ότι παίρνοντας την σορό, αποκτούσε ένα ψυχολογικό πλεονέκτημα έναντι των άλλων διαδόχων. Είναι αναμφισβήτητο ότι πολλοί Μακεδόνες στρατιώτες ακολούθησαν τον Πτολεμαίο στην Αίγυπτο μόνο και μόνο επειδή είχε στην κατοχή του τη σορό. Τόσο μεγάλο ειδικό βάρος και επιρροή μυστικιστικών διαστάσεων προέκυπτε από την κατοχή της σορού του μεγάλου βασιλιά! Σίγουρα, ο Πτολεμαίος πήρε το σώμα έχοντας την επίγνωση της μεγάλης του επίδρασης στον απλό Μακεδόνα στρατιώτη. Είναι εξακριβωμένο πως πολλοί στρατιώτες, πέρα από την μεγάλη του υπόληψη, θεωρούσαν άξιο διάδοχο του Αλεξάνδρου, τον Πτολεμαίο, αφού μέχρι και η σορός του μεγάλου βασιλιά “ακολουθούσε” τον στρατηγό. Men, από πολιτική τακτική ο Πτολεμαίος πήρε άριστα!

Αλλά και αν υιοθετήσουμε την επίσημη άποψη ότι η σορός μεταφέρθηκε όντως και ετάφη στην Αλεξάνδρεια, τι έγινε έπειτα; Θα μπορούσαμε να υποθέσουμε, ότι όταν η Αλεξάνδρεια έγινε μια χριστιανική μεγαλούπολη, οι αρχές αλλά και οι χριστιανοί πολίτες της προέβησαν σε καταστροφές των οικοδομημάτων των εθνικών. Είναι γνωστές οι βιαιότητες των Βυζαντινών και ο αφανισμός χιλιάδων οπαδών της αρχαίας θρησκείας και των μνημείων της. Πιθανόν, ο τάφος του Αλεξάνδρου να έπεσε “θύμα” αυτού του χριστιανικού φονταμενταλισμού. Αλλά και αν δεν συνέβη κάτι παρόμοιο, ίσως οι επιδρομές των Αράβων, που κατέκτησαν τελικά την Αίγυπτο, να ολοκλήρωσαν την καταστροφή του μνημείου. Men, όλα είναι υποθέσεις.Η αιτία του θανάτου του, τα μεγαλεπήβολα σχέδιά του και ο τάφος του, παραμένουν ένας άλυτος γρίφος, ένα υπέροχο μυστήριο, που ίσως να είναι και προτιμότερο από την τελική έκβαση, αν υπάρξει, αυτής της αιώνιας αναζήτησης. Η μεταφυσική διάσταση που έχει περιβάλλει αυτή την εξερεύνηση, ίσως την κάνει πιο γοητευτική. Ενδεικτική βιβλιογραφία Johan Gustav Droysen: Η Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Εκδ. Ελευθεροτυπίας Paul Cartledge: Alexander den store, η αναζήτηση ενός νέου παρελθόντος, Εκδ. Λιβάνη. Plutark: Alexander, Εκδ. Κάκτος. Διόδωρος: Βιβλιοθήκη Ιστορική, εκδ. Ζήτρος. Arrian: Anabasis Alexandrou, εκδ. Κάκτος.

http://eranistis.net/wordpress

http://www.visaltis.net/

legg igjen et svar