数字世界七大古代奇迹的重建

阿尔忒弥斯以弗所寺的数字化改造.

“大家都听过的世界七大奇迹中的每一个, 但很少都看见了 . 要想成功就必须走出国门, 波斯, 越过幼发拉底河, 前往埃及, 一段时间来,希腊人在希腊之间传递, 去摩索拉斯的卡里亚, 在罗得岛航行,看到以弗所爱奥尼亚. 只有当你在世界各地旅行,并用尽从旅途的努力, 将满足看世界的所有奇迹的愿望. 继续阅读

古安菲波利的Amphipolis.gr历史,并且在那里发生了令人难以置信的事件

安菲波利是建在马其顿东部一座古老的城市, 河甲状腺肿的银行, 对所在地的城市原名 “九街” 或非常接近.

Ο Φίλιππος στον Τύμβο Καστά

菲利普在Kasta墓

安菲波利由雅典人创立 437 例如. 为了控制原材料丰富区和最终放弃在公元8世纪.

更多
谷歌视图

一年后,在马其顿的亚历山大安菲波利国王薛西斯打败的军队的残余.

在公元前5世纪. 雅典人试图殖民区只好重要原料直接访问, 感兴趣的区域,如金,银Paggeo和茂密的森林-The去年雅典人对他们的木材.

在雅典第一次尝试, 的 465 例如, 殖民失败的区域. 色雷斯人peltasts在Draviskos的甲兵方阵坠毁 2.500-3.000 在九条街城市雅典殖民者, 谁去色雷斯腹地,以捕捉利润丰厚的金矿.

小到当前的同名村西, 在“Fragkala”, 鉴定遗骸 (建筑构件和碑文) 古城, 与Idonidas Draviskos古色雷斯城市一致, 获救的名字, 只有很少的改动, 村里的老字号“Sdraviki”.

市内乘斯特拉波和阿皮安的提及证明了罗马时代的存在, 它可能降级为单纯的小村庄从附近安菲波利依赖行政. 的 465 BC色雷斯peltasts坠毁有甲兵方阵 2.500-3.000 在九条街城市雅典殖民者, 谁去色雷斯腹地,以捕捉利润丰厚的金矿.

九条街的名字, 我市把它从字面上9条公路通往那里或从那里开始. 他们是整个Pangaiou的政治地图的中坚力量. 根据每条街道的目的地, 由我给他, 正确的名称.

九条街是Hedoni城这是由雅典人摧毁了腺病河在马其顿银行 , 谁突然袭击, 没有任何事先的原因.

具体而言,后波斯战争, 的 430 例如, 雅典共和国决定捕捉到的含金地区及其居民的驱逐创建有自己的殖民地, 发送雅典一般谁是纯粹的,最后他被占领, 被解职并销毁驱逐居民, 那些幸存下来谁湮没, 然后,它是建立在同一个地方Amfipolis.

修昔底德说: : “这个位置, 所在城市现在是, 曾试图殖民和米利都的阿里斯塔格拉斯, 因为受迫害国王大流士, 但是从Hedoni开除· 然后, 之后32年雅典发送10000名定居者和他们自己和其他城市志愿者, 谁被色雷斯人在Draviskos灭绝.

雅典返回伯里克利的时间, 的 437 例如, 创始安菲波利. 据修昔底德,城市被如此命名是因为Strymon河周围围绕着城市流动, 但词源还有其他的理论. 在安菲波利随后成为雅典的主要基地在色雷斯和目标斯巴达. 而经过29年, 的 (430 例如. ), 雅典人又来导致建立殖民地的纯尼基, 他们驱逐了Hedoni和建城的原名九条街的位置.

依据该公司是Iiona, 在河口的商埠, 内目前我市纯命名安菲波利二十五个阶段, 对于作为Strymon从两侧洗涤形成肘, 长壁从河到另一个点建成并成立了市, 优秀的从海上和陆地“. 伯罗奔尼撒战争中,斯巴达征服了城市. 对于一个城市的救赎是由雅典人的远征修昔底德为首发送 (后来的历史).

传送失败, 从而导致修昔底德在流放. 然后他送克里昂谁是安菲波利的战斗中被打死, 严重的崩溃,他们发现死亡和斯巴达一般布拉西达斯. 随着尼西阿斯尼西阿斯或和平的和平, 斯巴达是必然要付出安菲波利雅典, 这在过去是没有完成,标志着一个新的摩擦和站在旁边的一个问题造成破坏和平和恢复伯罗奔尼撒战争.

http://greekhistoryandprehistory.blogspot.com/

IMGP0881

Filinnion, 血爱

Filinnion, 血爱

最古老的故事, 谈论女人在古希腊吸血鬼, 它是提供了paradoxografos激起一个Trallians (哈德良的自由民奴隶, 2世纪. 公元) 在他的著作“论精彩” 2.1 (Paradoxographoi: 作家神奇的希腊人, ED. 安东尼韦斯特曼, Brunswigae, Londini 1839, ΣΕΛ. 117-121). 
生存的故事下半年, 其中,你可以在第一源阅读原文下面引用. 对于Filinnion讲哲学家普洛克洛 (5世纪. 公元) 柏拉图的意见:  普洛克洛, 柏拉图REM税吏评论 2, 填补一些历史的空白. 整个故事是基于旧的 (浪费) 字母数, 其中有些是书面的喜帕恰斯和其他Arrideus, 在继兄弟中号. Alexandrou.
该事件发生在安菲波利(1) 4世纪. 例如, 马其顿的菲利普二世统治时期. 女主角是Filinnion, 圣雄的情人.
一种今晚灯. 最少我会亮起. 爱晚我会. 只有昏暗的灯光下,他. 勉强叽叽嘎嘎flogitsa在墙壁上反映了我们的身体. 火这将是激情......激情燃烧的火石...
我Dimostratou和美惠Filinnion, korasis Amfipolitissa 14 月球和东西. 我看圣雄我的阁楼. 从佩拉是我的好, Xenios(2) 我的父亲. Apsilos Makednos(3) 勇敢, gerokormos像杨树, 耳朵的头发琥珀, 海洋深层目光, 石榴成熟的嘴唇. 帅马其顿.
他走到我父亲旁边微笑, 当protapantisa在我们的财产上甲状腺肿的银行. 这是夏季炎热的下午, ^ h懒, 但我的奴隶我在河边洗衣服. 赤脚水, 解除了薄外衣大腿被淋湿, 浸泡, misoxepleka头发弯曲的衣服殴打岸和硬打击(4). 汗, 水, 稀缺的阴影,树木, 模糊胶囊的天际线和破解他.
在胸跳心脏,它变得大胆, orthothike并且如果侵入湿布, 我觉得这, 惭愧, 我把我的手在前面, 某物, 不知何故覆盖, 退缩.
– 快来圣雄介绍你认识我的女儿Filinnion, 我家的群! 他告诉我的父亲, 我认为· 我不知道, 意外, 之美, 我的耻辱, 在不解mesimeriatiki labrys所有绞缠.
– 稚(5) 你的女儿Dimostrate! 乔伊你自己谁就会得到! 谷Filinnion! 他回答圣雄我感觉到他的目光灼伤.
Antichairetisa. 我的眼睛低垂, 我的脸颊羞耻红, 渴望离开只是为了再次欣赏它, 暗暗, 小心, 画他在我心里,不要忘记的边缘.
– 圣雄会留在我们家不久,以完成他的工作, 继续我的父亲. 除了你的母亲疼惜我的主人的朋友最好的Filinnion, 继续我的父亲. 然后,他笑了:“不要累了这么多我的女儿, 不需要, 让奴隶洗,“他说,然后取出圣雄未来tou.Na sigoperpatontas“据说是爱我的感觉; 这个惊人的心灵, 该apokaroma(6) 感官, 渴望再见到他; 如果有爱, 又是什么; 他; 他认为,; 他觉得我的东西; 
“是的”, 秘密在我耳边神. “在同一时间,你toxepsa, 右胸部. 经验. 随着他“.
厄洛斯是这样. 野蛮爱, 发狂的, 绝对, 贪心, 不可战胜的. 在柱廊庭院的多立克柱后面鬼鬼祟祟的目光, 不慎沾到, parafylagmata瞬间xemonachiasma的时刻,理应不得不从阁楼带来些什么。然后偷偷遇到对甲状腺肿的银行, 在树下, 叶面内, 只看到河神和Naiades无法形容的爱. 法拉盛和恐惧, 恐惧和兴奋. 如果他们看到我们; 如果赶上美国; 怎么会有宽恕; 如何摆布; 将有. 不适合我, 他的女儿apartheni也不, 施虐者款待. 但同样. 谁可以对抗爱欲; 不是我, 不是圣雄.
她每月和我们住在一起,以完成在安菲波利他的工作. 我知道,在漫长而必须的部分转. 所有放缓. 所有假装的东西我的父亲. 而现在我们晚上一起度过· 指甲 (7) 该smiximo, 勒死我们的提问不健全, 仅见证小灯的光, 而振动对我们的身体的节奏, 我们在墙壁上的油漆抹antifengizei黑色和白色鹅卵石地面. 在晚上隐藏, 晚上住...
– 我将回到我的爱. 等我, 他说,昨晚. 而刚刚来, 我会问你父亲的. 他们都将顺利. 你会看到. 很快你就会成为我的妻子,你将永远矿山。
– 我会在这里一直等到他来了· 什么,如果它, 我是你的. 给你, 我现在属于自己的,不改变. 蛹(8) 我, 在你的手中蛹柔滑ginika.
– 不要忘记Filinnion!
– 爱永远记得我亲爱的. 什么,他住在心脏, 他永远不死.
他们告诉我们, 所以我们谈, 因此,我们同意. Xastochasti青年, 我认为一切皆有可能, 但当时我不知道......我等了又破坏, 破坏和等待. 今天, 明天, 一天又和另一... Misepse(9) 对于圣雄的时间...
我空等看西锚定, 道路上佩拉. 我遭遇. 我觉得作为一个马车接近, 嘶鸣响起; 步骤前门; 有人来了! 我跳转看! 我的圣雄; 不. 父亲的朋友, 将军和合作伙伴 (10), 有时说话, 座谈会,, 有时去高中(11) 或狩猎, 大妈Timaessa与她的女儿, Lampos archidoulos装载货物从城市. 倍, 在您参观楼盘的借口, 迂回的高度N“凝视着远方的西墙(12) 是否会来......
突然间破坏! “Filinnion, 越来越长. 现在是时候结婚. 因为我选择了优异优异, 该Kratero(13). 我们的菲利普国王的密切关系和亚历山大的长子. 事实上, 在追捕救了他的继任者的生活! 尊敬的Krateros, 这个婚姻使我们的家庭将拥有强大的联盟在未来......“他继续说我的父亲, 但没有听到什么了. 我就头晕. 昏厥. 如果我放声痛哭了好几天, 如果我问跪, 如果我停止进食,白白在痛苦煎熬....... 我的母亲格拉斯试图以花言巧语劝阻, 后顽固,它看着我沉默严格, 我的父亲不想听到的一句话. “宠坏Korasida怪癖说:”在我母亲生气. “他不会得到. 我曾和“结束, 与火眼赚取...
婚姻是. 许多欢乐和glentokopi死亡率下降新娘华丽的陪葬室Crateros. 我的折磨并没有持续多久. 婚礼后的几天, 我回到我的父母. 秘密谈话领先弥补失去的贞操,我的耻辱她, 在Krateros分心开头, 而柔和的时候,爸爸带胸金送到眼前一亮, 他们都彼此之间一致认为,我生病,需要照顾的房子一会儿, 所以他们传播给家人和朋友, 我的父亲和母亲在羞愧闭上了屋顶, 来到医生证实我的病- 丰厚回报,他- 闭上嘴巴, 所有lypountan爱马仕谁没有生活,享受婚礼,倒死亡......既不是猫,也没有损害Filinnion。
但我从我的心脏疼死亡. 每天一点点. 我躺在床上,而不是xanasikothika. 不喜欢. 我喝我的眼泪,我的绝望是吃. 我伤害了我的父母, 与被控不诚实, 我觉得弃儿, 圣雄已经从地球上消失的脸, 爱假的誓言, 希望返回任何. 这是. 蝴蝶爱生活, 太阳照烧翅膀. 所以在这里它是。
我的生活并没有定义它. 我就要死, 我说. 光谱(14) 自己的我在半年内成为女儿小时接待. 尼斯和我的葬礼. 凭借与暗妃的墓地在我们家族墓存款悲切游行. 我穿着最漂亮的礼服, 我的身体上的所有餐具, moschomyrismeni切割整齐,躺在床上吃肉. 他使我思茅很多好吃的东西, 象牙梳子和铜的镜子, 金银器皿, 镶嵌俑, 许多花,然后他们盖上防护罩血红素. 所有的哭了多少, 我的父母惆怅, 悲叹和olofyrmoi我母亲的学生和民族主义者撕开风, 亲属悲痛, 朋友和熟人试图通过站立, 弥漫性疼痛, 和一个不错的kivouri我. 它们密封双叶大理石陵墓门. 两个美丽的彩绘形式, 冥王星和珀尔塞福涅, 我的门框上永恒. 某处得到了我的眼睛标志: 
“...... tessarakaideketintῷd覆盖的范围tafῳ”(15). 14年, 严重. 为什么它被写做; 我睡.

我在世界之巅! Pannychia (16) 爱的庆祝活动我最喜欢的. 最后变成! 通过热切拥抱, 错过了我太多, 说, 遭遇无我, 它来了一样快,他可以, 发誓连连永恒的信念. 穿着眼泪金戒指,我给我的antidorizei拥有铁, 符号既我们永恒的联盟. 我提供了一个chrysoklysto玻璃喝酒爱. 她现在是我的, 我的信念! 我不会让任何东西任何人再重新分割我们. 价格由我的死亡付出的爱, 不欠另一. 还清并为他. 现在,我们将一起生活! 获委任的神, 神允许.
– 亲爱的圣雄, 每天晚上将走近你, 每天晚上都会打成一片永恒的爱. 只要保持它从我的父母隐藏, 没有提到过, 我们的爱情应该保持秘密, 我告诉他,我们是第一夜, 凯恩斯和尊重.
我看到Thrassa parafylage了屋顶,然后美惠, 我的母亲, 谁看了我们瞪大眼, 粉刷, 消亡. 无所谓. 现在,他们不能伤害我的另一. 此外, 深晨祷 (17) 会离开, 因为我每天晚上做.
– 圣雄, 恳求我们终于说出了实情! 他尖叫了一会儿绝望的女神. Filinnion是与你在屋顶昨晚; 你的脚prospefto iketis母亲, 我们的谈话, 告诉我们. 不否认其他. 我们看到. 我和奴隶THRASSOU. 告诉我们真相. 尊重主办我丈夫的Dimostratou! 最后相信我告诉你! 该Filinnion半年前去世了,埋在我们家族墓. 在那里,我们开始时所说的,当你来到我们的家, 为了不与忧虑并不是你的陌生人的人心烦意乱. 但是Filinnion死· 但我们,我们在你的怀里看了!
圣雄一心想着母亲的痛苦和崇敬Dimostrato. 他告诉他们,我们的爱从时间上彼此, 实际上过夜用他, 从佩拉回来只为了我, 他想结婚......似乎失去了我好与所有听过. 谁和什么死亡葬礼; 我还活着, 活在他的怀里. 倍甚至一起吃饭. 到了金戒指为他赢得了, 我们的婚姻的象征, 到stithodesmida我离开床的最后一夜, 闻到我的气味整天.
我的母亲Olofyrotan, 看着环和stithodesmida是穿我的坟墓, travage她的头发和撕裂他的衣服, 父亲什么他听到坍塌, 胆moanful哭得像个葬礼和我的圣雄怔怔发愣他们不知道在想什么, 什么protopistepsei. 在他听说我是理应毫无生气, 冷冰冰, 死或无意识的幼虫前几个小时欢欣鼓舞, 我的身体louloudomyristo; 不, 谎言告诉他apodioxoun新郎. 否则, 添加, 让我们再来晚上看到Filinnion用自己的眼睛屋顶. 他们想抓住我,他们, 一看就知道我住, 存在, 思想.
噢,我的圣雄! 不能保持我们的秘密. 不可言说的披露, 干色情果汁, 冻结的血液, 他们失去了魔力,现在我要永久重返安排地方. 这是神的旨意. 怀疑无法进行爱, 亲爱. 你们我的父母, 什么痛哭,哀号现在; 你送我到坟墓你坚持要嫁给Kratero. 后遗症眼泪为什么说, 当邪恶已取得;
在我最喜欢的床上一动不动, kerosa, 我ploutoneia查看. SOUSOURO家为明显的死亡, 普及了令人难以置信的城市, 人们聚集在门户网站, 打听才知道如何和为什么, 有传言增加和呼声呼吁墓开放,以查明事实真相. 我终于; 死或生; 女人或幽灵;
在沉积位置爷爷奶奶发现家庭墓, 所有的人都不变· 我的临终空. 一个chrysoklysto玻璃正上方和男性铁环......旁边关注, 到处都是痛苦莫名, 在城市的每一个角落讨论. 诅咒表现; 在爱神的荣耀神的奇迹; 没有人知道有信心地说. 其他观看飞鸟低到西部, 一些伊丹的 (18) 这一次干涸. 到底, 大家都同意. 不良苗头出现在天上的,地上的. 这证实先见许罗斯, 优秀的占卜师. 这复活不是爱马仕psychopompos也不叫欧墨尼德斯的意志. 奉命把我身上着了火, 他没有意义墓xanatafo, 仪式是出城, 在最后, 然后清除所有的圣, 地狱的神的祭坛和作出牺牲prepoumenes爱马仕闪灵和Xenios宙斯所有应计过犯的清洁.
这些成为. 密封用火我的死亡和减轻所有xanasanan是摆脱了祸害. 更杀死拉米亚的频谱 (19), 他们认为,与拉米亚, 那些谁喝他们的恋人的血液活. 我真的吸血鬼或只是一个爱打女人; 然而, 什么,无论他们怎么说别人, 我的圣雄知道真相. 它要紧. 他来找我第二天· “垂头丧气号住自己时,他带来了”在他的坟墓中写道.
————————————-
(1) 安菲波利 =安菲波利是Strymon口附近的雅典菌落, 它征服了 357 例如. 菲利普其次,新兴作为重点城市的国.
(2) Xenios =客人, 木星的称号 (Xenios宙斯, 热情好客的守护神).
(3) makednos =身高 (形容词已经由荷马到一个高大的白杨树的叶子, 奥德赛“ 106: 忒伊亚叶Makednon aigeiroio). 这也意味着大或天上. Makednon名的早期形式 (马其顿) 这个词Maketai, 从多利安字马科斯衍生, 该离子方言叫长 (在古希腊语中的意思高度). 因此, 马其顿常驻在高, 即多山的国家, 高地. 它也建议名称Macedoni(() a)手是一个复合词, 从马科斯 + edanos或edanos (edanos =愉快: 伊利亚特N. 172 和EDO = idys, 甜美). 有了这个词源, Makednos手段: 设计草图, 即高大, 长 + edanos, 这是甜, 可爱, 愉快, 香, 芳香. 需要注意的是edanos意味着无论是国家或结婚礼物 - 一 < ednon, 埃德娜, ednaomai - 奥迈. 还, 通过赫西基奥斯, Makednon - makedani =长, 高. HDT. 1, 56: 而 (希腊民族) polyplaniton卡......不上Istiaiitidos为exanesti Kadmeia问题在年Pindos Makednon kaleomenon.
(4) 混蛋 =厚重的对象,我们揍衣服, 当我们把它们洗干净的漂洗, 河流或大海.
(5) 耐德-S =幼虫淡水, 来源 (喷泉), 河流, 湖泊.
(6) apokaroma =迷惑.
(7) 指甲 =夜 < 夜 (夜).
(8) 蛹 =第二阶段形成的节流, 这将启动作为毛虫和, 封闭在茧, 等待着她变成蝴蝶. 在古代,他们所谓的蝴蝶“蠕虫毛虫”, 而蛹“nekydallo”, 即“死壳”,通过它自带的蝴蝶/灵魂. Γνωστός ο μύθος του Έρωτα και της Ψυχής, φτερωτών μορφών, με τη δεύτερη να ακροβατεί ανάμεσα στον θάνατο και τη ζωή. Από την κάμπια του μεταξοσκώληκα προέρχεται και το μετάξι ή σηρ στα αρχαία ελληνικά.
(9) μίσεψε = ξενιτεύτηκε, ταξίδεψε.
(10) εταίροι = Μακεδόνες ιππείς της ανώτερης κοινωνικο-οικονομικής τάξης (επίλεκτοι), που πλαισίωναν τους βασιλείς ως σωματοφυλακή (βασιλικοί εταίροι).
(11) γυμνάσιο Αμφίπολης = Κατασκευασμένο κατά το βʹ μισό του 4ου αιώνα, ακολουθεί πιστά τον καθιερωμένο τύπο του γυμνασίου της Ολυμπίας, περιλαμβάνοντας την παλαίστρα (47 × 36 m。), στην οποία η πρόσβαση εξασφαλίζεται μέσω μνημειακής κλίμακας, και τους δύο διαδρόμους για τους δρομείς (μήκους ενός σταδίου), ο ένας από τους οποίους ήταν σκεπαστός (ο ξυστός) και ο άλλος υπαίθριος (η παραδρομίς). Οι χώροι της παλαίστρας που προορίζονταν για τη σωματική άσκηση, τη φροντίδα του σώματος (λουτρά), αλλά και την εκπαίδευση, τα συμπόσια και τη λατρεία του Ηρακλή και του Ερμή που προστάτευαν τους αθλητές, ήταν κατανεμημένοι γύρω από μία περίστυλη αυλή δωρικού ρυθμού.
(12) τείχος Αμφίπολης = Η οχύρωσή της περιλαμβάνει έναν μικρό εσωτερικό περίβολο (2,2 χλμ.) που καλύπτει μόνο το αστικό κέντρο και έναν μεγάλο περίβολο (7,5 χλμ.) που προστατεύει ολόκληρο τον οικισμό. Ο δεύτερος περίβολος παρουσιάζει στο βόρειο τμήμα του δύο αξιοσημείωτα στοιχεία που ανάγονται στην περίοδο του πρώτου κράτους (5ος αι.). Κατά μήκος του Στρυμόνα, στους πρόποδες της πλαγιάς, είχε διαμορφωθεί ένα μοναδικό σύστημα από ψηλά και στενά φρεάτια στη βάση του τείχους, που επέτρεπε στα ρέοντα ύδατα να διέρχονται από τα τείχη χωρίς να πλημμυρίζουν τα εσωτερικά περίχωρα της πόλης. Στο ίδιο τμήμα η πύλη που άνοιγε προς την κατεύθυνση του ποταμού οδηγούσε κατευθείαν σε μια ξύλινη γέφυρα, στα εξαιρετικά κατάλοιπα της οποίας διακρίνονται δύο φάσεις. Η αρχαιότερη φάση μπορεί να ταυτίζεται με τη γέφυρα που αναφέρεται από τον Θουκυδίδη (4.103 和 108) στην περιγραφή των μαχών ανάμεσα στον αθηναίο Κλέωνα και τον λακεδαιμόνιο Βρασίδα (422 例如). Το κατάστρωμα της γέφυρας στηριζόταν σε πλήθος πασσάλους, στερεωμένους στις όχθες και την ίδια την κοίτη του ποταμού. Πρόκειται για κατάλοιπα μοναδικού χαρακτήρα στην Ελλάδα.
(13) Κρατερός = ο γνωστός στρατηγός του Μ. Alexandrou.
(14) φάσμα = φάντασμα, μορφή, εμφάνισις, σημείον εξ ουρανού, τέρας.
(15) τεσσαρακαιδεκέτιν τῷδ᾽ ἐκάλυψε τάφῳ = απόσπασμα από επίγραμμα του επιγραμματοποιού Πέρση του Μακεδόνος (έζησε τον 4ο αι. 例如). Το όλο επίγραμμα στην Παλατίνη Ανθολογία, Π.Α. 7.487:
Ὤλεο δὴ πρὸ γάμοιο, Φιλαίνιον, οὐδέ σε μάτηρΠυθιὰς ὡραίους ἤγαγεν εἰς θαλάμουςνυμφίου, ἀλλ᾽ ἐλεεινὰ καταδρύψασα παρειὰςτεσσαρακαιδεκέτιν τῷδ᾽ ἐκάλυψε τάφῳ
比照. http://ancdialects.greek-language.gr/sites/default/files/studies/selections_of_texts.pdf
(16) παννύχια = ολονύκτια.
(17) όρθρος βαθύς = νωρίς την αυγή, ακριβώς πριν το χάραμα.
(18) ίταμος = αειθαλές δέντρο. Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο ίταμος ήταν αφιερωμένος στις Ερινύες, οι οποίες τιμωρούσαν τους ανθρώπους με τη χρήση του δηλητηρίου του. Η Άρτεμις χρησιμοποιούσε βέλη ποτισμένα σε δηλητήριο ίταμου.
(19) Λάμια = Οι Λάμιες ήταν ακόλουθοι της Εκάτης, δαιμονικά όντα με τη μορφή ωραιότατων γυναικών που ξεγελούσαν μοναχικούς άνδρες και ταξιδιώτες και με πρόσχημα τον σαρκικό έρωτα, τους σκότωναν και έπιναν το αίμα τους. Παρόμοια μορφή η Έμπουσα και η Μορμώ (Μορμολύκη). Μεταγενέστεροι αρχαίοι συγγραφείς όλες αυτές τις θεωρούν φάσματα (φαντάσματα).
__________________
Πηγές-βιβλιογραφία
https://books.google.gr/books?id=cgWXuTmtphoC&pg=PA119&lpg=PA119&dq=%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%BD%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%BD&source=bl&ots=iqa0ouhy1g&sig=NxaI5_18JdbIBHUPRqnbJYR5zhc&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwjm3pTDgdPfAhVN_qQKHbCPC_AQ6AEwA3oECAEQAQ#v=onepage&q=%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%BD%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CE%BD&f=false
https://www.theoi.com/Phasma/PhasmaPhilinnion.html
https://tvtropes.org/pmwiki/pmwiki.php/Literature/TheGhostOfPhilinnion?from=Literature.TheBrideOfCorinth
Δ.Β. Γραμμένος (编辑。), Στη Μακεδονία από τον 7ο αι. 例如. ως την ύστερη αρχαιότητα, ED. Ζήτρος, 塞萨洛尼基 2011
http://ancdialects.greek-language.gr/sites/default/files/studies/_makedonia_tomos.pdf
http://history-of-macedonia.com/2014/08/29/arxaia-amfipoli-diadoxoi/
http://history-of-macedonia.com/2014/08/19/alexander-marshals-amphipolis/

Βασιλική Χριστοπούλου
ΜΑ, 考古学家

了解更多Ανασκαφή: Filinnion, 血爱http://anaskafi.blogspot.com/2019/01/blog-post_69.html#ixzz5cJZL34DZ

大型图片库

Aster

Pins
Boards

Followers

Following

对于亚历山大之死

的版本 “攻毒“ (醉 “男”) 亚历山大.

再次主角托勒密. 作为普通/保镖,但的校长 - 主要是 - 负责一切,他吃了喝了亚历山大.

根据下面的理由, 没有他的协助“, 毒药不能以任何方式找到他的方式给他的玻璃“可疑司令”. 谁是完全清楚的,他有多少个敌人他的作品获得了.

Πολεμικά και Πολιτειακά.

Έχτιζε ταχύτατα μια «πολυεθνική αυτοκρατορία» παραβιάζοντας διαρκώς την «Πρώτη Θέση» των Μακεδόνων. Εκ των οποίων είχε ήδη θανατώσει πολλούς. 东西进化的时候, 每天, 更多更快.

但不, 所有这致命的奸诈的阴谋“背景”不会看到它在这里. Στο ποιοί άλλοι και κυρίως γιατί μεγάλο μέρος των Μακεδόνων Στρατηγών/Επιτελών του τον ήθελαν πάραυτα νεκρό θα αφιερώσουμε το επόμενο σημείωμα.

至于“生物武器袭击”的版本 (亚历山大故意污染与感染性疾病, 例如,斑疹伤寒) 以前开发. Τα παρακάτω αποσπάσματα είναι από το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο «Ο Μυστηριώδης θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου», του P. Doherty, ED. Ενάλιος, σ.295. Την προκλητικά αποσιωπημένη αυτή ιστορικά υπόθεση ο συγγραφέας την αναλύει σε βάθος με όρους (στην κυριολεξία) μιας εκπληκτικής «εγκληματολογικής ανάλυσης»…

«…Ο Πτολεμαίος θα πρέπει, 因此, να διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο σ’ εκείνο το μοιραίο συμπόσιο της 29ης Μαΐου 323 例如. Οι πηγές μας είναι πολύ συγκεκριμένες. Ο Αλέξανδρος είχε παραστεί σ’ ένα επίσημο συμπόσιο. Ήταν έτοιμος να αποσυρθεί, όταν τον κάλεσε ο Μήδιος σ’ έναν κώμο ή γλέντι.
Ο Πλούταρχος αφηγείται:
«…Μια ημέρα, αφού είχε παραθέσει ένα πλουσιοπάροχο γλέντι προς τιμήν του Νεάρχου, πήγε, όπως συνηθιζόταν, να κάνει ένα αναζωογονητικό λουτρό, ώστε μετά να αποσυρθεί για ανάπαυση. 在两者之间, ήρθε ο Μήδιος και τον προσεκάλεσε να παραστεί σ’ ένα γλέντι και ο βασιλιάς δεν μπόρεσε να του χαλάσει το χατήρι…».
Ο Διόδωρος πάλι μας λέει ότι «τον ειδοποίησε ο Μήδιος ο Θεσσαλός, ένας από τους φίλους του να παραστεί σ’ ε΄ναν κώμο». Ο Αρριανός επαναλαμβάνει ουσιαστικά το ίδιο πράγμα. Η εντύπωση που δίνεται μέσα απ’ όλα αυτά τα κείμενα και επιβεβαιώνεται από τη «Φυλλάδα» στο Αλεξάνδρου Βίος, είναι πως η δεύτερη γιορτή είχε οργανωθεί σαν έκπληξη από τους Εταίρους του, μια πρόσκληση που ο Αλέξανδρος δεν μπορούσε να απορρίψει, δεδομένης της ταραγμένης ψυχολογικής του κατάστασης και της αδυναμίας του για το κρασί.
Γνωρίζοντας ωστόσο την εμμονή του βασιλιά, την καχυποψία του, τις δεισιδαιμονίες και τους φόβους του, θα πρέπει να ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός για κάποια ύποπτη κίνηση. Το συμπόσιο αυτό θα πρέπει να το δούμε μέσα στο γενικότερο κλίμα των οιωνών και των φόβων του Αλέξανδρου, τις επαναλαμβανόμενες θυσίες του για να εξευμενίσει τους θεούς.
Θα πρέπει σίγουρα να ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτικός με ανθρώπους σαν τον υποτιθέμενο οινοχόο του, τον Ιόλαο, για τον πατέρα του οποίου (PT. Αντίπατρος, Διοικητής Μακεδονίας/Ελλάδας) είχε τις υποψίες του, ενώ πρόσφατα είχε χειροδικήσει εναντίον του αδελφού του, Κασσάνδρου.

Ο Πτολεμαίος ήταν άλλη περίπτωση, ο πιστός διοικητής, υπηρέτης και δοκιμαστής του βασιλιά, ο οποίος αποφάσισε πισώπλατα να εξοντώσει τον Αλέξανδρο,προτού στραφεί εκείνος εναντίον του. Και το κυριότερο, ο Μήδιος ποτέ δεν θα διοργάνωνε ένα τέτοιο συμπόσιο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του υπηρέτη και δοκιμαστή του βασιλιά, του στρατηγού Πτολεμαίου, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια του Αλέξανδρου.

Η γιορτή δεν αποκλείεται μάλιστα να ήταν ιδέα του Πτολεμαίου, η εποχή ήταν η καταλληλότερη και τα πράγματα έπρεπε να προσχωρήσουν το συντομότερο βάσει σχεδίου.
Ο Πτολεμαίος έβαλε από τη μεριά του λίγες ακόμη δραματικές πινελιές, φροντίζοντας να είναι παρών εκείνο το βράδυ και ο Πρωτεύς ο μέθυσος, ανιψιός του Κλείτου (PT. που είχε σφαγιαστεί από τον Αλέξανδρο σε ένα άλλο μεθύσι)…
托勒密, υπεύθυνος τροφοδοσίας και δοκιμαστής του βασιλιά, θα πρέπει να βρισκόταν κάπου εκεί κοντά, αν και ο ίδιος δεν αναφέρει τίποτα τέτοιο στα απομνημονεύματά του.
事实上, αν κρίνουμε απ’ όσα λένε οι Βασίλειες Εφημερίδες, δημιουργείται η εντύπωση πως, όταν ο βασιλιάς αρρώστησε και πέθανε, ο Πτολεμαίος δεν ήταν πουθενά εκεί γύρω. Έχοντας υπ’ όψιν μας το ρόλο και τη θέση του Πτολεμαίου, κάτι τέτοιο είναι λίγο απίθανο.
Για του λόγου το αληθές, ο Ιουστίνος (PT. 权威. Συγγραφέας της εποχής) λέει ότι προσεκλήθη ο Αλέξανδρος και κάποιος «εταίρος» ή «ακόλουθος».
Αν ο βασιλιάς είχε τέτοιες εμμονές με το θέμα της ασφάλειάς του και αν ο Πτολεμαίος ήταν ο προσωπικός του σωματοφύλακας και «προγεύστης», τότε ο μυστηριώδης αυτός ακόλουθος ή «εταίρος» δεν μπορεί να ήταν άλλος από τον Πτολεμαίο, ο οποίος θα τον είχε παροτρύνει, 答案是肯定的, να αποδεχθεί την πρόσκληση.
Ήταν όλοι έτοιμοι και το σχέδιο θα περνούσε τώρα στην φάση της εκτέλεσης.
Ο Πρωτεύς ήταν γερό ποτήρι, τα κρασοπότηρα άδειαζαν και ξαναγέμιζαν και ο Πτολεμαίος χρησιμοποίησε τη θέση-κλειδί που είχε, τη στενή του σχέση με τον βασιλιά για να ρίξει στο ποτό του το μοιραίο φαρμάκι: το αρσενικό.

Το φαρμάκι που χρησιμοποιήθηκε ήταν το αρσενικό, το οποίο ήταν πολύ γνωστό στους αρχαίους και αρκετά διαδεδομένο στις ανατολικές επαρχίες της περσικής αυτοκρατορίας, όπως στο Παντζάμπ, μια περιοχή που είχε καταληφθεί πρόσφατα από τον στρατό του Αλεξάνδρου και μάλιστα εκεί το θεωρούσαν αποτελεσματικό αφροδισιακό.
Ο Στράβων, στο δέκατο πέμπτο βιβλίο του, μνημονεύοντας τον Ονησίκρατο, αναφέρει ότι στην Καρμανία, την ανατολική επαρχία, όπου επέστρεψε ο Αλέξανδρος μετά την εκστρατεία στην Ινδία, υπήρχαν δύο λόφοι, οι ένας από αλάτι κι ο άλλος από αρσενικό.
Τα συμπτώματα δηλητηρίασης από αρσενικό είναι δυνατοί πόνοι, οργανικό σοκ, έντονες ενοχλήσεις, υπερβολικό αίσθημα δίψας και δερματικοί ερεθισμοί.
Οι δυνατοί πόνοι αρχίζουν συνήθως μέσα σε μια ώρα, πράγμα που διαλύει τον οργανισμό.
Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος εκδηλώνει αυτά τα συγκεκριμένα συμπτώματα στο συμπόσιο του Μηδίου:
«…γεμίζοντας ένα μεγάλο κρασοπότηρο, το κατέβασε μονορούφι. Την ίδια στιγμή ούρλιαξε λες και τον έπιασε ένας σουβλερός πόνος [κατά την εκτίμησή μου, αποτέλεσμα του αρσενικού που μόλις είχε πάρει] και συνοδεία των φίλων του οδηγήθηκε από το χέρι στα διαμερίσματά του…»
Ο Πλούταρχος αναφέρει τα ίδια συμπτώματα, μόνο που δεν τα αποδέχεται. Ο Αρριανός, πιο επιφυλακτικός, αναφέρει αυτήν την αντίδραση σαν να τη μεταφέρει από κάποια άγνωστη πηγή, προφανώς την ίδια με αυτήν του Διοδώρου, «μόλις άδειασε το ποτήρι του, ένιωσε έναν σουβλερό πόνο και αναγκάσθηκε να αποχωρήσει από τη γιορτή».
Οξεία δηλητηρίαση από αρσενικό οδηγεί σε θάνατο μέσα σε λίγες ώρες. Μία από τις πρακτικές που συνιστώνται για την αντιμετώπιση δηλητηρίασης από αρσενικό είναι η πρόκληση εμέτου ή η πλύση στομάχου.
Η κατανάλωση άφθονου νερού βοηθά επίσης τα νεφρά να αποβάλουν το δηλητήριο, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις το αρσενικό επιφέρει σίγουρο θάνατο.
Κάνοντας εμετό (οι έντονες ενοχλήσεις) μετά το κρασί που ήπιε, ο Αλέξανδρος θα πρέπει να αισθάνθηκε προς στιγμήν κάπως καλύτερα κι αυτό ίσως να έκανε τα αρχικά έντονα συμπτώματα πιο ήπια, όπως λένε και οι γιατροί.

Ο Μπλάιθ, στην πολύ αναλυτική μελέτη του περί δηλητηρίων, παραθέτει τα συμπτώματα δηλητηρίασης από αρσενικό, «…η γλώσσα πρήζεται, υπάρχει έντονο αίσθημα δίψας […] ενώ κατά κανόνα παρατηρούνται και πόνοι […] σε όλη την κοιλιακή χώρα…».
Ο Μπλάιθ συνεχίζει πιο κάτω, λέγοντας ότι μια μονή δόση αρσενικού ίσως να μην επιφέρει αμέσως θάνατο, αλλά σαν πρώτο στάδιο εκδηλώνεται μια παρατεταμένη και θανατηφόρα ασθένεια.
«…Μια δόση τριοξειδίου του αρσενικού μπορεί να οδηγήσει σε παρατεταμένη και θανατηφόρα ασθένεια, με γνωστότερο παράδειγμα στα ιατρικά πρακτικά εκείνο της απόπειρας αυτοκτονίας του Δούκα Ντε Πρασλέν, ο οποίος αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει, λαμβάνοντας μια δόση τριοξειδίου του αρσενικού την Τετάρτη 18 8 月 1847. Η ακριβής ώρα αυτής της ενέργειας δεν μπορεί να εξακριβωθεί, αλλά τα πρώτα συμπτώματα άρχισαν να εκδηλώνονται στις 10 PM. Προηγήθηκαν τα γνωστά σημάδια εμέτου, ενώ την επόμενη ημέρα παρουσίασε διάρροια, λιποθυμία και εξαιρετικά αδύναμο σφυγμό.
Την Παρασκευή παρατηρήθηκε παροδική ύφεση αυτών των συμπτωμάτων, ενώ παράλληλα τα άκρα του ήταν πολύ παγωμένα, η καρδιά του λειτουργούσε διακεκομμένα και άτονα και υπήρχε μια γενική κατάρρευση. Το Σάββατο παρουσίασε ελαφρύ πυρετό, χωρίς πόνους ή ευαισθησία στην κοιλιακή χώρα, εμέτους ή διάρροια. Εκείνη την ημέρα δεν υπήρξε διούρηση. Την Κυριακή ο ασθενής παραπονέθηκε για έντονο πρήξημο στον λαιμό και η κατάποση γινόταν με δυσκολία. Το αίσθημα δίψας ήταν έντονο, η γλώσσα κατακόκκινη, όπως και ο βλεννογόνος στο στόμα και στον φάρυγγα και ο ασθενής είχε ένα αίσθημα καούρας από το στόμα ως τον πρωκτό.

Πονούσε και ήταν πρησμένος στην κοιλιακή χώρα, το δέρμα του έκαιγε υπερβολικά, ο σφυγμός του ήταν γρήγορος και ασταθής – άλλοτε δυνατός κι άλλοτε αδύναμος – το έντερο έπρεπε να ανακουφίζεται με ενέσεις, η ποσότητα των ούρων ήταν πολύ μικρή. Το βράδυ δεν μπορούσε να κοιμηθεί καθόλου.
Ο δούκας άφησε την τελευταία του πνοή στις 4.35 πμ την Τρίτη 24 του μηνός, έκτη ημέρα από τότε που αρρώστησε. Είχε διαύγεια πνεύματος μέχρι τα τελευταία του. Καθώς πλησίαζε το τέλος, η αναπνοή του γινόταν όλο και πιο στενάχωρη, το σώμα του είχε παγώσει ολόκληρο και είχε ταχυπαλμία…».
Τα περισσότερα από αυτά τα συμπτώματα είναι παρόμοια με αυτά του Αλέξανδρου, άλλωστε ούτε και ο δούκας πέθανε αμέσως – η ασθένειά του κράτησε συνολικά έξι ημέρες, ενώ στην περίπτωση του Αλεξάνδρου κράτησε λίγο περισσότερο. 答案是肯定的, η καλή φυσική κατάσταση του Μεγάλου Κατακτητή, οι εμετοί και το κρασί μπορεί να τον κράτησαν στη ζωή περισσότερο, αλλά το κακό είχε γίνει.
Το αρσενικό το βρίσκει κανείς σε πολλές μορφές, λιγότερο ή περισσότερο ισχυρές. Δια του εμέτου το στομάχι καθαρίζει κι αυτό εξηγεί γιατί διαβάζουμε στις Βασιλείους Εφημερίδες ότι ο Αλέξανδρος συνήλθε – όπως είχε γίνει και με τον Ηφαιστίωνα.
Οι Βασίλειες Εφημερίδες, 虽然, αναφέρουν παρακάτω ότι ο βασιλιάς κατανάλωσε κι άλλο φαγητό – όπως είχε κάνει και ο Ηφαιστίων – και μετά χειροτέρευσε. 托勒密, ως υπεύθυνος τροφοδοσίας και δοκιμαστής του βασιλιά, θα πρέπει να ήταν υπεύθυνος για το φαγητό του. Η ανίχνευση αρσενικού στα συμπτώματα που προηγήθηκαν από τον πρόωρο θάνατο του Αλέξανδρου επιβεβαιώνεται από ακόμη πιο αδιάσειστα στοιχεία.

Μέχρι και τον 11ο αιώνα, το αρσενικό ήταν το πιο ισχυρό όπλο που είχαν στα χέρια τους οι επίδοξοι δολοφόνοι.
Αντίθετα με τον ελλέβορο, ο οποίος έχει πολύ πικρή γεύση και κτυπάει γρήγορα στην καρδιά, το αρσενικό μπορεί να μην ανακαλυφθεί αμέσως, ενώ τα συμπτώματα που προκαλεί δεν διαφέρουν απ’ αυτά της ελονοσίας ή της χολέρας.
Η δίψα του Αλεξάνδρου, η επιθυμία του να βρίσκεται συνεχώς μέσα στο λουτρό αποτελούν επι πλέον ενδείξεις. Μόνο που το αρσενικό έχει ένα μεγάλο κακό κι αυτό εξηγεί τις πολλές εκταφές που γίνονταν στα τέλη του δεκάτου ενάτου και μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, καθώς αναστέλλει σημαντικά την αποσύνθεση του σώματος του νεκρού.
Δύο πηγές, ο Πλούταρχος και ο Κόϊντος Κούρτιος, αναφέρουν συγκεκριμένα ότι έτσι συνέβη και με το σώμα του Αλεξάνδρου κι αυτό παρά τον έντονο καύσωνα του βαβυλώνιου θέρους. Όπως εξηγεί ο Μπλάϊθ:
«…Συχνά παρατηρείται μια αξιοπερίεργη διατήρηση του σώματος του νεκρού. Όταν συμβεί κάτι τέτοιο, είναι πολύ ύποπτο, ιδίως αν το σώμα ήταν εκτεθειμένο σε τέτοιες συνθήκες, όπου φυσιολογικά θα έπρεπε να είχε αποσυντεθεί γρήγορα. Στην περίφημη υπόθεση του Ευρωπαίου φαρμακοποιού Σπάϊχερτ (1876), το σώμα της συζύγου του Σπάϊχερτ ξεθάφτηκε ένδεκα μήνες μετά το θάνατό της. Κι ενώ το φέρετρο έπλεε σε μια λίμνη νερού, το γυναικείο σώμα ήταν σαν της μούμιας. Κι αυτό γιατί τα όργανα του σώματος περιείχαν αρσενικό, ενώ το χώμα του περιβόλου της εκκλησίας δεν πειρείχε κάτι τέτοιο. 先生. P. Κοξ, δικηγόρος υπεράσπισης, δεν μπορούσε να εξηγήσει αλλιώς πως μπορεί να είχε διατηρηθεί έτσι το σώμα, κάτω από τέτοιες συνθήκες, παρά μόνον αν είχε γίνει χρήση αρσενικού. Και αυτό το στοιχείο, μαζί με άλλα, ήταν σημαντικό, για να καταδικαστεί ο Σπάϊχερτ…»
Ο Πτολεμαίος όχι μόνον κατάφερε να δηλητηριάσει τον Μεγάλο Κατακτητή αλλά και να έχει τον έλεγχο την επόμενη ημέρα – ως φύλακας της βασιλικής κάμαρας και επίσημος δοκιμαστής και υπηρέτης του.
Στο τελευταίο στάδιο της ασθένειάς του ο Αλέξανδρος είχε εκλάμψεις και έκανε διάφορες κινήσεις για το θέμα της διαδοχής, όπως να χρίσει τον Περδίκκα διάδοχό του και να του παραδώσει το επίσημο δαχτυλίδι του.
然而, όλες οι πηγές ανεξαιρέτως τονίζουν ότι στο τελευταίο στάδιο της ασθένειας του βασιλιά ήταν αυστηρός ο έλεγχος στη βασιλική κάμαρα και απαγορευόταν η είσοδος στους περισσότερους.
Όσο για τους γιατρούς, ειδοποιήθηκαν, αλλά τα είχαν χαμένα με τα συμπτώματα του αρρώστου. Δεν είναι ν’ απορεί κανείς καθόλου: μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, όπως στην πολύκροτη υπόθεση αρσενικού Μέϊμπρικ στα 1880, συχνά παραπλανούσαν τους γιατρούς, για να μην ανακαλύψουν το πραγματικό αίτιο της ασθένειας του θύματος που είχε δηλητηριασθεί με αρσενικό.

Εξ’ άλλου, τα χέρια των γιατρών του Αλεξάνδρου ήταν «δεμένα» μετά το άσχημο τέλος του άτυχου συναδέλφου τους, του γιατρού Γλαύκα, ο οποίος σταυρώθηκε μετά τον ξαφνικό και αναπάντεχο θάνατο του Ηφαιστίωνα, έναν χρόνο πριν.
Οι γιατροί δεν ήταν διατεθειμένοι να παρέμβουν, από φόβο μήπως επιδεινωνόταν έτσι η κατάσταση του Αλεξάνδρου κι έριχναν σ’ αυτούς την ευθύνη.
Ο Πτολεμαίος κινούσε τα νήματα και μόνον προς το τέλος ενημερώθηκαν για τις εξελίξεις στρατιώτες και βαθμοφόροι και τους άφησαν να μπουν στο δωμάτιο του ετοιμοθάνατου βασιλιά, αλλά τότε ήταν πια πολύ αργά.
Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι ο Ιουστίνος αναφέρει τις υποψίες που είχαν απλοί στρατιώτες και βαθμοφόροι περί «συνωμοσίας», ενώ όλες οι πηγές περιγράφουν μια κατάσταση γενικής αναταραχής στον στρατό….
…Ο Πτολεμαίος, όπως ο Ιάγος, εξακολουθούσε να είναι ο πιστός στρατηγός, ο πειθήνιος υφιστάμενος που «μπορεί να είναι μ’ ένα χαμόγελο στα χείλη και ωστόσο να είναι κάθαρμα»….
…Η σιωπή του Πτολεμαίου στη διάρκεια αυτής της τόσο σημαντικής περιόδου για τη ζωή του, πόσο μάλλον για τη ζωή του αρχηγού του, είναι αποκαλυπτικότατη.
Εξ’ άλλου τον Πτολεμαίο τον απασχολούσε περισσότερο τι θα γινόταν μετά.
Από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι ο Αλέξανδρος, καθώς αργόσβηνε, υποψιαζόταν ότι είχε πέσει θύμα συνωμοσίας, αν και τα πολυσυζητημένα τελευταία λόγια του ότι άφηνε την αυτοκρατορία του «στον κράτιστο» ή «στον πιο άξιο», όπως και το σχόλιό του ότι «το επιτελείο του θα ετοίμαζε προς τιμήν του τις πιο λαμπρές επικήδειες τελετές», θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως ένα είδος σαρδόνιας αναφοράς στο γεγονός ότι ο Αλέξανδρος είχε προβλέψει ότι το ζήτημα της διαδοχής του θα κατέληγε σε αιματοχυσία…».
………………….

Μερικές επισημάνσεις και σκέψεις….
Εγώ θα πρόσθετα πως ο Αλέξανδρος δεν ήταν ηλίθιος. Κάθε άλλο. Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να την πατήσει, να γελαστεί από την προδοσία των ίδιων των «αμυντόρων» του, των επιτελών του.
Είναι αδύνατον όμως να μην κατάλαβε πως «δηλητηριάστηκε».
还, όπως αναφέρει πιο πάνω και ο ίδιος ο συγγραφέας, το «αρσενικό» ήταν γνωστό δηλητήριο στον αρχαίο κόσμο…ιδίως στην Περσική/ασιατική/Ινδική Ανατολή.
所以, 为 (λογικά πρέπει να ήταν) απολύτως και με λεπτομέρεια γνωστά ΚΑΙ τα συμπτώματα.

Και όπου υπάρχει «γνωστό δηλητήριο και συμπτώματα» υπάρχουν και «αντίδοτα».
Να μην ξεχνάμε πως στην εισβολή στην Ινδία, τραυματίστηκε με δηλητηριασμένο βέλος ο ίδιος ο Πτολεμαίος και «με αντίδοτα» που τον προμήθευσαν οι «ειδήμονες της περιοχής» τον θεράπευσε ο ίδιος ο Αλέξανδρος (που είχε αρκετά ικανοποιητική ιατρική εκπαίδευση από τα νεανικά του χρόνια και δουλεμένη στη συνέχεια με επιμέλεια. Ιδίως στα δηλητήρια. 所以, είχε και προσωπική (διαγνωστική) άποψη περί του «τι συνέβη» και σε αυτόν αλλά και στον Ηφαιστίωνα ένα χρόνο πριν με ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ)…
Συνεπώς, ήταν μια «γενικευμένη συνωμοσία» της Αυλής του Αλεξάνδρου.
Και μάλιστα πολύ πολύ «χοντροκομμένα συγκεκαλυμμένη», τόσο που προκαλεί την νοημοσύνη.
Μια συγκάλυψη που κράτησε (και κρατάει) αιώνες.
Κι αφού είχε διαύγεια για δέκα μέρες και δεν «έφυγε» αιφνίδια, είναι επιεικώς παράδοξο το πως δεν όρισε ποιός θα είναι ο διάδοχός του (από τα παιδιά του) και ποιός – αντίστοιχα – θα ήταν ο Προστάτης του Θρόνου ως την ενηλικίωσή τους.

Ένας μόνον τρόπος υπάρχει να εξηγηθεί αυτό.
Ο Αλέξανδρος λοιπόν κατάλαβε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ πως δηλητηριάστηκε.
Κατάλαβε συνεπώς ότι και η οικογένειά του κινδύνευε. Πως δεν υπήρχε τρόπος να την προστατέψει. Ούτε αυτήν, ούτε και το Θρόνο.
Κατάλαβε πως δεν υπήρχε τρόπος ούτε καν μήνυμα να στείλει για να προειδοποιήσει την Ολυμπιάδα να λάβει έκτακτα και αυστηρά μέτρα ασφαλείας.
Δεν μπορούσε να εμπιστευθεί κανέναν.
Εάν καταλάβαιναν πως «κατάλαβε» το πιο πιθανό ήταν να βρεθεί με ένα ξίφος στην καρδιά.
Η υψηλή στρατηγική του διάνοια λοιπόν – ακόμη κι εν μέσω αφόρητων πόνων – συνέλαβε τον ΜΟΝΟ τρόπο που είχε εκείνη τη στιγμή να «υπεραμυνθεί» έστω και μετά θάνατον.
Έπρεπε να διατηρήσει την «αυτοκρατορική του εν δυνάμει Ισχύ» μέχρι τέλους και να την «μετουσιώσει όλη σε μια τελευταία εντολή» που κανείς δεν θα μπορούσε ή δεν θα τολμούσε να «παραβιάσει».
Να παίξει δηλαδή το «παιγνίδι» τους παριστάνοντας πως «δεν είχε καταλάβει τίποτα».

Με την «ασυνήθιστη ιστορικά» εντολή το Δαχτυλίδι να πάει «τω κρατίστω».
Τουτέστιν, ο μόνος τρόπος να αναδειχθεί ο «κράτιστος» (ο ισχυρότερος) θα ήταν ο πόλεμος μεταξύ τους.
即, η αλληλοεξόντωση.

所以, θα είχαν συμφέρον να πάρουν την οικογένειά του με το μέρος τους για ν’ αυξήσουν τους «πόντους του» ο καθένας.

Θα είχαν λοιπόν κίνητρο και συμφέρον να τους κρατήσουν ζωντανούς.

Μέσα απ’ αυτή την κατάσταση σύγχυσης, ίσως κατόρθωνε – έστω και μετά θάνατον – να δώσει στην Ολυμπιάδα τον απαραίτητο χρόνο να «χτίσει και να εδραιώσει την ισχύ της».
Διασφαλίζοντας έτσι την Διαδοχή του Αλεξάνδρου από την γενιά του.
Κάτι που δεν λειτούργησε βεβαίως. Ή μάλλον, λειτούργησε «εν μέρει», τους κράτησε στη ζωή για ένα χρονικό διάστημα αλλά που δεν κατόρθωσαν να το εκμεταλλευθούν για να «επικρατήσουν» των ισχυρών αντιπάλων τους.
Οι λυσσαλέοι πόλεμοι των Επιγόνων στάθηκαν η λαιμητόμος της Γενιάς του Αλέξανδρου….

xorisorianews.gr

测试

 

这是标题元素

我文本块. 点击编辑按钮来改变这个文本. Lorem存有胡萝卜, 明尼阿波利斯本科开发商. 土地开发商, 哀悼,既不ullamcorper马蒂斯, 排球蛋白狮子.



保持

Amphipolis.gr | 亚历山大大帝的死怪

亚历山大大帝的死怪

其中一个最伟大的历史谜语, 甚至比埃及的狮身人面像实际更糟, 这是谁杀了亚历山大大帝.

有些想轻轻亚历山大的死充到他的同伴. 对于那些谁在战斗中说的责任丝毫失职, 其中指出 亚历山大一直声称主导作用, 无数次可能导致马其顿顽强的指挥官死亡.

继续阅读

Kassandros: 权力的篡夺者一边亚历山大大帝的血线

什么最终被卡山德篡位统治者谁淘汰亚历山大大帝的所有后代并杀害他的母亲奥林匹亚相同;

他和他的父亲安提帕特背叛亚历山大的信任和撕开了精心菲利普二世’ 创造. 马其顿强大的国家. 然而,这名男子是塞萨洛尼基的创始人.

因为当时亚历山大的继任者保持团结帝国, 并且遭受了痛苦,虽然希腊化时期的辉煌下降,直到罗马人的所有希腊王国征服和希腊大陆. 当希腊人将xanaelampe将是另一种形式: 作为拜占庭基督教的希腊人

Kassandros ( 358 或 350 – 297 例如. ) 他是城市的亚历山大大帝的最密集之一, 在战争中的后继者的 prwtagwnistikes 人物之一, 谁统治马其顿地区. 他是安提帕特与塞萨洛尼基成立的统治相关的长子和最引人注目的事件之一. 他也是短命王朝Antipatridon的创始人.

小曾参加亚里士多德与亚历山大和赫菲斯提安的教训. 卡山德没有按照亚历山大的军队, 但他留在马其顿一起安提帕特. 晚些时候, 在巴比伦庭院的指挥官, 卡山德是他辩护,他的父亲对他们的阶级敌人,尤其是奥运会, 亚历山大的母亲.

晚些时候, 去世后,. Alexandrou, 他的父亲宣布他的继任者在马其顿的波利伯孔王国. 卡山德花, 尽管他的年纪, 层次结构中的第二名与将军的军衔, 这是了不起的地方,因为波斯人, 并通过了与并购. 亚历山大对国家的治理.

然而,卡山德生气, 作为波利伯孔, 虽然复杂, 这是其相对血液. 然后, 根据西西里的狄奥多罗斯, 首先与当地的盟友,然后到埃及王结盟, 托勒密救主和安提独眼, 并宣布针对其竞争对手的战争.

大多数希腊城市站在了和雅典也投降. 直到 318 例如, 他击败了他的船队波利伯孔博斯普鲁斯, 他在马其顿的主权和希腊世界其他地区的手中已经积累了. 他还与欧律狄刻制成结盟, 马其顿ofArridaios国王菲利普三世的妻子雄心勃勃, 并成为总督.

然而, 她和她的丈夫 (这是亚历山大大帝的同父异母的兄弟), 通过奥运会杀害, 与他的兄弟一起卡桑德, 尼卡诺尔. 卡山德在一次游行反对奥林匹亚和, 他强迫她Pydna投降, 端口奥林巴斯脚下, 他命令她的死亡 316 例如. 继任者的毁灭性战争之后, 卡山德, 号’ 奥赛的头号敌人, 成为主人一般在马其顿和菲利普Arrideus与欧律狄刻结盟与他宣告了马其顿王位馆长. 奥林匹克运动会, 看到危险孙子的利益, 亚历山大四, 离开大陆和马其顿竞选.

在与欧律狄刻和ofArridaios的军队发生冲突, 由老女王后者捕杀野生. Kassandros, 忙碌在雅典当时, 针对奥运会, 这需要避难Thermaikos Pydna的强化海滨小镇, 她的小亚历山大有四, 罗克珊, 塞萨洛尼基和许多忠实的.

经过七个月的围攻之后被围困的情况变得不堪忍受 (飞地被迫屠宰吃掉一头大象的礼物亚历山大), 奥林匹亚投降救孙子. Kassandros, 在没有他的诺言, 把人给宰 - 中’ 其他受邀愤怒的亲属被杀害奥林匹亚, 石她, “离开它掩埋尸体腐烂”. 目前推测,墓墓 “翻筋斗” Makrigialos Pydna, 但尚未出土

该罗克珊是奥克夏特斯的漂亮女儿, 历时亚历山大要塞. 这个区域是那么大夏的希腊王国, 在一个地区覆盖当前的阿富汗北部和蓬勃发展在未来两个世纪.

婚姻, 一些消息来源, 这是猛烈的爱情亚历山大为美丽的罗克珊结果, 而其他消息人士说,婚姻是政治上的权宜之计. 大概是两者的结合 - 事实上一个不排除其他.

他的儿子亚历山大出生于巴比伦 323 , 当他已经死了. 因此,他的儿子, 名叫亚历山大D.“ ,与他的叔叔一起拥立为王, Arrhidaeus. 该罗克珊和她的儿子回到了马其顿逃往伊庇鲁斯谁住在这里Olympiada, 亚历山大大帝的母亲.

你看,他没有在马其顿感到安全, 因为现在是由亚历山大的对手,篡夺王位的行使权力. 该罗克珊和她的儿子亚历山大终于落到残酷exousiomanias受害者卡桑德.

关于 313, 各城市放弃了联盟,他们与卡山德和伯罗奔尼撒半岛的大部分地区陷入安提手中, 而继任的战争仍在进行. 卡山德被迫进入谈判, 但这并没有导致任何地方.

在接下来的两年, 托勒密和卡山德再次主动和安提遭遇连败. 秋 311, 签署和平协议, 其中规定了停止敌对行动,并承认他的儿子的分枝. Alexandrou, 亚历山大四, 因为成年后王.

所有的宝座和朝代会员所有时间, 他们从阴谋和谋杀遭遇权力的篡夺者之间. 因此什么担心成为罗克珊. 当奥林匹亚死亡, 失去了它的支持和安提帕特的儿子, Kassandros, 谁曾在马其顿篡权, 在安菲波利罗克珊和她的儿子亚历山大监禁, 那里的订单 311 例如. 他们杀害.

但是,他们的尸体据称不埋用适当的值,因为他们卡桑德的敌人. 接受王室的价格和埋葬当然是可能的,
由石狮狮身人面像的建议在安菲波利发现, 那就是在任何情况下对王室墓.

卡山德还坚信波利伯孔利息是毒害亚历山大的私生子, 大力神, 和他的母亲, 波斯的亚历山大的情人, 在巴耳馨, 的 309 例如. 他已经与王室采取了妻子连塞萨洛尼基, M的同父异母的妹妹. Alexandrou.
经与塞琉古结盟, 托勒密和莱西马库斯, 针对安提, 发生后,他的儿子德米特里在战败后 301 例如. 在益普索战役, 马其顿无可争议的统治者.

在希腊,他跟随父亲的政策, 即各成员国在城市表现为附庸,而不是盟友, 是什么让对面安提A和besieger迪米特里奥斯. 卡山德是与文学爱好的男人, 而且暴力和雄心勃勃.

他又建底比斯亚历山大平后建到位的热点塞萨洛尼基, 在妻子的荣誉. 他建立了一个新的城市, Kassandreia, Potidaea废墟摧毁了菲利普.

他死于浮肿, 的 297 例如. 萨尼亚斯写道,他的长子, 菲利普 ·, 他登基后不久,, 他遭受了退行性疾病而死. 接下来的儿子, 安提帕特二世, 他谋杀了他的母亲, 塞萨洛尼基, 考虑到表现出特别青睐于幼子, 亚历山大·V. 亚历山大报复拉下马安提帕特II, 虽然后者短暂夺回王国, 若干年后. 亚历山大也被德米特里征服者杀害, 安提的儿子.

由于卡山德帝国的亚历山大建立的没有一个共同的参考点, 他的儿子亚历山大D'.Nai虽然继承人可能无法识别的权威, 但与人的直接血缘关系向谁欠他们的存在将迫使他们不要自相残杀, 并承认,至少在亚历山大的儿子奴役.

该辐射亚历山大光芒仍然在他去世后举行. 此外,我们永远都不会知道,如果他的儿子有一些或者很多他父亲的美德. 剿灭年龄 12-13 时报.

http://master-lista.blogspot.gr/

希腊语 – 神话坍塌

该研究人类语言的科学,说语言学. 到了19世纪末,不是一个独立的科学, 但语言问题只能在文献中提到.
语言学可分为三大行业:
() a) 普通语言学, 其中审查的现场口语现象, 下每一个现象在语言与语境的作品有语言现象精神功能的规则,
() b) 历史语法和语言的历史, 检查发生的语言的元素随着时间的推移的变化,
() c) 比较语言学, 其中审查地球上存在的所有语言, 分类处理, 分类成组和异同鉴定.

对于语言及其变化的一次使用文字学的各种工具语言学在研究, 作为语音, 语法, 语义等。.
语言科学的重要性是巨大的. 除了明确的认识,提供, 什么语言以及它是如何随着时间的推移而变化, 语言学成功地发现和阅读的语言建纪念碑 5.000 公元前. 由此带来的整个文明的人们,已经在史前时期兴盛的关注.
语言学第一语言研究的历史, 在词源的形状, 已经观察到荷马, 在他的史诗谁试图解释各种英雄和神的名称的词源. 经过荷马和古代其他作家在这方面作出同样的努力. 然而, 他们的研究并不成功, 为什么甚至不知道拼音规则, 由于它们证明如果词源是正确与否. 他们的解释,但会带来词的语言考试的第一例.

在古典时代柏拉图的对话“克拉底鲁”涉及语言科学的一个基本问题, 如果创建“本质上还是法律”,不同的话. 当然,古希腊人从未达到印度语学家的完善和深度, 但他们成为主要的语言学术语的创始人, 至今仍在使用. 罗马人开始处理自己的语言仅仅是第一BC. 世纪 (CDAP, Flakkos, 昆体良, Priskianos) 而在希腊的例子完美模仿的背景下.

科学,其目的是阅读和研究早期时代的手稿写作, 说古文字.
该材料在其上是由古文书检查文本, 主要是羊皮纸和纸. 什么,什么是写在一个特殊的科学考察纸莎草, 该papyrology, 而在硬质材料的铭文审查了金石. 羊皮纸由接收特殊处理,并从古代用于13世纪动物皮. 在13世纪的纸逐渐取代自推出以来,为固定的羊皮纸. 与盛行直到今天.
虽然每个书面语言都有自己的古文字学, 特别关注和的希腊语和拉丁语古文字学进行了研究比任何其他语言的更多.
希腊古文字学. 本笃会开幕和尚伯纳德·德Monfokon工作, «Palaeographia Graeca», 在巴黎发行 1708. 随之而来的还有许多作品, 主要是法国和德国, 与介绍的学习方法和问题. 在希腊古文字学是由专家代表, 如S.. Lambros, 美国. Kougeas, (A). Sigalas, L.. 西铁城等希腊文写作监测从4世纪palaeographical. 例如. 按时间顺序帧, 指定, 是:
() a) 托勒密时期
() b) 古罗马时代为M. 康斯坦丁
() c) M的期间. 康斯坦丁为一年 800 (建立微不足道的)
ð) 期间 800-1204
Ë) 从Palaeologus时代的期间印刷术的发明
() f) 从印刷和超出本发明的周期
对于写作类型, 分为 :
() a) 书法或书籍· m’ 这主要写的书,是特别小心
() b) 通俗的, 日常使用, 在书面文件和私人信件,
() c) 写正式秘书处, 即皇室或最高行政机关.
在希腊文写作的历史,是9世纪. 公元, 因为那样的话介绍了微不足道. 几乎所有从公元4世纪幸存的文学书籍. 神父。. X. 如9世纪初. 公元年. 用大号字体印刷, 它源于古碑文的撰写. 微不足道似乎来自需要教会停止基督徒在希腊众神的庙宇用古希腊雄伟字母,他们遇见. 或字母的变化似乎系统化,这些年来,然后通过了写书. 从显示的迹象表明这项工作是在寺院Studion完成在君士坦丁堡, 这是在9世纪拜占庭资本的强大精神中心. 微不足道的收养当然并不意味着大量打印取消, 这无论是生存缩写或在文本和影响力微乎其微. 应该注意的是,目前希腊文写作只是来自于9世纪的微不足道。, 在首都最古老的大型印刷相结合.
希腊古文字学的另一个地标是印刷术的发现和引进. 当阿尔杜斯·马努提乌斯印在威尼斯第一个希腊书在15世纪末。, 收到信件的形状,从他那个时代的手稿, 这就是为什么这些书的文字是几乎相同的脚本. 然而, 一方面很多作品继续被写入, 在19世纪.

希腊领先的外国科学家写的字母起源

1. (A). Ζαρντέστό“希腊人民的形成”, 巴黎 1923 ΣΕΛ 215 它支持了希腊字母.
2. 正如法国哲学家勒内·Ntysso在«亚洲学报» ,1,357,1905 他一直支持他们如何把腓尼基字母从希腊人 : “慈宜居推翻率先形成牛头(Vougenis =狄俄尼索斯).
3. 无论埃文斯«scripta牛津Minoa的» 1909 明确指出,克里特带来的字母腓尼基.
4. 普鲁塔克“夜宴”介绍在阿尔法, 话说Boeotians该怎么第一次参加,而不是腓尼基人.
5. 狄奥在“书E74”说 : “泰丝不Mousaios dothinai尽管信件evresin父亲和史诗组合物,prosagorefmeni诗意” – “掌上CDR开始evrein信, 但类型的信件只有metatheinai, ,要么写了大多数人的认同chrisasthe及为何上述普通名词的tychein“.
6. 波里比阿TO“从历史上看IA,4“说 : “奥尔森法, CDR定制, oulogos呃另一个没有阿门共同善待对方 (腓尼基人和希腊人)».
7. 赫尔曼·狄龙在“前苏格拉底以及第奥菲斯”德国文学说::“希腊人不是只知道写, 但写在董事会会议记录的意见和思想“.
8. Argonautica“诗句 44 和104“,我们看到 : “无论奥菲斯exelochefse圣地地区埃及和利比亚.
9. 佩尔森教授乌普萨拉 1951, 它得出的结论是,脚本是克里特产地 (线形文字A).
10. 在上Noumantias Soulten教授发现或写在使用在克里特岛,因为2000pch.
11. 地利和查德威克 (语言学家) 他们透露线性B的希腊字符
12. 无论Chourmousiadis考古学家 1994 出土的木牌,刻有他的刻字 5260 BC (日报 15\2\94).
13. 无论kavadi (院士) 在他的“史前考古学”报道拼音是怎么希腊.
14. 相同的,说:“金石学”项目的Arvanitopoulos IN.
15. 无论DB. 在“古文化克里特岛'项目腌制教授还告诉拼音是怎么希腊.
16. 无论Papagianopoulos教授epigraphers 1939 项目“亚历山大大帝和世界希腊文化”希腊版, 大流士p 146 它支持拼音怎么想怎么不好腓尼基.
17. 西奥多·伯奇德国历史教授的作品“亚历山大大帝”,保证它的希腊字母.
18. 无论“Tsilmert穆雷”英国历史学家和语言学家指出,希腊人是怎么知道的第一个脚本.
19. 施耐德在德国«明镜Kretische乌尔施普龙DES Phonizichen字母»指出克里特岛是怎样的字母表.
20. 提阿Vauger欧洲作为重要的语言学家认为它们是希腊字母的创造者说出以下 : “异位性TAP希腊方言的基础, 野蛮的发现说“ - ”语法Choiroboskos, 前言, p340»
21. 无论维科认为如何字的参数原始希伯来字母的飞扬和课程,由希腊人给犹太人的字母,而不是相反 (艾柯: “完美的语言搜索”).
22. 法国杂志L'EXPRESS国际T,2611, 19/8/2001 说:: “或者我们希腊的所有的, 字母, 正义, 民主, 剧院, 体育, 哲学, 数学, 药, 道德, 天文学, 艺术…»
23. 奥利弗·塔普林教授. 牛津 , 希腊人已经在西方文明的心脏地带建立扫盲, 而为什么这个词是由前两个希腊字母希腊.
24. 亨利·米勒 (ekd.Pleias) 说: : “克诺索斯或遗赠给世界上最宏伟的遗产人类迄今所知的字母表. 克诺索斯是与词的真正意义上的世俗. 文化为代表溶解 1500 年前来到地球的救世主, 他留给了整个西方世界字母表“.
25. 英语版格罗里埃新韦氏词典, 纽约 , 该字母是希腊
26. 迪奥尼赛奥斯·萨克斯诺斯, 该字母是希腊
27. 哈里斯Lampidis, 该字母是的Ellinikon
28. 保罗·富尔IN“或在克里特岛米诺斯时代的日常生活”埃德遨享仕雅典 1976 说: : “的拼音是克里特岛的起源“.
29. 莱纳赫的«莱斯Celtes丹斯莱valees DU-PO-ET-DU-多瑙河»告诉迈锡尼是如何字母表.
30. Burrews希腊«在克里特岛的发现»就是一切凤凰.
31. HUMEZ«阿尔帕欧米茄»pseftai小号Foinikistai
32. LODS«前基督教时代, 希腊版, Divris第109页“希腊人教Alfaniton棕榈树
33. Dussaud«莱斯文明prehelleniques丹斯乐盆地德拉单纯哎呀»希腊人给了字母到Palm.
34. Ell.Ekd雅典威利杜拉斯“文明史” 1965 A.卷. 字母表说,杜拉斯是的Ellinikon.
35. 查尔斯Bairlits“从被遗忘的世界之谜”工程,出版物, 裁缝, ΣΕΛ 253. 字母的Ellinikon.
36. 安德烈亚斯Papagiannopoulos考古学家epigrafologos, 字母表说是希腊.
37. 语言学马里奥裴教授在哥伦比亚大学美国«芬克和Wagnalis新百科全书» 1972 音量 13 ΣΕΛ 451. 该字母是希腊人.
38. 索绪尔一般linguistuics课程“页面 39, Hellinikon是字母表.
39. Arvanitopoulos (1874-1938) 家庭版雅典 1937 音量 1. 字母的Ellinikon.
40. 乔治·史密斯毛里求斯施密特 1872 和 1876 另外,按照字母表的希腊血统.
41. 晚上公报 27\3\87 写 8000 如
42. 州长雅典卫城 17\1\87 作为ESO破坏考古发现, 蚀刻表演.
43. 南方公报 25\11\86 希腊字母表.
44. 康斯坦丁·察佐斯大学教授, 哲学家, 律师, 诗人. 该字母是的Ellinikon.
45. Stassinopoulos教授, 该字母是的Ellinikon.
46. ILIAS 168 “王的产品送到了一封信从pentheron (卡德摩斯信号).
47. 欧里庇德斯 (Aposp.578) Palamidis,科斯和Simonidis的Epicharmus炮制字母.
48. Gkeorgief保加利亚科学院按照字母表的希腊血统.
49. 杰奎琳·德罗米利: 这些著名ellinistria, 挣扎了古希腊文和快乐的教学,可以在欧洲提供, 她断言. 参与竞选“一树,希腊”, 针对烧八月造林, 声明雅典的“自由报”: “这只是关于团结! 对于什么样的文明归功于希腊. 希腊文化是世界上所有文化的出发点” ...
50. 亨丽埃塔沃尔特, 法国语言学家“的语言,我们都是希腊人”.
51. 希罗多德随着时间的推移,通过改变语言, 和改变的信率“.
52. 历史学家Douris归因于信凤凰, 跟腱的导师.
53. 无论的M.Minoide IN“汽笛风琴”论文写道:: “品达是字母由雅典名为歌词的发明的意见.
54. S.G. Rembroke在他的工作 (希腊的遗产, 牛津大学出版社 1994) 说: : “在手掌提供的中介作用逃脱历史的任何信息. 这是对的智慧和文化的载体“选择的人对他们的不文明,直辖市希腊人”角色.
55. Damianos小胖“研究 ( 出生和希腊圣经解读, 雅典 1987) 她写道特点 : “孩子们被教导,希腊人借用了腓尼基人写. 如何做了希腊人的人如此表现, 原, iconolaters, 足智多谋, 它可以捕捉到的口头演讲贷款图, 国外对自己的心理世界, 它自己的事件,当然,完全机械“.
56. Suidas引理-Samion市- 他认为,该信件epinoithisan萨摩斯雅典人把他们转移到东部.
57. “有些话他们的地位par'imin不法西菲性质爱马仕CPD棕榈树叶书面每人类katapemfthinai”.
58. 阿里斯蒂德什么演说家, 由于小亚细亚的ex'Andrioupoleos发起2ai.mch写: “通过噶尔城市和所有的人属我们和我们的先进的饮食和语音偏离…大力神列…利比亚…博斯普鲁斯海峡…叙利亚。. 西里西亚, 但所有的土地…和di'imon一致通过的事实或宇宙“.
59. 一切都将杜兰特(1885-1981) 哲学家, 历史学家,哥伦比亚大学教授, 写: “字母我们通过Kymis来到西”. 还有什么你找到说服, 不是美国人或巴基斯坦人,该字母是自己的, 但希腊人交谈, 该字母是自己的. THE 480 米斯托克利击败了他们在萨拉米纳手掌, 他们CIMON击败了 466 Eurymedon和C安克斯克雷茨他们打败了 449 塞浦路斯 .

泰尔首先编制写作系统交互,表达自己的想法, 图像, 思想等. 或查看假设, 无证, 陪同并通过单边和专制方面补充不科学的理论读取来自腓尼基字母希腊字母的由来, 腓尼基字母, 这在本质上是从来没有音节和字母. Foinikiston的唯一参数是希罗多德的话: “和Palm之前ELLIS带来的教学部门希腊人,直辖市和字母CDR eonta, 我为dokeei“. 最后一句自己希罗多德提出保留. 的多科动词的意思是想, 猜想. 此外,他带来了什么希罗多德写字母,而不是推出的字母. 隐约表达和手掌的说 : “在通过改变语言时, 和改变的信率“. 学习希腊语棕榈, 改变语言. 西西里岛E74套: “泰丝不Mousaios dothinai父亲的信件evresin”- 而不是evresin在模糊的字母. 并指出,即使是所谓的腓尼基字母被发明手掌, 但希腊字母的适应: “法西手心CDR防爆evrein权威, 但类型的字母只有metatheinai“. 腓尼基Agenor的创始人是凤凰之父 ,THE Kadnou和欧洲. 这个词凤凰Ellinikotati和手段紫色, 红色, 植根于谋杀foinios杀.
小号Peleseth (克里特谁是呼吁非利士人) 当他们定居NDV巴勒斯坦地区海岸线, 汇聚和写作, 哪晓得和emimithisan游牧群众, 之后,他们在那里定居下来, esfeteristhisan与历史应验名称. 此外,它们被Skopjans马其顿名称实现. 除了腓尼基名称是众所周知的希腊人. 火神CPD特罗亚的任何达里斯牧师, 他写了一篇关于棕榈叶最古老的荷马的伊利亚特, 其中,伊良说,他看到. 历史学家Douris归因于凤凰的字母, 跟腱的导师. 腓尼基人我们说,我们发现字母, 事实上什么已经音节. 没有元音, 不echaraxan木板或泥板, 或卵石, 也不弹珠. Adiefkrinisto仍然究竟写了腓尼基人. 有一件事是当今某些: 不写了什么. 无论的M.Minoide IN“汽笛风琴”论文写道:: “品达是字母由雅典名为歌词的发明的意见. 约瑟夫尝试nagnomi如何通过字母命名为雅典的歌词发明. 约瑟夫试图证明手掌和犹太人是如何起源相同 (也许是因为他是犹太人), 但不服气, 因为以目前这些人直到最古老的文明太夸张了希伯来语事件. 或乌加里特, 古城, 该遗址位于城市拉塔基亚附近 (叙利亚北部) 并发现了 1928. 城市的繁荣,被放置在期间从15日至12世纪. 例如. 今天,该地区被称为拉斯萨姆拉. 了解这个城市的历史是基于在该地区进行考古发掘, 由法国考古学家克劳德·谢佛尔斯特拉斯堡大学. 在平板电脑上的粘土记录的城市历史的重要事件. 看来,乌加里特是支流原本埃及, 然后在赫, 而与塞浦路斯的希腊人和克里特岛贸易均显著, 就证明了在发掘中发现的陶器丰富. 都写在楔形文字的迹象evrethisan使用四国语言, 证明该城市是国际中心, 其中蜂拥而至阿卡, 赫, 从希腊克里特岛, 迈锡尼. 在乌加里特四种语言的塞萨利Kypro.Ektos用七种不同的写作. 从而使故事中的Finikia给我们今天吃. 一个购物中心在那里收集所有文明人, 将是所有文明的人的创造. 不efyire瑞士或金钱,因为今天更多的钱去那里, 也不腓尼基efyire没有字母表,因为有epigainon希腊人, 埃及人和亚洲人. 手掌那里使用的楔形带式 30 点, 这是常见的一些语言,几乎所有游客沟通. 其中的居民,他们认为,在Baalism和Doug, 但由于该地区的一些事件似乎证实旧约兴趣 (关于埃利亚斯骗子等。), 棕榈适合犹太人的理论宣传,不留严肃的科学家到angixei.I第二乌加里特写了 22 symfonogrammata与只有归因 22 舌头使第二书写可以考虑symfonitario下. 但如果是字母表 ;

或mikrozoi这一理论棕榈, 传入欧洲,在那里他写道:作为一名英语经典S.G时间. Rembroke在他的工作 (希腊的遗产, 牛津大学出版社 1994) 说: : “在手掌提供的中介作用逃脱历史的任何信息. 这是对的智慧和文化的载体“选择的人对他们的不文明,直辖市希腊人”角色. 在中世纪后期, 因此原教旨主义和蒙昧主义已经达到了一个点, 他们想成为阿伽门农的女儿的女儿伊菲革涅亚为他Ieftha, 杜卡里昂作为方舟, 奥菲斯作为莫伊西或扭曲,泰瑞西斯, THE Faethona撒旦等。. 从 1599 但与来访的英国传教士到印度, 那里有语言兴趣的运动, 在语言的国家相比语法. 需要提出的传教士证明或欧洲语言 (即希腊或) 应该去很好地源于部分亚洲, 为了带领我们在旧约,并感谢他们谁给了我们的语言说话和良好的犹太人善良pistefoume.Oi良好犹太人注意到语言的相似,在许多欧洲明智创造的兴趣气候, 那, 旅行, 他们的研究, 和金钱富裕的犹太人来了, 他们发现,在欧洲语言和印度的话很多相似之处. 然后在那里将成为腓尼基 1798 发表在书帕多瓦意大利传教士paulinus的一个S自动巴托洛梅奥«的对于语言zendikis的古代和亲和 (即古波斯), 梵语 (即古印度) 和德国“, 这造成了巨大的印象. 在这种衣架会判断荷马这会导致没印象. 由于比较研究,继续通过多. 语言学创始人被认为是弗朗茨BOOP, 谁在 1816 efyire主要欧洲语言和印度的共同起源, 亚美尼亚, 波斯等。. 但是,什么是共同的起源 ;
贝鲁特和贝鲁特的城市, 他把它的名字从韦里亚女儿Adonidos和金星. 大马士革和叙利亚的流动资金了大马士革的onma爱马仕和Alimidis的儿子, 阿卡迪亚 (St.Vyzantios). 古希腊殖民地是西顿. 不过到了木马时代本人墨涅拉俄斯曾访问及其Faidimos国王捐赠有价值的火山口. 这坦承自己墨涅拉俄斯特勒马库斯其中echarise这个火山口 (ð,615-619). 阿贾克斯的Teukros哥哥来到西顿和有帮助国王Vilos, ekyriefse塞浦路斯和内置萨拉米斯. 此外Sidona法拉王建议Sarpidona不与木马更具有Achaious结盟. 凯撒利亚的尤西比乌斯给出了一切成立以来城市在LiCl, Eloim主管 (神), 相关土星希腊人. 敷料具有氮酮儿子Irakleous它的名字. 之间 1150-1050 克里特岛定居在巴勒斯坦. 无论Bratsiotis相信上帝衮是合金迦南和克里特岛的神. 尽管伯利恒发现都市报非利士. 这些每tafois非利士实测索环, 银和陶器, 演示迈锡尼艺术. 存在克里特岛,巴勒斯坦被提及,并从旧约 : 西番雅V4-6 – 乔尔章C., 6 - 以赛亚书第一章, 12 - 以西结书章合资公司, 16. 更糟糕的是犹太人, 创世记KG3-4指出如何亚伯拉罕谁一直是犹太人的首席, 表示他们是陌生人Palaistini1100pch. 在项目“东方的人民”无论Koumaris教授说,赫梯人是老亚洲人, 从Aigaiatikis. 赫梯人不属于闪族. 像欧洲的形态和特别地中海. Loannis帕萨他们出现在M.亚洲UNDER 2000 BC-嵌入衍生. 至于凤凰, 名凤凰FROM的子孙后代Inachou, 阿尔戈斯王古. 最终,不仅没有找到一个字母棕榈, 但即使是这个城市由希腊人创办.
作者认为名字foinikeia字母, 红色在其中写道:. 还有人认为,这个名字来自棕榈叶,他们写道:. 但是大洪水后Defkalionos, 内存中没有森严的信件, 除了Pelasgon, 野蛮人planithenton的af'Ellados领域. 其他语法学家称之为清晰的字母Pelasgic. 还有人说,怎么克里特信, 别人是怎么跟腱的前导师, 凤凰, 但也有其他人谁说的字母是如何带来水星, 刻棕榈叶“有些言论爱马仕CPD棕榈树叶的位置par'imin不法西菲性质的书面每人类katapemfthinai”. 其他作者说,西西弗是如何发现的信件. Euripidis和斯特西克鲁斯坚持Palamidis, 而Suidas引理-Samion市- 他认为,该信件epinoithisan萨摩斯雅典人把他们转移到东部. 在一个喷泉的帕福斯题词, 或题词德尔福船“Amfitrion酒店m'anethike从tilevoaon处理”, 或参照IN柏勒罗丰荷马证言当“Grapsas CPD板ptykto thymofthora许多”, 他的作品奥菲斯, 或狄奥尼修斯的证词, 阿里斯塔克斯和许多其他的学生认为,希腊人在特洛伊战争之前写长, 和之前也自然发生在世界棕榈. 起初,希腊人有16grammata: (A),(B),(C),(D),Ë,(J),K,L.,M,ñ,的,P,P,美国,Ť,计算机. 西蒙尼德加入的H,哦,Ø,Ÿ和G Palamidis它被发明之前I.,˚F,X,ž. 如果这是真的它, 荷马知道. 一些属性发现钍,˚F,X,ž科斯雪城Epicharmus, 谁是当代卡德摩斯. “THE Foinikeia被称为信, 作为fisin..Eteonefs和Menandros, 作为历史学家, 因为CPD petalois foinikikois egrafonto, 歌剧kreitton Estin说话, 是腓尼基女性自身心灵, 即荣耀“ (贝克Anecd). 或希腊语也呈现正常发展 :
1. 前期Eikografiko
2. 象形文字
3. 音节表
4. Fthongografiko.

楔形文字在印度西部在贝希斯敦写作从来没有导致希腊的著作和人质的伟大.
塞浦路斯和B类线形已经被解码,是相当明确表示,希腊语不间断. 线性B是线性A的进化(Tsikritsis B类线形ekd.Vikelaias, 就连国家地理按照这一发展ekd.Ell.t.6,1999) 和由地利和查德威克所解密的 1952. 相关迹象发现了什么埃文斯 1900 在克里特岛, 而其他如圆形Eptanese, 希腊中部和伯罗奔尼撒半岛.

在希腊象形文字中最重要的是费斯托斯磁盘, 它不能被腐蚀,但显示小海豹的指纹,被认为是在印刷的第一步.

在克里特岛的Arkalochori发现刻斑. 一切从一开始就支持埃文斯 : “如何线性B和音节表达希腊语. 告诉您如何腓尼基人从克里特接到剧本, 这在13世纪期间BC殖民巴勒斯坦作为非利士海岸“. 大约在同一时间,刘若英Ntysso假设: «οί Φοίνικες είχον παραλάβει πρωιμώτατα τό αλφάβητον, παρά τών Ελλήνων, οίτινες είχον διαμορφώσει τούτο έκ τής Κρητομυκηναϊκής γραφής». 从本质上讲手掌收到音节和为此从未开发字母表. 像这样他们选择和保持. 即字DDMS手掌了解Didymaion, Δαβίδ κ.ο.κ. Αντιθέτως ή Ελληνική φυσιολογική εξέλιξις κατέληξε στό σημερινό σύστημα γραφής, τό πρώτο καί μοναδικό δηλαδή αλφαβητάριο στήν παγκόσμια Ιστορία. 通过地利带来的重要元素分别为立克元件具有线性乙, 定位时间多利亚后Mykinaioys, δίδοντας άλλο ένα «χαστούκι» στίς ινδοευρωπαϊκές θεωρίες καί στίς καθόδους τών Δωριέων, ή τών Απάτσι, ή τών Ζουλού καί άλλων «Ελλήνων»πού μπορεί νά ήρθαν περί τό 1200 例如.
Ανέκαθεν λοιπόν οί Δωριείς ήσαν στήν Πελοπόννησο καί γιαυτό κανένας ιστορικός δέν γράφει γιαυτούς. Ή μόνη κάθοδος πού γράφουν οί αρχαίοι συγγραφείς, είναι ή κάθοδος τών Ηρακλειδών καί εξιστορούν μέ αυτό, τήν επάνοδο τών εκδιωχθέντων έκ τής Πελοποννήσου απογόνων τού Ηρακλέους, είς τήν προγονικήν καί δωρικήν έκπαλαι Πελοπόννησον (Αριστοτέλης, 斯特拉波, Έφορος, Διόδωρος). Κάθοδος σημαίνει επιστροφή στήν πατρίδα, όπως επάνοδος. Κάθοδος τών Μυρίων σημαίνει επάνοδος, επιστροφή, επαναπατρισμός, υπό τόν Ξενοφώντα. Γιαυτό ακριβώς καί λέμε άνοδος καί πτώσις τής θερμοκρασίας καί όχι άνοδος καί κάθοδος τής θερμοκρασίας. Τό τελευταίο πάτημα τών Φοινικιστών ήταν άν τό αλφάβητο είναι Ελληνικό, τά ονόματα τών γραμμάτων θά έπρεπε νά ήσαν κλιτά. Όμως τά ονόματα τών στοιχείων «άκλιτα εισίν, οίον τό άλφα τού άλφα τώ άλφα, τό βήτα τού βήτα τώ βήτα κ.ο.κ. διότι εισίν αρχαί, αί δέ αρχαί καί ρίζαι τών πραγμάτων απλαί θέλουσι είναι καί αποίκιλοι, οίον ή λευκότητις απλή εστίν καί αποίκιλοςίνα μή ευθεώς είς δυσχέρειαν αυτά περιβάλλωμεν καί συγχέωμεν αυτά είς ποικιλίαν περιβάλλοντες»(Comm.είς Διον.Θράκα Σχόλια Vaticana).

Οί Έλληνες έγραφαν τεκμηριωμένα από τήν 6ην χιλιετία. Στό Δισπηλιό τής Καστοριάς ό καθηγητής τού Αριστοτελείου πανεπιστημίου Κ.Γ Χουρμουζιάδης, βρήκε πινακίδα τού 5260 例如, ή οποία χρονολογήθηκε μέ τίς πιό σύγχρονες μεθόδους καί βρίσκεται στό αρχαιολογικό μουσείο Αθηνών. Αυτή ή πινακίδα εχαρακτηρίσθη ή πρώτη επιγραφή σέ όλο τόν κόσμο. Τρία χρόνια αργότερα ό έφορος τών προιστορικών καί κλασσικών αρχαιοτήτων «Α.Σαμψων» στό σπήλαιο τού Κύκλωπα στά Γιούρα τών βορείων Σποράδων ανακάλυψε θραύσματα αγγείων μέ γράμματα ίδια μέ τού σημερινού αλφαβήτου. Τά αγγεία αυτά χρονολογήθηκαν στό 4500 例如. Ό ίδιος αρχαιολόγος τό 1995 στήν Μήλο ανεκάλυψε πρωτοκυκλαδικά αγγεία τού μέσου τής 3ης χιλιετίας, πού είχαν χαραγμένα τά γράμματα Μ,X,ñ,K,Ø,P,的,Ë. Πρώτος ό Evans διατύπωσε τήν άποψι πώς ή γραφή καί τό αλφάβητο είναι καταγωγής Ελληνικής. Ό «Πόλ Φόρ» στό αμερικανικό περιοδικό «Αρχαιολογία» παραθέτει πινακίδες πού εβρέθησαν στό Κυκλώπειο τείχος τής Ιθάκης, Γραμμικής Α τού 2700πχ. Γιά παράδειγμα : Οί παλαιότερες Κινεζικές επιγραφές είναι τού 1450πχ, ενώ τά παλαιότερα Εβραϊκά γραπτά είναι τού 700πχ. Τά αρχαιότερα κείμενα τών Άγγλων ανάγονται στόν 8ον μχ αιώνα, τών Γερμανών τόν 4ον μχ αιώνα(τού επισκόπου Ουλφίλα), τών Γάλλων ανήκουν στόν 9ον μχ αιώνα (Les Serments de Strasbourg), τών Ιταλών τού 1150μχ (καντιλένα), τών Ισπανών τά παλαιότερα κείμενα ανάγονται στόν 10ον μχ αιώνα καί τών Πορτογάλων ανάγονται στόν 12ον αιώνα.
Η Γόρτυνα υπήρξε πόλη πολύ παλαιά πόλις τής Κρήτης. Το όνομά της το έχει πάρει από τον ήρωα Γόρτυνα, γιο του Ραδάμανθυ (παλαιότερα λεγόταν Ελλωτίς και Λάρισσα). Δεν υπάρχουν στοιχεία για το αν υπήρχε κατά τη Μινωϊκή εποχή. Πολλοί είναι πάντως εκείνοι που τη θεωρούν σαν έδρα των πολύ παλαιών κατοίκων της Κρήτης (Hdeck). Το βέβαιο είναι ότι υπήρχε και φαίνεται ότι άκμαζε κιόλας κατά τους ηρωϊκούς χρόνους. 荷马 (Ιλ. (B), 646 και Οδ. (C), 204) την ονομάζειτειχιόεσσανκαι την αναφέρει μεταξύ των πόλεων της Κρήτης που είχαν φτάσει σε ιδιαίτερη άνθηση. Την αναφέρει επίσης ο Πλάτων στουςΝόμους” 的 (IV, 708) σαν εύπορη και ευνομούμενη πόλη. Αλλά και αρκετοί άλλοι. Η ακμή της κράτησε, με ορισμένες διακυμάνσεις φυσικά, 作为 863 μ.α.χ.χ. που καταλήθφηκε και καταστράφηκε από του Σαρακηνούς.
Την εποχή της Ρωμαιοκρατίας η Γόρτυνα υπήρξε έδρα του Ρωμαίου διοικητή.
Ο χώρος όπου βρισκόταν η παλαιά πόλη της Γόρτυνας βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στα σημερινά χωριά Άγιοι Δέκα και Μητρόπολη, δεξιά και αριστερά στον ποταμό Μητροπολιανό (τον παλαιό Ληθαίο) που προχωρεί και χύνεται στο Λιβυκό πέλαγος 90 στάδια, 16 即. περίπου χιλιόμετρα νοτιότερα. 3. Στο χώρο αυτό μεταξύ των άλλων ευρημάτων βρέθηκε και η δωδεκάστηλη εκείνηΜεγάλη επιγραφήπου αναφέραμε στην αρχή και που είναι περισσότερο γνωστή ωςΚώδιξ της Γόρτυνος”.
Η ανακάλυψη του βασικού τμήματός της οφείλεται στον ιταλό αρχαιολόγο Federico Halbherr που τη βρήκε με την καθοδήγηση (εξ αποστάσεως) ενός άλλου μεγάλου ιταλού αρχαιοδίφη, του Domenico Comparetti και τη σημαντική επί τόπου βοήθεια του γερμανού Ern. Fabricius. Η επιγραφή δεν βρέθηκε όλη μαζί. Ένα μικρό της κομμάτι που περιλάμβανε τους 15 πρώτους στίχους της 11ης στήλης το βρήκαν, στα μέσα περίπου του 19ου αιώνα, δύο Γάλλοι περιηγητές, ο Γ. Περρό και ο L. Thenon εντοιχισμένο σένα νερόμυλο του χωριού Άγιοι Δέκα. Το τμήμα αυτό της επιγραφής αποτέλεσε για τον επιστημονικό κόσμο της εποχής την πρώτη νύξη για την ύπαρξη της επιγραφής.
Είκοσι χρόνια αργότερα, ο Γάλλος επίσης B. Haussoulier, βρήκε εντοιχισμένο σένα σπίτι του ίδιου και πάλι χωριού, νέο τμήμα της επιγραφής: εκείνο που περιλαμβάνει τους 15 πρώτους στίχους (αλλά μόνο τα αριστερά μισά μέρη τους της 7ης στήλης και μερικά γράμματα των στίχων 10 – 15 της 10ης στήλης). Η ουσιαστική όμως ανακαλύψη της επιγραφής οφείλεται στον F. Halbherr που αναφέραμε πιο πάνω. Αυτός ανέσκαψε συστηματικά την περιοχή και βρήκε, 的 1884, τις τέσσερις πρώτες στήλες του Κώδικα της Γόρτυνος. Κατόπιν με τις οδηγίες του -γιατί ο ίδιος δεν μπόρεσε να συνεχίσει ως το τέλος τις ανασκαφές- ο Ern. Fabricius ανακάλυψε και τα υπόλοιπα τμήματα της σημαντικότητης αυτής επιγραφής που όταν ανακαλύφθηκε θεωρήθηκε σαν η μεγαλύτερη αρχαιολογική ανακάλυψη του περασμένου αιώνα. Η ερμηνεία της, έλεγαν τότε, πως θα απασχολούσε ψυχολόγους και νομικούς για μια ολόκληρη γενιά (Caillemer). Και αν όμως η σημασία της δεν είναι όμως τόση όση την φαντάστηκαν την εποχή της ανακάλυψης της, πάντως είναι πολύ μεγάλη: είναι η επιγραφή της Γόρτυνος μία από τις εκτενέστερες μέχρι σήμερα ανευρεθείσες ελληνικές επιγραφές, με κείμενο συνεχές και διατηρημένο σε άριστη κατάσταση. Αποτελείται από δώδεκα στήλες, κάθε μια από τις οποίες περιλαμβάνει 55 歌词 (πλην της δωδεκάτης που έχει μόνο 35). Αρχικά η επιγραφή στο σύνολό της θα περιλάμβανε γύρω στους 630 – 640 歌词. Από τα κενά, που παρόλη την πληρότητά της παρουσίαζε όταν βρέθηκε, το ένα κατορθώθηκε να συμπληρωθεί χάρη στο τμήμα εκείνο που ο Thenon βρήκε και παρέδωσε το 1862 στο Λούβρο και τα άλλα χάρη στο τμήμα που ανακάλυψε, όπως πιο πάνω είπαμε, ο Haussoulier το 1879. Έτσι σήμερα φαίνεται ότι μόνο περίπου 30 στίχοι μας λείπουν: 15 από τη στήλη 10η και 15 από την 12η. Μη πλήρεις είναι επίσης και οι δέκα πρώτοι στίχοι της 9ης στήλης. Η επιγραφή είχε αρχικά τοποθετηθεί στο εσωτερικό του κυκλοτερούς τοίχου του δικαστηρίου της πόλης (Paoli). 晚些时候, επί Ρωμαϊκής εποχής, όταν οι νόμοι που περιέχονταν στην επιγραφή είχαν περιέλθει σε αχρηστία, οι λίθοι, πάνω στους οποίους ήταν χαραγμένο με κόκκινα γράμματα το κείμενο του Κώδικα, χρησιμοποιήθηκαν, με την ίδια όμως διάταξη που αρχικά είχαν, σαν οικοδομικό υλικό, για κάποιο άλλο οικοδόμημα, στα ερείπια του οποίου και τη βρίσκουμε σήμερα.
Οι στήλες της επιγραφής έχουν ύψος 1,75 του μέτρου και πλάτος 0,69 (μερικές 0,67). Τα γράμματά τους είναι σκαλισμένα ωραία, ευδιάκριτα, ισόμετρα Γιαυτό και η ανάγνωσή της θα ήταν εύκολη αν δεν υπήρχαν οι ιδιωματισμοί της Δωρικής διαλέκτου στην οποία είναι γραμμένες και οι καταστροφές που οπωσδήποτε παρουσιάζει σε ορισμένα μέρη.Το αλφάβητο που χρησιμοποιείται σε αυτή περιλαμβάνει 19 μόνο γράμματα. Λείπουν δηλ. Τα γράμματα Η, Ø, ˚F, X, Ψ και Ω που τα αντικαθιστούν τα Ε, ΚΣ, P, ΠΣ και Ο. Περιλαμβάνει επίσης και το δίγαμμα: F.
Η ερμηνεία της προκάλεσε πολλές συζητήσεις, προτάθηκαν δε σχετικώς αρκετές αναγνώσεις. Επρόκειτο περί παλαιάς επιγραφής. 美国’ αυτό συνετέλεσε και το ότι οι λέξεις είχαν χαραχθεί βουστροφηδόν, 即. από δεξιά προς τα αριστερά και ύστερα από τα αριστερά προς τα δεξιά κ.ο.κ. (σημειωτέον ότι και οι κολόνες επίσης της επιγραφής διαβάζονται αρχίζοντας από τη δεξιά κολόνα και προχωρώντας προς τα αριστερά) καθώς και η αρχαϊκή μορφή (σχήμα) πολλών γραμμάτων. Έτσι στην αρχή ανήγαγαν την επιγραφή πρό 3000 ετών τουλάχιστον. O Comparetti όμως καί Caillemer έπεσαν νά τήν βγάλουν σχεδόν στόν αιώνα τού Περικλέους, γιά νά μήν χαλάσει ή μόδα πού θέλει τούς Έλληνες νά ξύπνησαν ένα πρωί κάπου στόν 5ον αιώνα πχ καί νά τά ανακάλυψαν όλα, χωρίς παρελθόν καί αιώνες δουλειάς. Οι δυσκολίες που παρουσιάζει η χρονολόγηση του Κώδικα της Γόρτυνος οφείλονται στο ότι συμπλέκονται σε αυτή στοιχεία και σχήματα από τη μια μεριά αρχαϊκά και από την άλλη δικαιϊκοί θεσμοί εξαιρετικά εξελιγμένοι (Caillemer). Επιχείρημα υπέρ εκείνων που δέχονται την αρχαιότητα του Κώδικα της Γόρτυνος θα μπορούσε να αποτελέσει και το γεγονός ότι δεν γίνεται πουθενά λόγος στην επιγραφή περί εγγράφων. Βέβαια όταν χαράχτηκε ο Κώδικας της Γόρτυνος, η γραφή είχε βρεθεί (αφού ο Κώδικας είναι γραμμένος).
Γιά νά φθάσουν οί Έλληνες στήν δημιουργία αλφαβήτου, χρειάστηκαν νά ξεκινήσουν από πρωτόγονες γραφές, μέχρι νά καταλήξουν στήν τελειότητα πού γνωρίζουμε σήμερα. Οί Μινωίτες αρχικώς χρησιμοποιούσαν ένα είδος γραφής ιερογλυφικής. Κατόπιν χρησιμοποίησαν τήν Γραμμική ((A)) καί μέ τήν επικράτηση τών Αχαιών καθιερώθηκε ή Γραμμική ((B)). Ή αποκρυπτογράφηση τής Γραμμικής Β έγινε από τόν Άγγλο ασυρματιστή Ventris, επιβεβαιώνοντας ότι στήν εποχή αυτή, μιλούσαν στήν Κνωσσό τήν ίδια γλώσσα μέ αυτή πού μιλούσαν οί Αχαιοί. Τά ιερογλυφικά άρχισαν νά δημιουργούνται στήν Κρήτη από τούς Έλληνες, διότι μόνον Ελληνόφωνοι εδημιούργησαν πολιτισμό στό νησί. Τά Ελληνικά ιερογλυφικά είναι αυτόνομη εφεύρεση καί έχουν εικονογραφικό καί φωνητικό χαρακτήρα. Κάθε Ελληνικό ιερογλυφικό παριστάνει ένα αντικείμενο μέ φωνητική αξία. Ή διαφορά τών Ελληνικών διαλέκτων δημιούργησε καί τήν διαφορά τών Γραμμικών Α καί Β, οί οποίες εμφανίζονται πρός τό παρόν νά αντιπροσωπεύουν τίς κυριότερες διαλέκτους στόν προιστορικό Ελληνικό χώρο. Δέν είναι παράξενο πού στήν Θεσσαλία έχουμε ιερογλυφικά ή απλά γραμμικά μέ άλλη φωνητική αξία, ή οποία αναφέρεται στήν ονομασία τού ιδίου αντικειμένου στό τοπικό γλωσσικό ιδίωμα. Τήν γραμμική τήν δημιούργησαν γιά νά έχουν τήν γραμμική παράσταση αντικειμένου καί όχι τήν εικόνα, διότι ή δεύτερη ήθελε γιά νά γραφή καλλιτεχνικό χέρι καί επομένος είναι χρονοβόρα. Ή στασιμότητα στήν έρευνα τών γραμμικών γραφών οφείλεται στό ότι κανένας εκούσια ή ακούσια δέν αντιλήφθη ότι οί φωνητικές αξίες ακολουθούν τά γλωσσικά ιδιώματα καί ότι κάθε μετάφραση λέξεων πρέπει νά ακολουθή πάλι τό τοπικό ιδίωμα, τό οποίο ομιλείται ακόμα καί σήμερα στό κάθε γεωγραφικό διαμέρισμα τού Ελληνικού κόσμου μέ τίς έννοιες πού είχε κάθε λέξη στήν Μινωϊκή καί Μυκηναϊκή εποχή. Μέ αφορμή τήν ανάγνωση καί μετάφραση τής ιερογλυφικής γραφής στόν θησαυρό τών Αηδονίων, τίς φωτογραφίες τών οποίων δημοσίευσε ή Κυριακάτικη 28/01/96 αντιληφθήκαμε τόν τρόπο μέ τόν οποίο γράφονται τά Ελληνικά ιερογλυφικά καί οί γραμμικές. Στήν παράσταση τής σφενδόλης στό ιερογλυφικό, είχαμε τήν λέξη sare ή λέξη προέρχεται από τήν σαρίρ.
Κατά τόν Ησύχιο λέξη Λακώνων καί σημαίνει κλάδος φοίνικος. Πράγματι στήν επιγραφή έχουμε γυναίκα νά κρατά κλαδί φοίνικα. Έχουμε λοιπόν χρήση τής πρώτης συλλαβής τής λέξεως μέ τήν οποία ονόμαζαν τόν φοίνικα καί μέ τήν εικόνα του νά περιστάνεται σ’αυτήν τήν περίπτωση μέ τό συλλαβόγραμμα sa. Γνωρίζοντας ότι όλες οί γραφές αποτυπώνουν τήν αρχαία Ελληνική στίς κατά τόπους διαλέκτους, αρχίζουμε νά εξετάζουμε τά ιερογλυφικά καί κατεπέκταση τά συλλαβογράμματα τής Α καί Β. Ή προσπάθεια αποτυπώσεως όσων ό Έλληνας έβλεπε μέ τό μάτι, μάς κάνει νά συμπεραίνουμε πώς τά ιερογλυφικά ήταν χιλιάδες. Σέ σχέση πάλι μέ τίς διαλέκτους τά συλλαβογράμματα αυξάνονται, καθότι μέ τήν ίδια εικόνα αποδίδονται πολλές φωνητικές αξίες.
Ένα συλλαβόγραμμα παριστάνεται μέ αρκετές εικόνες λόγω πληθώρας ονομάτων καί αντικειμένων πού αρχίζουν μέ τό ίδιο συλλαβόγραμμα. Έχοντας τήν πλουσιοτέρα σέ λέξεις γλώσσα, μπορούμε νά υπολογίσουμε πόσα θά ήταν τά ιερογλυφικά καί τά συλλαβογράμματα.

Παραδείγματα :

• ΜΟ (γραμ.Β) κεφάλι μόσχου = ΜΟ – σχος
• ΚΟ (γραμ.Β ) καρπός κολιάνδρου = ΚΟ – λίανδρος
• ΚΙ (g. (B)) σχέδιο κανάτας = Κύ – λΙξ
• ΝΙ ( g. (B) ) σχέδιο σύκου = ΝΙ – κύλεα (είδος σύκου στήν Κρήτη)
• Ι ( ιερογλ.) σχέδιον καρφιού = Η – λάρΙον
• ΚΥ (g. (A),(B)) σχέδιον πουλιού πετάμενου = ΚΥ – κνίας είναι είδος αετού
• Υ (g. (A),(B) ) σχέδιο πηδαλίου πλοίου = Υ – αξ (πηδάλιο)
• ΝΑΥ (ιερογλ.) σχέδιο πλοίου = ΝΑΥ – ς
• ΤΙ ( ιερογλ. καί γραμ. (A),(B)) σχέδιο τρίποδα = ΤΙ – βην (τρίποδας)

Γραμμική γραφή.Κάθε γραφή της οποίας τα σημεία είναι γραμμικά σχήματα.
Το αρχαιότερο είδος γραφής, που βρίσκουμε σε ελληνική περιοχή, είναι το κρητικό. Στην Κρήτη ανακαλύφτηκαν τρία συστήματα γραφής, η ιερογλυφική, η γραμμική Α και η γραμμική Β. Τα συστήματα αυτά γραφής χρησιμοποιήθηκαν στην Κρήτη καί σέ όλη τήν Ελλάδα, καί οδήγησαν στό αλφάβητο.
Ο Άγγλος αρχαιολόγος Άρθουρ Έβανς (1851-1941) έστρεψε την προσοχή του στη Μεγαλόνησο και το 1900 άρχισε ανασκαφές στο λόφο «Κεφάλα» της Κνωσού. Από τις ανασκαφές αυτές ήρθε στο φως ένας μεγάλος αριθμός πήλινων πινακίδων με σύμβολα γραμμικής γραφής. Στη γραμμική μινωική αυτή γραφή ο Έβανς διέκρινε δύο φάσεις: τη γραμμική Α, που προηγείται χρονικά, και τη γραμμική Β. Η πρώτη φάση της γραμμικής μινωικής γραφής τοποθετείται χρονικά μεταξύ του 1750 和 1450 例如, 关于, ενώ η δεύτερη φάση παρουσιάζεται στην Κρήτη γύρω στα 1400 例如. Αξίζει να σημειωθεί ότι πινακίδες με τη γραμμική γραφή Α βρέθηκαν σ’ ολόκληρη την Κρήτη, ενώ πινακίδες με τη γραμμική γραφή Β προέρχονται μόνο από την Κνωσό.
Η μεγάλη συλλογή κειμένων σε γραμμική γραφή Α αποτελείται από 150 περίπου πήλινες πινακίδες, που βρέθηκαν στη νότια Κρήτη, στη σημερινή Αγία Τριάδα. Οι πινακίδες αυτές, πολλές από τις οποίες είναι κομματιασμένες, φαίνεται ότι είναι κυρίως κατάλογοι γεωργικών προϊόντων. Άλλες πινακίδες σε γραμμική γραφή Α βρέθηκαν στη Φαιστό, στην Κνωσό, στο Παλαιόκαστρο, στις Αρχάνες και σ’ άλλες τοποθεσίες της Κρήτης.
Τα σύμβολα της γραμμικής γραφής Α μπορεί να διαιρεθούν σε τέσσερις κατηγορίες:
() a) Αριθμητικά και μετρικά.
() b) Φωνητικά.
() c) Σύνθετα.
ð) Ιδεογράμματα.
注音符号和汉字的差异和区别并不总是很清楚.
Για τη γραμμική γραφή Β ο Έβανς είχε εκφέρει τη γνώμη ότι ήταν σε χρήση μόνο στην Κνωσό και ότι εξαφανίστηκε μετά την καταστροφή του ανακτόρου της κατά τις αρχές του 14ου αιώνα π.Χ. Ο Έβανς έκανε την υπόθεση ότι η γραμμική γραφή Β είναι ένα είδος «βασιλικής ορθογραφίας», που αναπτύχθηκε από τους γραφείς του ανακτόρου και χρησιμοποιήθηκε μόνο στην Κνωσό. Η θεωρία όμως αυτή αμφισβητείται, καθώς βρέθηκαν πινακίδες σε γραμμική γραφή Β και στην ηπειρωτική Ελλάδα.
Η σχέση του συστήματος της γραμμικής Α και της γραμμικής Β δεν είναι δυνατό να καθοριστεί με ακρίβεια, όπως δεν είναι δυνατό να προσδιοριστεί επακριβώς και ο χρόνος που άρχισαν και σταμάτησαν τα δύο συστήματα γραφής στην Κρήτη. Πιθανόν και τα δύο αυτά συστήματα γραφής να χρησιμοποιούνταν παράλληλα για κάποιο χρονικό διάστημα. Στην ηπειρωτική Ελλάδα, και συγκεκριμένα στη Θήβα, 迈锡尼, Ορχομενό, Τίρυνθα, Ελευσίνα και άλλες περιοχές, βρέθηκαν σύμβολα πάνω σε πιθάρια, όμοια με τα σύμβολα της γραμμικής γραφής Β. Πήλινες όμως πινακίδες σε γραμμική γραφή Β βρέθηκαν στο μυκηναϊκό ανάκτορο κοντά στην Πύλο κατά τις συστηματικές ανασκαφές που έγιναν από τον Carl Blegen το 1939. Τις πινακίδες αυτές της Πύλου εξέτασε και δημοσίευσε το 1955 ο Emmet Bennet. Όπως είναι ευνόητο, η ανακάλυψη των ενεπίγραφων πινακίδων, τόσο στην Κρήτη, όσο και στην ηπειρωτική Ελλάδα, προκάλεσε τεράστιο ενδιαφέρον. Πολλοί επιστήμονες προσπάθησαν να αποκρυπτογραφήσουν τα κείμενα των πινακίδων αυτών, χωρίς ικανοποιητικά και θετικά αποτελέσματα. 但在其中在直线B中的板的解密的光荣是英文建筑师中号. 特里斯. Στο Βέντρις είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση οι εργασίες του Έβανς και εργάστηκε επίμονα και με μεγάλο ζήλο, για να αποκρυπτογραφήσει τη γραμμική Β. Η μεγάλη του προσπάθεια αμείφτηκε. 的 1952 δημοσίευσε τα συμπεράσματά του, με τα οποία αποδείχνει ότι η γραμμική γραφή Β είναι ελληνική γραφή. Η γραφή αυτή ονομάζεται πλέον «μυκηναϊκή». Οι πινακίδες όμως που διαβάστηκαν δε μας δίνουν ένα ιστορικό κείμενο, αλλά είναι όλες κατάλογοι των αντικειμένων και των περιουσιακών στοιχείων που είχαν οι άρχοντες και οι μεγαλέμποροι της εποχής εκείνης. Συνεπώς οι πινακίδες δε μας δίνουν πραγματικές ιστορικές πληροφορίες.
Τα σημεία της γραμμικής γραφής Β, που παρουσιάζει μεγάλη συγγένεια με την κυπριακή, μπορεί τώρα να διαιρεθούν σε δύο βασικά είδη:
() a) ιδεογράμματα
() b) συλλαβογράμματα.

Η γραμμική γραφή Β είναι βασικά συλλαβική γραφή. Διάφοροι επιστήμονες έχουν εκφράσει ορισμένες αμφιβολίες για τις φωνητικές αξίες, που απέδιδε ο Βέντρις στα γραφικά σύμβολα και για τους κανόνες ανάγνωσης των κειμένων που πρότεινε. Γενικά όμως σήμερα δεχόμαστε την αποκρυπτογράφηση του Βέντρις.
Είναι γνωστό ότι η γλώσσα δεν είναι μόνο αξία αυτή καθαυτή αλλά και φορέας αξιών. Η αποκρυπτογράφηση της γραμμικής γραφής Β από το Βέντρις έριξε φως στην ιστορία του αρχαιότατου ελληνικού πολιτισμού, που υπήρχε στην ηπειρωτική Ελλάδα και στην Κρήτη πολλούς αιώνες πριν από την ομηρική εποχή. Παρά το ότι οι πινακίδες σε γραμμική γραφή δεν περιέχουν πραγματικές ιστορικές πληροφορίες, βεβαιώνουν ότι η γλώσσα αυτή είναι η ελληνική και διαφωτίζουν πολλά σημεία του ιδιωτικού και κοινωνικού βίου των Ελλήνων κατά τη δεύτερη χιλιετία π.Χ.
Τό σημερινό αλφάβητο είναι τό επικρατήσας Ιωνικόν-Αττικόν. Κάθε Ελληνική πόλις-κράτος διέθετε ιδικόν της αλφάβητον. Οί πολύ μικρές παραλαγές τού κάθε αλφαβήτου τό έκαναν νά διαφέρει κάπως από τά υπόλοιπα. Τό Ιωνικόν είχε αρχικώς 27 γράμματα, τό Κορινθιακόν διέθετε 24 γράμματα, τό Κρητικόν 21, τής Μιλήτου 24, τό Χαλκιδικόν 25. Αυτό ακριβώς έλαβαν οί Λατίνοι καί πού τώρα τό χρησιμοποιεί όλος ό κόσμος. Από Ελληνικό αλφάβητο κατάγονται επίσης τό Ετρουσκικόν, τό Κυριλλικόν, τό αρχαίο Φρυγικόν, τής Λυκίας, τό Λυδικόν, τό Αρμενικόν, τό Κοπτικόν, τό Γοτθικόν, τό Ρουμανικόν(παρόμοιο τού Λατινικού).

Τό κάθε γράμμα τού Ελληνικού αλφαβήτου περιέχει μία σταθερή κωδική σημασία τήν οποία εισάγει κυριολεκτικώς ή μεταφορικώς ώς επιμέρους έννοια κάθε λέξεως στήν οποία ανήκει. Σοβαρή γλωσσολογική καί ετυμολογική προσέγγιση έχουν κάνει οι Δωρικός καί Χατζηγιάννης. Περιληπτικώς μαθαίνουμε ότι :

Τό γράμμα Α(άλφα) ώς αρχή, ανάπτυξη καί δημιουργία (αλδαίνειν, κάνω κάτι νά αυξηθή. Ή έννοια τής αύξησης αναδεικνύεται στά παράγωγα τής ρίζας αλ.). Τό σχήμα τού γράμματος εικονίζει κλίμακα ανόδου, έναρξη, αρχή ανάπτυξης (τό δωρικό άν γίνεται τό αγγλικό on). Τό στοιχείον παρά τό άλφω, τό ευρίσκω.ευρέθη πρώτον γάρ τών άλλων στοιχείων : αλφάνω = ευρίσκω, κτώμαι καί αλφή = κτήσις. Τά στοιχεία τούς σύμπαντος: αήρ, αέλιος, αιθήρ, άρουρα, αία, άλς, αρχή καί άνθρωπος. Από τήν λέξη τού Ομήρου άλφεσίβοιαι, οί Σημίται επήραν τό αλφή, άλεφ = βούς τό οποίο μάλιστα είχε φωνητική αξία σίγμα.

Τό γράμμα Β(βήτα) ανάγεται στό ρήμα βώ, βοώ, βοή ό ήχος τού δυνατού ανέμου (Βάγχος υπό τήν έννοια τής μανίας μέ φωνές καί κινήσεις). Τό βήτα μπορεί νά εξηγηθή ώς τό επιβαίνον- τό αναβαίνον- τό βαίνον επί (μετά) από τό πρώτο γράμμα. Τό σχήμα δέ τού γράμματός παριστά διαδοχικούς βουνούς μέ προεξοχές καί βυθίσεις. Θυμίζει ιστόν μέ αναπεπταμένα ιστία(φουσκωμένα πανιά).

Τό γράμμα Γ (γάμμα) έχει σχέση μέ τήν γή (ό ήχος τών εργαλείων χτυπώντας τήν γή). Από τήν ετυμολογική υπεροικογένεια γα-γεννώ-Γαία- γάμος- γενεά, ή σαρκική καί νοητική γέννηση, ανάπτυξη ή ανατροφή ή καλλιέργεια ή κατεργασία τής γής ή φυσικών αντικειμένων. Ή γωνία είναι ακριβώς δύο συνατώμεναι ευθείαι, γόνυ-(() a)γκών καί (ερ)galeion地球上滑动使得声音G..g。.

字母D.(三角洲) 形河口和Metopi寺庙. 它与人工的概念, τής μορφοποιήσεως, τής απεικονίσεως τού θαυμαστού, τού πνευματικού, τού νοητού, τής κατανίκησης τών δυσκολιών (διδασκαλία-δημιουργώ-δάω = μαθαίνω).
字母D.(Δέλτα) έρχεται από τήν γραμμική Β απ’ευθείας, όπως καί άλλα. Ό παραγόμενος ήχος πιθανον νά προέρχεται καί από τόν δούπον, τόν ήχον δηλαδή έκ τού δελτοειδούς πελέκεως. Ό Πλάτων στόν Κρατύλον ομιλεί διά τήν δύναμιν «τής τού δέλτα συμπιέσεως).

Τό γράμμα Ε(έψιλον) παρουσιάζεται στίς προθέσεις έν, έκ, έξ, ές καί επομενός δηλώνει τό μέσον, τό πέριξ τινός ή τήν επέκταση, απόσταση από κάποιο σημείο εκκινήσεως ή αναφοράς (ειμί = είμαι, υπάρχω σέ ορισμένη θέση καί τί είμι = έρχομαι πηγαίνω). Τό ανοικτό τού σχήματος τού Ε ζωγραφίζει τίς έννοιες πού εκπροσωπεί.

Τό γράμμα Ζ(ζήτα) δηλώνει τήν έννοια τού βράζω, κοχλάζω, θερμαίνω ζάω/ζέω. Ή έννοια τού αναβρασμού καί τής άτακτης περιστροφικής κινήσεως στήν ζάλην καί στό ζωρός ό φλογερός, δυνατός. Τέλος στό Ομηρικό ζώω, φανερώνει ενέργεια δράση καί ορμή. Τό γράμμα Ζ αναλύεται σέ Σ καί Δ, όθεν σ-υριγμός καί δ-ούπος. Διά τού σχήματός του συμβολίζει τήν γεφύρωσι δύο άκρων, ζεύγνυμι.

Τό γράμμα Η (ήτα) προκύπτει από συναίρεση ή αντέκταση. THE (的) στίς διαλέκτους τής αρχαιοελληνικής αντιστοιχεί στό δωρικό (() a), τό μηκυναϊκό (εjε), τό αττικό (ει). Ή αντιστοίχιση τού δωρικού καί ιωνικού (() a,的) δίδει τό εμφατικό καί ερωτηματικό (或). Τό ήτα έκ τού Η καί ΤΑ, μακροφωνία τού άλφα. Τό σχήμα του είναι μεταλλαγή τού σχήματος Α καί αρχικώς καθώριζε τήν δασείαν πνοήν.

Τό γράμμα Θ (θήτα) εκπροσωπεί τήν θέσιν, τόν ρόλο, τήν τοποθέτηση εντός μίας περιοχής. Εκπροσωπεί καί τήν αίθουσα, τήν εστία, τήν οικία, τήν θαλπωρή (θρόνος, θρανίο, θώραξ, θέω = τρέχω στήν έννοια τής θέσεως είναι καί ή προσέγγιση.

Τό γράμμα Ι (γιώτα) δείχνει τήν κατεύθυνση τού ορθού, τής ευθείας, τής κατευθύνσεως, τής πορείας πρός τό σημείο ή τόν στόχο (ιάλλω = πέμπω, ρίχνω καί ίεμαι = σπεύδω καί ιθύς = ευθύς). Ιώτα τό στοιχείον, παρά τόν ιόν τών ιοβόλων ζώων. Ώς πώς γάρ ό ιός είς ορθόν βαδίζει ώ καί πέπρωται, ούτω καί ή τούτου γραφή ορθή ούσα, ιώτα καλείν ηνίξατο ή από τών ιών τών βελών.

Τό γράμμα Κ (κάππα) δηλώνει τό περιεχόμενο,τό περιλαμβανόμενο (κάπτειν = αρπάζω, κάρα = περίβλημα, κιβώτιον ). Ή ετυμολογική υπερκατηγορία κα- καί οί ετυμολογικές τής οικογένειας, ώς τό ρήμα κάπτω, καλύπτουν τό περιεχόμενο τού γράμματος κ , γιά τήν ονομασία τού οποίου προτείνεται τό καπ-fa ή κάππη (αφομοίωση χειλικών π,F). Τό σχήμα τού γράμματος εικονίζει παλάμη τεταμένη πού κλείνει τρεπόμενη σέ λαβή. Τό Κ γεμάτο κάμψεις καί γωνίες, αποτυπώνει τήν έννοια τού κόπτω καί κάμψεως, πιθανόν ηχοποίητον.

Τό γράμμα Λ (λάμδα) εκπροσωπεί σημασιολογικώς τήν ετυμολογική υπερκατηγορία λάβ- πού καλύπτει τήν λείανση ή απόξεση ώς απόληξη υλικού καί τό αποτέλεσμα ή προιόν τής λειάνσεως, τήν στίλβωση ή λάμψη οπότε καθίστανται συγγενείς οί λέξεις : λά = λίθος, λάχος = μερίδιο, λάζομαι = αρπάζω κτλ. Τό σχήμα τού γράμματος είναι τό σχήμα λειαντικού αιχμηρού εργαλείου. Καί στό Λ ό Πλάτων λέγει: η γλώττα ολισθαίνει έν τώ λάμδα, ωνόμασε τά τέ λεία καί αυτό τό ολισθάνειν καί τό λιπαρόν καί τό κολλώδες..Ως πρός τό σχήμα του ενθυμίζει λαβίδα, λαμβάνω, λεία, λαύω.
Κατά Ηρόδοτο Θ 117 απεικονίζει τόν φωτισμόν πρός πάσαν κατεύθυνσιν

Τό γράμμα Μ (μί/μύ) περιλαμβάνει τήν υπερκατηγορία (μά- εκ-μαίευση )πού έχει τίς σημασίες γεννέσεως, μητρότητος, τήν χρήση τεχνασμάτων ή μηχανευμάτων (στήν μάχη). Ή μαιευτική μέθοδος χρησιμοποιείται στή απόσπαση αλήθειας καί εκμαθήσεως. Ή ονομασία τού Μ(μύ/μί) αναφέρεται στήν εκφώνησή του μέ μυγμό (μέ ήχο μύ) μέ τήν συμπίεση τών χειλεών. Τό σχήμα τού γράμματος είναι ώς τών μαστών τής γυναίκας καί προφέρεται διά κλειστών χειλέων. Έχει παρομοιασθή καί μέ δύο κλειστά χείλη: τό Μυ τό στοιχείον, ότι μυγμός τινα έχει ή τούτου εκφώνησις, μυγμός δέ έστιν ό τού μύ ήχος διά τού μυκτήρος εξερχόμενος.

Τό γράμμα Ν(νύ/νί) παίρνει τήν ονομασία από τόν νυγμό πού έχει ή εκφώνηση, αλλά καί ή παράστασή του ώς κωνικό μυτερό άκρο, αιχμή πού κεντά, τρυπά. THE (ñ) είναι ό χαρακτηριστικός φθόγγος τών λέξεων γνάθος-κάναδος-σιαγών, πού έχουν σχέση μέ μυτερούς όδοντες μέ τό κακαμμένο γωνιώδες σφηνοειδές κωνικό σχήμα τού γράμματος Ν. Έχει έννοια συνεχούς κάμψεως ώς φθάνει σέ γεωμετρικό όριο τήν καμπύλη, τήν δημιουργία περικαλύμματος, περιτυλίγματος ή περιστροφής τού περιβλήματος γύρω από τό σημείο αναφοράς. ( ή κάλυψη αυτή δίδει τήν κατασκευή καλιάς-καλύβης, οικίας, κναfος-ναός ). Ή νύξις οδηγεί στήν εκροή, οπότε έχουμε τά ομόρριζα νερό. Τό νύ είναι σχετικό μέ τήν αναπνοή, ανάσα, ρίνες. Ό Πλάτων λέγει: Τού δ’αύ νύ τό είσω αισθόμενος τής φωνής, τό ένδον καί τό εντός ωνόμασεν.

Τό γράμμα Ξ (ξί-ξύ) ετυμολογείται έκ τού ξύω, στιλβώνω, τρίβω. Παράγωγα ξαίνω, ξύνω, ξύλω (τό εξεσμένον). Ή έννοια τού ξηρός, στεγνός δίδει τήν σημασία τού διαυγούς, οπότε έχουμε τόν Ξανθό. Τό σχήμα τού γράμματος είναι τής επαλληλίας ξέστρων ή κτενών. Τό στοιχείο παρά τό ξέεσθαι έν τώ γράφεσθαι τών άλλων πλέον. Αρχικώς εγράφετο ώς ΚΣ, ΓΣ, ΧΣ.

Τό γράμμα Ο(όμικρον) σημασιολογείται από τό σχήμα. Παραδείγματα πού δείχνουν τήν σημασία τού όμικρον ώς κλειστού περιφραγμένου στεγασμένου κυκλικού χώρου, αλλά καί κατά τήν έννοια τού ολοκληρωμένου, τού περατωθέντος, τού έτοιμου (νόμος, δόμος = οίκος, βόθρος, δόλος υπό τήν έννοια τής φάκας, λοβός, οχετός δηλαδή σωλήνας κτλ.). Τό σχήμα του είναι κύκλος παρόμοιος πρός τό στρογγύλεμα τών χειλών όταν ό φθόγγος εκβάλλεται.

Τό γράμμα Π (πύ/πί) ονομάζεται από τήν λέξη πύ-λη. Έχει τήν έννοια τής προσβάσεως, προσπελάσεως. Τό πί προφέρεται κατόπιν πιέσεως τών χειλέων. Πρόμοιον καί τό σχήμα αυτού, δύο στήλοι επί τών οποίων τοποθετείται πλάξ ώς σύμβολον πιέσως.

Τό γράμμα Ρ (ρό/ρώ) ονομάζεται από τό ρήμα ρέω-ρώ, δωρικόν ρόα πού καί στόν Όμηρο απαντάται μέ τό ρ καί όχι μέ σρ πού πάντοτε οδηγεί σέ δωρική αφομοίωση σρ = ρρ. Τό σχήμα τού γράμματος παρουσιάζει ροή από κεφαλή ή κρίνη. Ό φθόγγος τού Ρ μιμείται κυρίως ήχον ρέοντος υγρού. Τό στοιχείον παρά τό ρέω, υγρόν γάρ εστί καί ευμάλακτον καί ώσει έλαιον ρεί.

Τό γράμμα Σ (σίγμα) συγκροτείται από δύο αιχμές, αναφέρεται στό σίγυνο = ακόντιο, δόρυ. Ή ρίψη βολής παράγει στόν αέρα χαρακτηριστικό συριστικό ήχο, οπότε καί ή ρίζα συριγμός, σύριξ (μουσικός αυλός)σίδηρος καθ’ότι τά δόρατα ή ακροδοράτια ήταν σιδηρά. Τό σχήμα προέρχεται από τήν συστοιχία δύο αιχμών δοράτων V+V.

Τό γράμμα Τ (τάφ) αντιστοιχεί σέ συμβολισμό ορθίου άνδρα ώς πρός τό ύψος καί τόν κορμό (Ταύς = Μέγας, Τευταμίδης ισχυρός). Ό Πλάτων τό χαρακτηρίζει ώς χρήσιμον φαίνεται τής στάσεως. Ό φθόγγος ταύ μιμείται τόν κρότον εργαλείου, ενώ τό σχήμα του θυμίζει εκτός άλλων καί σφυρίον.

Τό γράμμα Υ (ύψιλον) παριστά υποδοχείς γιά υγρά ή κοιλότητες καί κυρτότητες. Ενδεικτικά κύπελο, λύχνος, αμφορεύς, έγκυος, κύμα, κρύπτη κτλ. Τό Μυκηναϊκόν ιδεόγραμμα είναι ίδιο μέ τό Υ καί εσήμαινε υγρόν. Καί τό ύδωρ όμως επίσης μέ Υ. Είναι φανερό ότι εκφράζει κοίλο ή κυρτό.

Τό γράμμα Φ (φί/φύ) ώς έκ τού σχήματος τού Φιμού (σφιγμού) χαλινάρι, φίμωτρο. Ό Φιμός αποτελεί θήκη ώς καί ή φαρέτρα ή βελοθήκη, τό περίβλημα ώς τό Φάρος = ένδυμα, φασκώλιον, φιάλη τό πλεκτό αγγείο. Τό Φ μιμείται κάθε φύσημα καί τό σύμβολό του είναι δύο χείλη πού φυσάνε ή δύο φουσκωμένα μάγουλα(φ-υσάω, φ-ώς, φ-ύσις, φ-λόξ κτλ).

Τό γράμμα Χ (χί/χύ) από τήν λέξη χιτών, έκ τού ότι τό εφόρουν διπλούμενον χιαστί, ώς καί τό πέπλο. Αί αποδιδόμεναι διά τού Χ έννοιαι είναι κυρίως υγρού ή στερεού πού χύνονται, σχετικόν μέ τό σχήμα τής Κλεψύδρας ή οποία μετρά τήν ροήν τής άμμου πού χύνεται. Επίσης είναι ό χ-ρόνος πού μετρά ή κλεψύδρα, χ-ωρίζει τό παρελθόν από τό μέλλον μέ τούς δύο χώρους όπου είναι ή άμμος. Ή άμμος πρίν, αυτή πού πέρασε καί ή άμμος αυτή πού έρχεται (τό παρόν στήν ουσία δέν υφίσταται).

Τό γράμμα Ψ (ψί/ψύ) εκπροσωπεί τόν οπλισμόν τών ψιλών καί γυμνών ή ελαφρών οπλισμένων πολεμιστών. Οί ψιλοί μάχονταν μέ τόξα γιαυτό τό ψ απεικονίζει τό οπλικό αυτό σύστημα (ή βάση πρός τά αριστερά). Τό Ψ είναι μεταγενέστερο καί επινοήθη διά νά εκφράση τά ΠΣ, ΒΣ, ΦΣ. Άπαντα μέ χαρακτηριστικούς ήχους : «συριγμόν έχει αυτού ή εκφώνησις καί ότι ό συριγμός ού έστι τί ή μόνον Ψι, άλλοι δέ, ότι ενός ψαύει χρόνου, διπλούν όν

». Τό γράμμα Ω (ωμέγα) ώς επανάληψη τού όμικρον, δεικνύει τήν σημασία τού τελευταίου μέ έμφαση στόν υπερθετικό βαθμό. Ό ω-κεανός = ό κείμενος πέριξ, ολόγυρα τής ξηράς. Τό σχήμα τού γράμματος είναι ευρέως ανοικτού όμικρον μέ κλειστό στόμιο, περιβάλλον πλήρως καί οριοθετών τό περίβλημα (哦). Καί τό Ωμέγα ανήκει στά μεταγενέστερα καί εδημιουργήθη από τόν Σιμωνίδη ό οποίος ένωσε τά δύο όμικρον καί εδημιούργησε τό ω. Τά υπόλοιπα τρία γράμματα τού αλφαβήτου, τό δίγαμμα, τό κόππα καί τό σαμπί, αφηρέθησαν τό 403πΧ επί άρχοντος Ευκλείδου.

ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ-ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ-ΣΤΙΓΜΑ-ΖΗΤΑ-ΗΤΑ-ΘΗΤΑ-ΙΩΤΑ-ΚΑΠΠΑ-ΛΑΜΔΑ-ΜΙ-ΝΙ-ΞΙ-ΟΜΙΚΡΟΝ-ΠΙ-ΡΟ-ΣΙΓΜΑ-ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ-ΦΙ-ΧΙ- ΨΙ-ΩΜΕΓΑ.

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, ((A))ΜΑ ΔΕ (Ë)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(的) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ(Ë)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.

Αλ = Ο νοητός ήλιος
Φα-ος = Το φως
Βη = προστακτική του ρήματος βαίνω
(βαδίζω, έρχομαι)
Τα = Δοτική άρθρου δωρικού τύπου τη,
εις την
Γα = Γη (δωρικός τύπος)
Αμα = (επιρρ.) συγχρόνως
Έλ = ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος
Έψ = ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος
Ιλών = Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός
Στη = προστακτική ρήματος ίστημι
Ίγμα = καταστάλαγμα, απόσταγμα
Ζή = προστακτική ρήματος ζω
Η = υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι
Θη = προστακτική ρήματος θέτω
Ιώτα = τα ίωγα, τα Εγώ
Παλάν = Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι)
επίθετο παλλάς- πάλλουσι,περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά)
Δά = άλλος τύπος της Γα, Γης (πρβλ:
Δαμήτηρ, Δημήτηρ, Δήμητρα=Μητέρα γη)
Νύξ = νύκτα
Ο = το οποί ο, 那
Φυ(该) = ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω,
αναπτύσσομαι)

AL, ΕΣΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ! ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ.ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ. ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!

Ή ανάλυση τών σχημάτων καί τής μορφής τών γραμμάτων τού Ελληνικού αλφαβήτου πού μέ παραστατικότητα καί εικονιστική ακρίβεια περιγράφουν ώς προφορά καί συμβολισμοί τήν Ελληνική ρίζα καί τίς λέξεις ή αντικείμενα ή έννοιες πού εκπροσωπούν, οδηγεί στήν συσχέτιση τών συμβόλων μέ τά Ελληνικά γλωσσικά στοιχεία. Τό γεγονός αυτό εντάσσει αφ’εαυτό τά γράμματα τής Ελληνικής στό γλωσσικό σύστημα τής Ελληνικής καί αποδεικνύει ότι τά γράμματα μόνον τήν Ελληνική γλώσσα καί τίς σημασίες της εκφράζουν. Ή μεγαλοφυής αυτή ανακάλυψη τήν οποία δυστυχώς ή επιστήμη αγνοή, μολονότι αποτελεί συνέχεια καί ολοκλήρωση τής λησμονημένης Πλατωνικής προσεγγίσεως τού προβλήματος τής γλώσσης (Κρατύλος). Διαλύει οριστικά τήν θεωρία ότι ή Ελληνική γλώσσα προήλθε από άλλη, δεδομένου ότι αποδεικνύεται ώς ή μόνη μή συμβατική γλώσσα, ή μόνη δηλαδή πού παρουσιάζει αιτιώδη σχέση μεταξύ τού σημαίνοντος και τού σημαινομένου.
Στήν «φοινικική» τό Ελληνικό Α σημαίνει βόδι καί λεγόταν άλεφ μέ φωνητική αξία σίγμα. Τό Β σημαίνει καλύβα καί λεγόταν μπέθ, τό Γ σημαίνει καμήλα καί λεγόταν γκιμέλ. Καμία σχέση λοιπόν μέ ήχο, εικόνα καί σχήμα μεταξύ τού συμαίνοντος καί συμαινομένου.

Ό Δαμιανός Στρουμπούλης, στήν μελέτη τού ( 出生和希腊圣经解读, 雅典 1987) 她写道特点 : “孩子们被教导,希腊人借用了腓尼基人写. 如何做了希腊人的人如此表现, 原, iconolaters, 足智多谋, 它可以捕捉到的口头演讲贷款图, 国外对自己的心理世界, 它自己的事件,当然,完全机械“. Ελληνικές διάλεκτοι :
() a) την ιωνικήαττική
() b) την αρκαδοκυπριακή
() c) την αιολική
ð) τη δωρική
Η ιωνικήαττική διάλεκτος χωρίστηκε αργότερα στην καθαρά ιωνική και στην καθαρά αττική διάλεκτο.Της τελευταίας αυτής εξέλιξη είναι η «κοινή», που μιλήθηκε σε όλο τον ελληνιστικό κόσμο.
Νεοελληνικές :
() a) η ποντιακή
() b) η καππαδοκική
() c) η τσακώνικη
ð) η κατωιταλική.

Εκτός από τις διαλέκτους αυτές, ολόκληρη η Ελλάδα περιλαμβάνει πάμπολλες τοπικές παραλλαγές της κοινής νεοελληνικής γλώσσας, τα ιδιώματα ή γλωσσήματα. Αυτά δεν έχουν τόσο μεγάλες διαφορές μεταξύ τους, 这变得非常困难音乐会, 与方言. 成语分为南北, με μια νοητή διαχωριστική γραμμή που συμπίπτει με τον 38ο παράλληλο και περνάει από τον Κορινθιακό κόλπο, από τα σύνορα Αττικής και Βοιωτίας, από τη μέση της Εύβοιας, συνεχίζεται στο Αιγαίο και καταλήγει στα βόρεια της Σμύρνης στη Μ. 亚洲, σύμφωνα με το χωρισμό του γλωσσολόγου Γ. Χατζηδάκη.Τα βόρεια διαφέρουν από τα νότια ιδιώματα σε μερικά χαρακτηριστικά φωνητικά γνωρίσματα. Γενικά, τα βόρεια διακρίνονται για τους φωνητικούς νεωτερισμούς τους, ενώ τα νότια είναι πιο συντηρητικά και περιλαμβάνουν επίσης πολλές αρχαίες λέξεις. Όπως όμως στις διαλέκτους έτσι και στα ιδιώματα ο διαχωρισμός δεν είναι πάντοτε σταθερός, εξαιτίας διάφορων κοινωνικών αλλαγών. Στη σύγχρονη εποχή συνηθίζεται να χρησιμοποιείται για τα περισσότερα ιδιώματα ο όρος «διάλεκτος». 所以, ακούμε να γίνεται λόγος για την κυπριακή διάλεκτο, για την κρητική ή τη μακεδονική διάλεκτο.Όλες οι διάλεκτοι και τα ιδιώματα της νεοελληνικής γλώσσας προέρχονται από την κοινή των ελληνιστικών χρόνων. Εξαίρεση αποτελεί μόνο η τσακώνικη, που κατάγεται από την αρχαία δωρική διάλεκτο.
Ο χωρισμός του γραπτού λόγου σε μέρη με την τοποθέτηση ορισμένων συμβόλων.Τα σύμβολα αυτά λέγονται σημεία της στίξης και είναι τα εξής :
() a) Η τελεία (.). Χρησιμεύει για να σημειώσουμε το τέλος μιας περιόδου, που περικλείει ένα τέλειο νόημα και ανταποκρίνεται σε σταμάτημα της φωνής. Η τελεία δεν μπαίνει σε τίτλους βιβλίων, σε επιγραφές και σε επικεφαλίδες.
() b) Η άνω τελεία (·). Χρησιμεύει για να σημειώσουμε μικρότερη διακοπή από ό,τι με την τελεία και μεγαλύτερη απ’ ό,τι με το κόμμα.
() c) Το κόμμα (,). Χρησιμεύει για να κάνουμε ένα μικρό σταμάτημα στο εσωτερικό μιας περιόδου ή για να δώσουμε την ευκαιρία αναπνοής σε μια μεγάλη φράση. Χρησιμοποιείται συχνά στο γραπτό λόγο.
ð) Το ερωτηματικό (;). Σημειώνεται στο τέλος μιας ερωτηματικής φράσης ή μέσα σε παρένθεση με μια πρόταση για να δηλώσει ειρωνεία ή αμφιβολία. Δε βάζουμε ερωτηματικό στο τέλος της πλάγιας ερωτηματικής πρότασης.
Ë) Το θαυμαστικό (!). Σημειώνεται έπειτα από φράσεις που δηλώνουν θαυμασμό, χαρά, λύπη, ελπίδα, φόβο κτλ. Όταν η επιφωνηματική φράση αρχίζει με το επιφώνημα, τότε μετά το επιφώνημα μπαίνει κόμμα και το θαυμαστικό στο τέλος της φράσης. Όταν το θαυμαστικό βρίσκεται μέσα σε παρένθεση, δηλώνει απορία ή αμφιβολία.
() f) Η διπλή τελεία (:). Χρησιμεύει για να δείξει σχέση ανάμεσα στα επόμενα και στα προηγούμενα. Σημειώνεται εμπρός από λόγια που αναφέρονται κατά λέξη και κλείνονται σε εισαγωγικά, εμπρός από μια επεξήγηση και έπειτα από πρόταση που αναφέρει γνωμικό ή παροιμία.
摹) Η παρένθεση (()). Χρησιμεύει για να κλείσει λέξη ή φράση που επεξηγεί ή συμπληρώνει τα λεγόμενα.
的) Τα αποσιωπητικά (…). Σημειώνονται για να δείξουν ότι αποσιωπάται κάτι από δισταγμό ή φόβο ή γιατί κρίνεται περιττό να μπει και κάποτε όχι για να αποσιωπηθεί κάτι, 但要强调的更多的下文.
我) 破折号 (–). Είναι μεγαλύτερη από το ενωτικό και σημειώνεται σε αντικατάσταση παρένθεσης ή κομμάτων ή για να δείξει την αλλαγή του προσώπου που μιλά.
Ĵ) Τα εισαγωγικά («»). Χρησιμοποιούνται για να κλείσουμε τα λόγια ενός προσώπου, αν τα παραθέτουμε έτσι ακριβώς όπως τα είπε, για να ξεχωρίσουμε διάφορες φράσεις που δεν είναι συνηθισμένες στην κοινή γλώσσα ή ακόμα για να χωρίσουν τα λόγια των προσώπων σε ένα διάλογο, οπότε αντικαθιστούν την παύλα. Εισαγωγικά σημειώνουμε επίσης για να κλείσουμε τίτλους βιβλίων, εφημερίδων, πλοίων κ.ά., εκτός αν οι τίτλοι αυτοί τυπώνονται με διαφορετικά στοιχεία από αυτά του υπόλοιπου κειμένου.
Η τελεία, το κόμμα και η άνω τελεία σημειώνονται έξω από τα εισαγωγικά, ενώ το θαυμαστικό και το ερωτηματικό μέσα σε αυτά, αλλά μόνο όταν ανήκουν στο κείμενο που βρίσκεται μέσα στα εισαγωγικά.
Ή επιστήμη εσφυρηλατήθηκε διά τών Ελληνικών καί ή γραμματική μας είναι Ελληνική εφεύρεση. Τά λογοτεχνικά μας έργα είναι Ελληνικάκαί όλες σχεδόν οί λέξεις είναι Ελληνικές». Ή Αγγλική γλώσσα μέ διάταγμα τού Ερρίκου Ε΄1422, περιέχει μόνο 27000αμιγείς Ελληνικές λέξεις καί 234000 πού έχουν πρώτο ή δεύτερο συνθετικό Ελληνική λέξη. Βάση τής Nomenclator Zoologicus ή ονοματολογία στήν ζωολογία έως τό 1994, είχε ανακαλύψει 337.789 γένη ζώων, έκ τών οποίων τά 196000 ονόματα ήταν αμιγώς Ελληνικά. Στήν ιατρική βάσει τού λεξικού Dorland1994 τό 68%, στήν βοτανολογία τό 60% βάσει τού λεξικού Δ.Καβαδία καί στήν επιστημονική καί τεχνική ορολογία τό 45% βάσει Mc Graw-Hill λεξικού, είναι λέξεις αμιγώς Ελληνικές.

Ποία Αγγλική « Γλώσσα » ;
• An – έν, 一
• Master – magister μάστρος καί μέγιστος
• Art – Άρτιος
• Scope – σκοπιά, σκοπεύω
• Any – Ένιος
• Hand – Χανδάνω, περιέχω
• Dataδοτός, δεδομένος έκ τού δόω
• Glossary – gloss, glossa, 语言
• Absolute – ab(s)lute Απόλυτο
• Reality – Res (λατ) ρέζω, πράττω
• Existence, Exist – Εξ+ίστημ, εξίστημι
• Shake – Σείω
• Plan – Πλάνος
• Professor, Profess – Πρό + Φημί
• Mode – Τρόπος, μήδος = σχέδιον
• Mix – Μίσγω, ανακατεύω
• Option – Οπτεύω
• Complex – Συμπλέκω
• Differ – Διαφέρω
• Dance – Δίνησις, δυνεύω
• Arms – Άρμενον, όπλο, εξοπλισμός
• Imitate – Μιμήτωρ, μίμος
• Memory – Μέρμηρα, μερμηρίζω = φροντίζω
• Dictate – Δείκνυμι
• Absent – Άπειμι, απέχω
• Mortal – Μόρος = Θάνατος
• Confess – ΣυνΦάσκω = Μαρτυρώ
• Genesis – Γένεσις
• Melancholy – Μελαγχολία
• Opportunity, Ob + Porto – Επι + πόρω, Περνάω, διαπερνώ δηάδή Πειραιάς καί Πειρατής = Pirate.
Ό Πειραιάς στήν αρχαία Αθηναϊκή γή, τό Αλίπεδον ήταν νησίδα. Ό Διάπλους προκειμένου νά φθάσει κάποιος στό νησί όνομάσθη Πέραμα, Πέρασμα. Ακόμα καί σήμερα υπάρχει ή περιοχή Πέραμα γιά νά πάς στήν Σαλαμίνα. Στά Λατινικά κατέληξε Portus από όπου καί οί λέξεις Port = μεταφέρω καί Puerto = Λιμάνι. Έτσι ό Πειραιάς έγινε ό Νονός όλων τών λιμένων τού κόσμου
(Στράβων Γεωγραφικά Α΄,C59- «Έλλην Λόγος»Άννα Τζιροπούλου Ευσταθείου)

ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ : Ενά γλωσσικό μόρφωμα, δέν έχει γένη, δέν έχει καταλήξεις, κλίσεις καί πτώσεις. Διακατέχεται από εμπειρισμόν : Τό Α γράφεται Α λέγεται Έϊ καί προφέρεται Α, ΈΪ , Όου

«..εάν οί Θεοί συνωμίλουν θά εχρησιμοποιούσαν τήν Ελληνικήν γλώσσαν..»
ΚΙΚΕΡΩΝ (περί Ρήτορος)

Σήμερα ή Ελληνική γλώσσα υπονομεύεται από δημοτικιστές, αλλά ακόμα καί ό δημοτικιστής Ψυχάρης γράφει:

«γλώσσα καί πατρίδα είναι τό ίδιο. Νά πολεμά κανείς γιά τήν πατρίδα ή γιά τήν εθνική του γλώσσα, ένας είναι ό αγώνας». Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε από τη διαφορά ανάμεσα στη γραπτή γλώσσα των λογίων και τη γλώσσα του λαού, η οποία άρχισε να διαμορφώνεται κατά την ελληνιστική εποχή και κληροδοτήθηκε στη βυζαντινή και στη νέα ελληνική.
Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας ήταν αναγκαίο να γράφονται συγγράμματα στη γλώσσα του λαού, ώστε να γίνονται κατανοητά από τους ολιγογράμματους υπόδουλους Έλληνες. 所以, λόγιοι όπως οι Ν. Σοφιανός (15ος αι.), Μάξιμος Καλλιπολίτης (16ος-17ος αι.), Φραγκίσκος Σκούφος (17ος αι.), Ηλίας Μηνιάτης (18ος αι.), Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (18ος αι.) και πάρα πολλοί άλλοι έγραφαν στη δημοτική, 当然没有缺少那些谁在古老的语言写道:.
在18世纪末和19世纪初的学者在语言问题被划分· πολλοί έγραφαν στην αρχαΐζουσα ((A). Γαζής, ñ. Δούκας, ñ. Θεοτόκης, P. Κοδρικάς), ενώ άλλοι στη δημοτική ή πολύ κοντά σ’ αυτήν (Ρήγας, (C). Κωνσταντάς, (D). Φιλιππίδης, (D). Καταρτζής, (J). Βηλαράς, (A). Χριστόπουλος, (D). Σολωμός). Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Α. Κοραή, ο οποίος πρότεινε μια μέση λύση ανάμεσα στη λόγια και τη δημοτική γλώσσα: η δημοτική να κρατά τους τύπους των λέξεών της αλλά να προσθέτει λόγιες καταλήξεις. Να λέει δηλαδή αντί ψάρι οψάριον, αντί πουλί πουλίον, αντί νοικοκύρης οικοκύριος κ.ο.κ.
Η κατάσταση του γλωσσικού ζητήματος παρέμεινε η ίδια και στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια. 的 1853 ο Π. Σούτσος κήρυξε την επιστροφή στην αρχαία ελληνική γλώσσα προτείνοντας τη χρήση της αρχαίας γραμματικής, του αρχαίου λεξιλογίου και του αρχαίου συντακτικού. 的 1888 ο Γ. Ψυχάρης, που δίδασκε στο Παρίσι, κυκλοφόρησε το βιβλίο «Το ταξίδι μου», που υπήρξε σταθμός στην πορεία του γλωσσικού ζητήματος. Ο Ψυχάρης κήρυττε ότι η δημοτική έπρεπε να καθιερωθεί ως γραπτή γλώσσα του έθνους. Το κήρυγμα αυτό, παρά τις επιφυλάξεις που μπορεί να είχε κανείς για τις λύσεις που πρότεινε, πολύ σύντομα άρχισε να καρποφορεί· οι λογοτέχνες άρχισαν σιγά σιγά να γράφουν στη δημώδη γλώσσα, έγιναν προσπάθειες να καθιερωθεί η δημοτική στην εκπαίδευση και σε άλλους τομείς της πνευματικής ζωής.
的 1917 η κυβέρνηση Βενιζέλου καθιέρωσε τη δημοτική στα δημοτικά σχολεία και περιόρισε την καθαρεύουσα στις δύο τελευταίες τάξεις. 的 1941 εκδόθηκε από το κράτος η «Νεοελληνική γραμματική της δημοτικής», την οποία σύνταξε επιτροπή ειδικών με πρόεδρο και εισηγητή το Μ. Τριανταφυλλίδη. Η επιτροπή καθιέρωσε τα γραμματικά στοιχεία και το λεξιλογικό θησαυρό της προφορικής παράδοσης και προσάρμοσε τις λέξεις στη δημοτική.
Μετά από παλινδρομήσεις που σχετίζονται άμεσα με τις κάθε φορά πολιτικές εξελίξεις, η δημοτική έγινε η επίσημη γλώσσα του κράτους το 1975 και από το 1976 άρχισε η σταδιακή μεταγλώττιση των σχολικών βιβλίων.

Τη χαριστική βολή στήν Ελληνική γλώσα έδωσε ό Ράλης, όπου μέ διάταγμα κατήργησαν τήν Ελληνική γλώσσα, αναγκάζοντας μας νά αποστηθίσουμε άχρηστους γραμματικούς κανόνες καί νά ομιλούμε μία βάρβαρη γλώσσα.
Δεχθήκαμε τό είμαστε καί όχι τό είμεθα, τό εύηχο καί εξακολουθητικό -θ- αντικαταστάθηκε από τό στιγμιαίο -τ- καί ό Πλάτων έγινε Πλάτωνας, τού Σοφοκλέους έγινε τού Σοφοκλή κ.ο.κ.
Τό επιχείρημα ότι πρέπει νά μιλάμε τήν γλώσσα τού λαού είναι ή μεγαλύτερη απάτη. Αφού πρώτα ό λαός διά τής «βίας» έμεινε αγράμματος, αναλφάβητος καί απαίδευτος, πώς τώρα τού λέμε νά διαλέξη τήν γλώσσα του.
Οί χριστιανοί βαπτίζουν τά παιδιά χωρίς νά τά ερωτήσουν, διότι εκείνα λόγω τής ηλικίας, δέν μπορούν νά καταλάβουν τό καλό των. Οί γιατροί εμβολιάζουν τά παιδιά χωρίς νά τά ρωτήσουν, διότι πάλι αυτά δέν καταλαβαίνουν πόσο καλό τούς κάνει τό εμβόλιο. Οί Έλληνες όμως πώς νά επιλέξουν τήν γλώσσα πού θά ομιλήσουν όταν δέν έχουν γνωρίσει άλλη. Καί πώς είναι δυνατόν νά ομιλούν άλλη γλώσσα μετά από τόσους πολέμους, πείνα, 和苦难经历了上世纪. 因此被迫留文盲和未受过教育的缺席选择. 这种语言学会不可抗力,它给了的孩子. 相反,政治家来恢复正确的语言, 并坚持到课程的人, σάν τό βάπτισμα καί τό εμβόλιο, υιοθέτησαν αυτήν τήν κατανάγκη γλώσσα πού χρησιμοποιούσε ένα μέρος τού λαού. Νομιμοποιούν δηλαδή ένα προϊόν πού προήλθε από έγκλημα. Οί Ισπανοί απείλησαν μέ αποχώρηση από τήν Ε.Ε. άν γιά λόγους απλοποιήσεως καταργηθή ή περισπωμένη από τήν λέξι ΕSPANIA καί ενίκησαν. Ή Ισπανική όμως γλώσσα έχει ιστορία μερικούς αιώνες, καί όχι 9000 χρόνια τουλάχιστον.

Ή γλώσσα έγινε μονοτονική καί μαζί της ή παιδεία καί ή πνευματική πρόοδος. Όποιος υπονομεύει τήν γλώσσα, υπονομεύει καί τά πνευματικά θεμέλεια τής Ελλάδος. Ό μεγάλος Γκαίτε είπε: «Άκουσα τό ευαγγέλιο στόν άγιο Πέτρο σέ όλες τίς γλώσσες. Ή Ελληνική αντήχισε σάν άστρο πού εμφανίζεται μέσα στήν νύχτα». Πώς όμως ομιλούσαν οί πρόγονοί μας : ή Ελληνική γλώσσα είναι γλώσσα μουσική. Ή φωνή ανεβοκατέβαινε κυριολεκτικά τήν μουσική κλίμακα. Όταν οί Ρωμαίοι πολίτες πρωτο άκουσαν στήν Ρώμη τά Ελληνικά αρθρώμενα από Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν νά αποθαυμάσουν τούς ανθρώπους πού ελάλουν ώς αηδόνες. Ή Ελληνική γλώσσα υπερείχε ώς πρός τήν αρμονία καί μελωδία επειδή ακριβώς είχε τά φωνήεντα καί τά σύμφωνά της αρμονικά διαρρυθμισμένα είς μελίφθογγον κράσιν ώστε νά δίδουν πάντοτε εύηχο μουσικό σύνολο. Τά τραχέα μετά τών λείων, τά σκληρά μετά τών μαλακών, τά κακόφωνα μετά τών ευφώνων, τά δυσέκφορα μετά τών ευπροφόρων. Κατά τόν Διονύσιο Αλικαρνασσέα : «διότι καί μέλος έχουσιν αί λέξεις καί ρυθμόν καί μεταβολήν..ώστε ή ακοή νά τέρπεται.». Οί Έλληνες λαός ερασίμολπος συνέθεσε τήν γλώσσα του όπως ακριβώς καί τά απείρου κάλλους άσματά του, αποσκοπώντας είς τό λογώδες μέλος, δηλαδή τήν μουσική τού λόγου. Ό Πλάτων απαιτούσε τόν ρυθμό καί τήν μελωδίαν «..ώσπερ όψον επί τόν λόγον, τόν δέ λόγον μουσική γραμμάτων…»( Πολιτεία 549-Β). Ό Δημόκρητος είχε αφιερώσει ολόκληρη πραγματεία «περί ευφώνων καί δυσφώνων γραμμάτων», ενώ ό Αριστοφάνης ομιλεί διά τής αρμονίας «ήν οί πατέρες παρέδωκαν». Ό Πτολεμαίος στό έργο του μουσικά γράφει: «τρία τά ρυθμιζόμενα : μέλος, κίνησις σωματική καί λέξις». Ό Πυθαγόρας προτιμούσε τήν Δωρικήν διάλεκτον διά τόν ιδιάζοντα αρμονικόν της ήχο καί αυτό τό απέδιδε στήν αρχαιότητά της. Τόσον ό Αρχίλοχος όσο καί ό Βακχυλίδης καί ό Αριστόξενος συνοψίζουν: «οί Έλληνες διά τού λόγου τραγουδούσαν καί διά τού τραγουδιού μιλούσαν». Τό ίδιο καί ό αυστηρός Κικέρων παρατηρεί στό βιβλίο του Περί Ρήτορος: «οί Έλληνες λίγο έλειπε νά κάνουν στίχους καί τόν πεζό λόγο, τόσο πολύ τούς άρεσε ό αρμονικός ήχος». Ό Επτανήσιος ευπατρίδης Διον. Ρώμας κατελήγοντας σέ ένα μελαγχολικό συμπέρασμα λέγει: «τέτοια γλώσσα καμωμένη νά ομιλιέται από Θεούς εκακόπαθε στό στόμα τών ανθρώπων». Αυτόν λοιπόν τόν φυσικό καί γνήσιο κυματισμό εφιλοδόξησε νά αποκαταστήση μέ λίγο πολύ γνωστές επινοήσεις ό Ολλανδός φιλόλογος Έρασμος, ό οποίος εγεννήθη στό Ρόττερνταμ τό 1466 καί πέθανε στήν Ελβετία 70 年后. Τό ήτα τό προφέρει ώς έψιλον μακρό, τά β,() c,ð, τά θέλει σκληρά καί κοφτά όπως τά λατινικά b,d,G, τό ζ ώς zd καί τό θήτα τό ορίζει ώς ταύ δασύ. Επίσης τό φ τό δασύνει μέ τήν προσθήκη τού (的) κάνοντάς τό κάτι σάν πφ, ενώ τό (点¯x) τό μεταφράζει ώς ασθενές κάππα. Ή δασεία μας πού προφέρεται ώς παχεία πνοή, θυμίζει τό (点¯x) καί ακούγεται ακόμα καί στά σύνθετα. Έχοντας διαλύσει τό ου σέ ο-ου, αφήνει τήν γλώσσα μας χωρίς ου καί μεταχειρίζεται τό ύψιλον ώς ου. Ή κακοποίηση αυτή τού Έρασμου δέν είναι τυχαία. Άν κάποιος διαβάσει ένα αρχαίο κείμενο μέ τήν ερασμιακή καί κατόπιν μέ τήν νεοελληνική, φαίνεται ωσάν νά μήν υπάρχει καμμία συγγένεια μεταξύ τής αρχαίας καί τής νεοελληνικής. Αυτό δέν είναι τυχαίο, αλλά δικαιολογεί διώξεις, αρπαγές καί αδικίες πρός τόν ελληνισμό πού ξεκινούν από τήν εποχή τών σταυροφόρων έως σήμερα. Καμία συμπάθεια πρός τού Νεοέλληνες, αφού πρέπει νά μήν είναι απόγονοι τών αρχαίων Ελλήνων. Σήμερα έχουν καταφέρει οί Έλληνες νά ομιλούν τήν Ελληνική κατα τρόπο εγκληματικό. 那么,以撒VOSSOU在DE viribus rhytmi写道素数希腊如何没有任何关系的实际发音. Συνεπώς οί Νεοέλληνες πρός τόν τονισμό δέν έχουν σχέσι μέ τά αρχαία Ελληνικά, πού πλέον μόνο οί Ευρωπαίοι γνωρίζουν. Γιαυτό ακριβώς τόν λόγο μετά τόν Έρασμο, ήρθαν άλλοι Ολλανδοί, πού θέλησαν νά διορθώσουν καί τούς τόνους μας. Πράγμα όχι πάλι ευρύτερα γνωστό. Ό Ισαάκ Βόσσιους ισχυρίζεται πώς τά Ελληνικά πρέπει νά τονίζονται όπως τά λατινικά. Αυτός ό νέος σοφός φαίνεται πώς ξέχασε τόν Διονύσιο Θράκα καί τήν εργασία του «Τέχνη Γραμματική» πού εχάρισε στόν κόσμο μαζι μέ τό όνομά του καί τήν επιστήμη τής γραμματικής: «τόνος εστίν απήχησις φωνής εναρμονίου ή κατά ανάτασιν έν τή οξεία ή κατά ομαλισμόν έν τή βαρεία ή κατά περίκλασιν έν τή περισπωμένη». Ό Πορφύριος επίσης λέγει: «τόνος εστίν επίτασις ή ένεσις ή μεσότης συλλαβών ευφωνίαν έχουσα». Ό Ισσαάκ αγνόησε καί τόν Ηρωδιανό στό έργο: «Καθολική Προσωδία»,καθώς καί όλους τούς Αλεξανδρινούς λογίους, οί οποίοι γνωρίζοντες καί κατέχοντες τόν αληθινό κυματισμό τής Ελληνικής, ώρισαν τούς κανόνες τονισμού. Καί όμως,οί ανεκδιήγητες θεωρίες περί λατινικού τονισμού τής Ελληνικής γλώσσης υιοθετήθηκαν γύρω στό 1700 μέ συνέπεια τόσο στήν Ολλανδία όσο καί στήν Αγγλία νά αρχίσουν νά τυπώνωνται τά Ελληνικά κείμενα χωρίς τόνους. Οί τόνοι επανήλθαν 100 χρόνια αργότερα όταν ό Άγγλος Πάρσον απέδειξε ότι ό λατινίζων τονισμός δέν ταιριάζει στήν Ελληνική γλώσσα.

Γενικότερα οί Ελληνικές λέξεις προφερόμενες ερασμιακά παρουσιάζουν ακατανόητα σχήματα ώστε ένας αληθινός γνώστης τής Ελληνικής, εύκολα αντιλαμβάνεται τού λόγου τό αληθές: τό ευδοκιμείν γίνεται ε-ου-ντο-κι-μέ-ιν, τό έποικοι μεταφράζεται σέ έ-πο-ι-κο-ι, τό καιροί σέ κα-ι-ρό-ι κ.ο.κ. ό Γιόχαν Ρόϋχλιν, ό μεγαλύτερος Γερμανός φιλόλογος τής Αναγεννήσεως εργάσθηκε απηλλαγμένος από προκαταλήψεις καί φανατισμούς γιά νά καταλήξη στό συμπέρασμα ότι: ορθή προφορά είναι μόνον αυτή πού διατηρήθηκε στά χείλη τών Ελλήνων καί όχι εκείνη πού κατασκευάσθηκε βάσει υποθέσεων. Ό Άγγλος Επίσκοπος Στέφανος Βιντονιένσις απηγόρευσε τήν ερασμιακή απειλώντας μέ αφορισμό όποιον θά τήν δίδασκε. Τήν Ερασμιακή τήν απεκήρυξαν Ό Γάλλος Ελληνιστής Ντ’Αρτώ, ή Ιταλική εγκυκλοπαίδεια ΤREKANI, ή Γαλλική καί Ουγγρική Ακαδημία, καθώς καί άλλοι Ελληνιστές, ακόμα καί οί Ρώσοι, αλλά μόλις τόν 19ον αιώνα. THE 1892 ό Ολλανδός Mueller σέ ομιλία του, λέγει πώς ό Ερασμιακή προφορά είναι γελοία. Γιά τήν αντικατάστασι μάλιστα αυτής τής προφοράς ίδρυσε στήν Ολλανδία φιλελληνικό συλλόγο κατά τής Ερασμιακής.
Ό Ζάκ Λακαρριέρ λέγει: Ξέρω ότι σ’αυτόν τόν τομέα, τά λύκεια καί πανεπιστήμια επιμένουν νά διδάσκουν αυτήν τήν γελοία προφορά πού λέγεται ερασμιακή, πού κακομεταχειρίζεται, παραμορφώνει, κολοβώνει καί σχίζει τούς γλυκούς σάν τού αυλού ήχους τής αρχαίας Ελληνικής.
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ : τό Αλφάβητον είναι Ελληνικό καί ημείς πού κατοικούμε είς τήν χώρα αυτήν, ανέκαθεν εσμέν Έλληνες από τότε πού εμφανίσθη ό άνθρωπος επί τής γής. Πρέπει δέ νά υπερασπιζόμεθα τήν Ελληνική θεία γλώσσα, όπως καί τήν πατρίδα.
Όλο τό πολιτιστικό οικοδόμημα τής Ευρώπης είναι κατά βάσι παιδί τού Ελληνικού κόσμου. Οί αέναοι Έλληνες ταξιδευτές Πελασγοί, Αιολείς, Αχαιοί, Μινωίτες, Μινύες, διέσχιζαν τήν Γηραιά Ήπειρο αξιοποιώντας κάθε θαλάσσια οδό. Εκείνοι όμως πού δέν βλέπουν τά στοιχεία καί τήν αλήθεια, επιμένουν στίς ινδοευρωπαϊκές θεωρίες εξυπηρετώντας πολιτικές καί οικονομικές σκοπιμότητες. Αυτή ή προσπάθεια ασυνέχειας τής Ελληνικής ιστορίας, δέν είναι τυχαία. Δυστυχώς αυτή ή ασυνέχεια σήμερα γίνεται προϊόν εκμεταλλεύσεως από τά όμορα κράτη τής Ελλάδος (καί τά κρατίδια, Σκόπια). Καταρχάς όποιος Έλληνας υιοθετεί αυτές τίς θεωρίες περί Φοινίκων, Indoeuropeans等。, 降低希腊的祖父在这个地球上. 这些理论的支持者热, 他们发现协议和各种著名希腊科学家, είναι οί βόρειοι καί ανατολικοί γείτονές μας. Αυτές οί θεωρίες προκάλεσαν τούς υπανθρώπους (Σκοπιανικά συνονθυλεύματα) νά θεωρούνται Μακεδόνες, τούς άλλους υπανθρώπους (Αλβανοί) νά θεωρούνται Ιλλυριοί, καί τούς άλλους υπανθρώπους (Βούλγαροι) νά θεωρούνται Θράκες. Άν δηλαδή καί οί ανατολικοί υπάνθρωποι αναπτύξουν τίς ίδιες δημόσιες σχέσεις μέ τούς προηγούμενους, τότε δέν αποκλείεται νά γίνουν καί αυτοί απόγονοι τών Τρωών. Βέβαια αυτό δέν πρόκειται νά αργήση, αφού εδώ καί χρόνια μιλούν στήν Τουρκία γιά «προτούρκους», ενώ ή αναισχυντία των έχει φθάσει στό σημείο νά θεωρούν τούς Χετταίους προγόνους των, κατοχυρώνοντας έτσι τά ιστορικά των δικαιώματα στήν γή τής Μικράς Ασίας. Οί θεωρίες λοιπόν αυτές τών Ινδοευρωπαίων καί Φοινίκων, καθίστανται επικίνδυνες γιά τόν Ελληνισμό καί τήν χώρα αυτή. Ή μάχη πού διαδραματίζεται τους τελευταίους 2 αιώνες, πέρα από τούς υλικούς πολέμους, είναι πολιτιστική

master-lista.blogspot.gr